Όταν βγήκε το πρόγραμμα της αγωνιστικής, πολλοί γελάσανε: «Πάλι με τους Μπηρς;» είπανε. «Δεν τους έφτανε η πεντάρα;» είπανε, αναφερόμενοι προφανώς στη νίκη της 3ης αγωνιστικής (http://kazufcofficial.blogspot.gr/2013/10/5-2.html). Είχανε προφανώς ξεχάσει ότι η ομάδα ζορίστηκε για να κερδίσει εκείνο το βράδυ, ότι χρειάστηκε να γίνει ένα μπραφ και να ανοίξει το παιχνίδι για να φτάσει η KFC στο 5-2.
Τα πράγματα δυστυχώς δεν ήταν τα ίδια το βράδυ της Τετάρτης. Τι κι αν επέστρεψε επιτέλους ο Μπαρτέντερ στο ρόστερ, τι κι αν είχαν βάθος στον πάγκο, τι κι αν έβαλαν σε εφαρμογή το νικηφόρο ροτέισον, τι κι αν απέναντί τους είχαν μια ομάδα χωρίς αλλαγή με παίχτες βαρείς σαν βρεμμένο σακί με χώμα, τι κι αν προηγήθηκαν με 3-1; Οι Καζούληδες κατάφεραν να βρεθούν πίσω με 4-3 και, όταν ισοφάρισαν ενάμισυ λεπτό πριν το τέλος, να εισπράξουν άλλο ένα γκολ και να μείνουν στους μηδέν βαθμούς. Κάπως έτσι χάνονται τα πρωταθλήματα.
Τώρα εσείς θα περιμένετε αναλυτικό ρεπορτάζ, να γράψουμε ότι το ρόστερ ήταν οι Φάντομ, ο Κάπτεν, ο Τσίρος, ο Εντολοδόχος, ο Μαλλιάς, ο Πρόεδρος και ο Μπαρτέντερ, ποια ήταν τα ζευγάρια στο ροτέισον, ποιο ζευγάρι έκλεψε την παράσταση, ποιοι σκόραραν, πώς μπήκανε τα γκολ, τι φώναξε ο Ντουντούκας, πόσο χάλια ήταν οι αντίπαλοι. Λυπούμεθα, αλλά θα σας απογοητεύσουμε. Γιατί εκεί που το κοινό περίμενε να δει αυτό:
Μια ομάδα τέτοια:
Παίκτες τέτοιους:
Και να πανηγυρίσει έτσι:
Είδε αυτό:
Μια ομάδα τέτοια:
Παίκτες τέτοιους:
Και πανηγύρισε έτσι:
Οπότε τι να λέμε τώρα; Ας κρατήσουμε τη δήλωση του Φάντομ στο τέλος του αγώνα: «Καλά να πάθουμε. Μας χρειαζότανε.» Και ας ευχηθούμε να μην ξαναζήσουμε τέτοια βράδια.
ΥΓ. Το πιο αστείο (αν υποθέσουμε ότι υπάρχει κάτι αστείο σε αυτή την υπόθεση) είναι ότι αμέσως μετά τη λήξη του αγώνα οι Καζούληδες έδωσαν φιλικό με τους Αργόσχολους, από τους οποίους είχαν ηττηθεί μόλις πριν ένα μήνα με 4-3 (http://kazufcofficial.blogspot.gr/2013/10/blog-post.html). Εσείς τι θα περιμένατε από μια ομάδα που μόλις είχε παίξει πενήντα λεπτά, είχε πραγματοποιήσει μια από τις χειρότερες εμφανίσεις της και παρατασσόταν χωρίς τον Φάντομ; Να χάσει; Για δοκιμάστε πάλι... Μάλιστα! Οι Καζούληδες κέρδισαν τους (χαλαρούς ομολογουμένως) Αργόσχολους με 4-1. Αν καταλαβαίνετε κάτι με αυτή την ομάδα, σας παρακαλώ πολύ να μου εξηγήσετε κι εμένα.
Τα πράγματα δυστυχώς δεν ήταν τα ίδια το βράδυ της Τετάρτης. Τι κι αν επέστρεψε επιτέλους ο Μπαρτέντερ στο ρόστερ, τι κι αν είχαν βάθος στον πάγκο, τι κι αν έβαλαν σε εφαρμογή το νικηφόρο ροτέισον, τι κι αν απέναντί τους είχαν μια ομάδα χωρίς αλλαγή με παίχτες βαρείς σαν βρεμμένο σακί με χώμα, τι κι αν προηγήθηκαν με 3-1; Οι Καζούληδες κατάφεραν να βρεθούν πίσω με 4-3 και, όταν ισοφάρισαν ενάμισυ λεπτό πριν το τέλος, να εισπράξουν άλλο ένα γκολ και να μείνουν στους μηδέν βαθμούς. Κάπως έτσι χάνονται τα πρωταθλήματα.
Τώρα εσείς θα περιμένετε αναλυτικό ρεπορτάζ, να γράψουμε ότι το ρόστερ ήταν οι Φάντομ, ο Κάπτεν, ο Τσίρος, ο Εντολοδόχος, ο Μαλλιάς, ο Πρόεδρος και ο Μπαρτέντερ, ποια ήταν τα ζευγάρια στο ροτέισον, ποιο ζευγάρι έκλεψε την παράσταση, ποιοι σκόραραν, πώς μπήκανε τα γκολ, τι φώναξε ο Ντουντούκας, πόσο χάλια ήταν οι αντίπαλοι. Λυπούμεθα, αλλά θα σας απογοητεύσουμε. Γιατί εκεί που το κοινό περίμενε να δει αυτό:
Μια ομάδα τέτοια:
Παίκτες τέτοιους:
Και να πανηγυρίσει έτσι:
Είδε αυτό:
Μια ομάδα τέτοια:
Παίκτες τέτοιους:
Και πανηγύρισε έτσι:
ΥΓ. Το πιο αστείο (αν υποθέσουμε ότι υπάρχει κάτι αστείο σε αυτή την υπόθεση) είναι ότι αμέσως μετά τη λήξη του αγώνα οι Καζούληδες έδωσαν φιλικό με τους Αργόσχολους, από τους οποίους είχαν ηττηθεί μόλις πριν ένα μήνα με 4-3 (http://kazufcofficial.blogspot.gr/2013/10/blog-post.html). Εσείς τι θα περιμένατε από μια ομάδα που μόλις είχε παίξει πενήντα λεπτά, είχε πραγματοποιήσει μια από τις χειρότερες εμφανίσεις της και παρατασσόταν χωρίς τον Φάντομ; Να χάσει; Για δοκιμάστε πάλι... Μάλιστα! Οι Καζούληδες κέρδισαν τους (χαλαρούς ομολογουμένως) Αργόσχολους με 4-1. Αν καταλαβαίνετε κάτι με αυτή την ομάδα, σας παρακαλώ πολύ να μου εξηγήσετε κι εμένα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου