14η αγωνιστική: «Περί της σημασίας της προθέρμανσης εις τα ομαδικά αθλήματα κατά τους χειμερινούς μήνας» (7-2)

     Πριν από τρεις ακριβώς μήνες, στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος, η Καζού Εφ Σι αντιμετώπιζε μια ομάδα ονόματι «5 Πουλάρια» (βλ.: http://kazufcofficial.blogspot.gr/2013/09/3-7.html). Το ρόστερ αποτελούσαν τότε οι Φάντομ, Αρχηγός, Τσίρος, Εντολοδόχος, Μαλλιάς και Λατίνος. Και το τελικό σκορ ήταν 7-3 εις βάρος των Καζούληδων.

13η αγωνιστική: Βιασμός

Σοκ και Δέος

Βγαλμένη από τα πιο άγρια όνειρά μας, η αρμάδα των Εξαρχείων διέσυρε τους Τσοντάκηδες παρά τις πολλές και σημαντικές απουσίες. Ρεσιτάλ σε επίθεση και άμυνα από την ομάδα μας, η οποία πιθανότατα έκανε νέο ρεκόρ στην ιστορία της, ενώ παράλληλα πέτυχε το πρώτο διψήφιο σκορ της χρονιάς. Σοκαρισμένοι οι παίκτες και οι φίλαθλοι των Τσοντάκηδων, οι οποίοι πίστεψαν μετά την προηγούμενη καλή τους εμφάνιση, ότι μπορούσαν εκμεταλλευόμενοι της απουσίες μας, να πάρουν τους 3 βαθμούς, αλλά διαπίστωσαν από πρώτο χέρι, ότι με την Kazu FC δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει…

Το κείμενο που ακολουθεί είναι ακατάλληλο για ανηλίκους και ευαίσθητες ψυχές

12η αγωνιστική: Παραδοσιακή ήττα (7-3)

«Παράδοση: […]ό,τι αναπτύσσεται ιστορικά και μεταδίδεται (στα πλαίσια μιας ομάδας, κοινωνίας κτλ.) από γενιά σε γενιά σε σχέση με συμπεριφορές, αντιλήψεις, ιδέες, έθιμα, δραστηριότητες, πρακτικές κτλ.: Παλιά / αρχαία / μακραίωνη / αξιόλογη / λαϊκή / δημοκρατική ~. Καλλιεργώ / διαφυλάσσω / διατηρώ / τηρώ / συνεχίζω / ανατρέπω / σπάζω τις παραδόσεις. Mένω πιστός / σταθερός στις παραδόσεις. Οικογενειακές / εθνικές παραδόσεις. Οι σημερινοί τεχνίτες προσπαθούν να συνεχίσουν την παμπάλαια ελληνική ~ στην κατασκευή κοσμημάτων. || ιστορική συνέχεια, επανάληψη που δημιουργεί καθεστώς: Ο Ολυμπιακός έσπασε την ~ κερδίζοντας τον ΠAΟK στη Θεσσαλονίκη.»

11η αγωνιστική: Δύσκολη επικράτηση με 4-3 επί των Τσοντάκηδων (ή άν έχεις Μαλλιά διάβαινε...)

Με πολλές και σημαντικές απουσίες παρατάχθηκε η ομάδα μας κόντρα στους Τσοντάκηδες καθώς Μπάρμαν, Λατίνος και Κάπτεν έμειναν εκτός για διαφορετικούς λόγους. Χωρίς αλλαγές λοιπόν, η ομάδα μας είχε να αντιμετωπίσει όχι μόνο τους αντιπάλους, αλλά και την κούραση, το πεσμένο ζάχαρο και τον χρόνο που κυλούσε αργά και βασανιστικά, καθώς ο ιδρώτας κυλούσε στα χλωμιασμένα πρόσωπα των παικτών της ομάδας μας.

10η αγωνιστική: Το μυστήριο του 5-2

   Η σκουρόχρωμη μπερλίνα γλίστρησε στην αλέα. Το χαλίκι έτριξε κάτω από τα λάστιχα και το αμάξι ακινητοποιήθηκε δίπλα σε έναν ευκάλυπτο. Η πόρτα άνοιξε κι από μέσα βγήκε ένας άντρας γύρω στα σαράντα, ντυμένος κομψά με ιταλικό κουστούμι και καστόρινα παπούτσια. Πήγε στο πίσω μέρος, έβγαλε από το πορτμπαγκάζ ένα μπλε αθλητικό σακίδιο και κλείδωσε. Κατευθύνθηκε προς το προκατασκευασμένο, άσχημο κτίριο αποφεύγοντας με προσοχή τις υδάτινες λακκούβες.

Χρόνια πολλά Καζουεφσιοφισιαλμπλογκσπότ!

Φίλες και φίλοι,

   με μεγάλη χαρά και συγκρατημένη υπερηφάνεια γιορτάζουμε σήμερα τα πρώτα γενέθλια του μπλογκ που συνοδεύει και παρακολουθεί την ομάδα της καρδιάς μας στην προσπάθειά της να κατακτήσει την κορυφή του Αμαρουσίου.
   Μαζί σε χαρές και σε λύπες, πανηγύρια και πίκρες, ευχόμαστε από βάθους καρδίας ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ (που θα ολοκληρωθεί και το πενταετές πλάνο του Προέδρου)!

9η αγωνιστική: Αναστήσανε τους Μπυράκηδες (5-4)

   Όταν βγήκε το πρόγραμμα της αγωνιστικής, πολλοί γελάσανε: «Πάλι με τους Μπηρς;» είπανε. «Δεν τους έφτανε η πεντάρα;» είπανε, αναφερόμενοι προφανώς στη νίκη της 3ης αγωνιστικής (http://kazufcofficial.blogspot.gr/2013/10/5-2.html). Είχανε προφανώς ξεχάσει ότι η ομάδα ζορίστηκε για να κερδίσει εκείνο το βράδυ, ότι χρειάστηκε να γίνει ένα μπραφ και να ανοίξει το παιχνίδι για να φτάσει η KFC στο 5-2.
   Τα πράγματα δυστυχώς δεν ήταν τα ίδια το βράδυ της Τετάρτης. Τι κι αν επέστρεψε επιτέλους ο Μπαρτέντερ στο ρόστερ, τι κι αν είχαν βάθος στον πάγκο, τι κι αν έβαλαν σε εφαρμογή το νικηφόρο ροτέισον, τι κι αν απέναντί τους είχαν μια ομάδα χωρίς αλλαγή με παίχτες βαρείς σαν βρεμμένο σακί με χώμα, τι κι αν προηγήθηκαν με 3-1; Οι Καζούληδες κατάφεραν να βρεθούν πίσω με 4-3 και, όταν ισοφάρισαν ενάμισυ λεπτό πριν το τέλος, να εισπράξουν άλλο ένα γκολ και να μείνουν στους μηδέν βαθμούς. Κάπως έτσι χάνονται τα πρωταθλήματα.

8η αγωνιστική: 8-1. Τυχαίο;

   Α, προς αποφυγή παρεξηγήσεων, η ομάδα που κέρδισε σε ένα εύκολο βράδυ ήταν η KFC.  Όπως καταλαβαίνετε από το σκορ, το ματς δεν αντέχει σε κριτική (πόσο μάλλον που το μπλογκ αποφεύγει σαν το διάολο το λιβάνι να ασκεί κριτική στους Καζούληδες, στην ομάδα και φυσικά στον λατρεμένο μας Πρόεδρο). Παρ’ όλα αυτά και για να μην απογοητεύσουμε το πιστό μας αναγνωστικό κοινό, ας γράψουμε λίγα λόγια για το παιχνίδι της περασμένης Τετάρτης.

7η αγωνιστική: Ήττα με 5-3 από τους Unisex

Μερικές φορές ο κόσμος αναρωτιέται «γιατί;», «γιατί Θεέ μου», κοιτάει απορημένος, ξύνει το κεφάλι του και σκέφτεται τι πάει στραβά σε αυτόν το μάταιο κόσμο. Όμως εμείς είμαστε εδώ για να σας εξηγούμε και να σας λύνουμε όλες τις απορίες. Όπως γιατί η ομάδα μας έχασε από μια εμφανώς κατώτερη ομάδα, αλλά και γιατί όλες οι ομάδες είναι κατώτερες από τη δικιά μας και γιατί εμείς αποκλείεται να πέσουμε ποτέ στο επίπεδό τους…

6η αγωνιστική: Φρουτοσαλάτα

Έχουμε σχολιάσει στο παρελθόν τις ανορθόδοξες και ασυνήθιστες επιλογές ονομάτων από ορισμένες ομάδες 5x5 (http://kazufcofficial.blogspot.gr/2013/02/8-2.html). Και εκεί που νομίζαμε ότι τα έχουμε δει όλα, η κληρωτίδα που βγάζει κάθε βδομάδα κι από ένα καινούριο φασούλι, κατάφερε να μας εκπλήξει και πάλι. Μετά τα 5 Πουλάρια, τους Αργόσχολους, τους Beers (sic) και τον Διαγόρα της προηγούμενης εβδομάδας («Διαγόρας: Ολυμπιονίκης από τη Ρόδο, θεωρείται ο κορυφαίος πυγμάχος της Αρχαιότητας» διαβάζω στην εγκυκλοπαίδεια και αναρωτιέμαι γιατί βαφτίζει κανείς έτσι μια ομάδα ποδοσφαίρου που παίζει στο Μαρούσι), την περασμένη Τετάρτη αντίπαλος της KFC ήταν η ομάδα με το όνομα… Tutti Frutti. 

Ζωή σαν μυθιστόρημα

   Εχθές, Δευτέρα 14 Οκτωβρίου, ήταν τα γενέθλια του Προέδρου. Ή μάλλον κάποια από τα γενέθλια του Προέδρου. Γιατί η αλήθεια είναι πως πυκνό μυστήριο καλύπτει την ημερομηνία γέννησης του Προέδρου, μεγαλομέτοχου, Γενικού Αρχηγού και Επίτιμου Προέδρου της Καζού Εφ Σι. Άλλοι αναφέρουν την 25 Δεκεμβρίου, άλλοι την 29 Φεβρουαρίου και άλλοι την 4 Ιουλίου. Όσο για το έτος, δεν τολμάμε καν μια εκτίμηση, αφού συναντήσαμε χρονολογίες από το 1969 έως και το 1987. Φήμες, φήμες και πάλι φήμες φαίνεται να καλύπτουν σαν πέπλο τη ζωή του ανθρώπου που έχτισε από το μηδέν την KFC. Κι ωστόσο, δεν είναι οι πηγές που λείπουν. Από την αυτοβιογραφία του Προέδρου με τον εύγλωττο τίτλο «Εγώ» (που κυκλοφόρησε πέρυσι και εξαντλήθηκε σε μόλις τρεις εβδομάδες), μέχρι το αμφιλεγόμενο «Μπάλα, Ρούβλια, Σεξ και Γρήγορα Αυτοκίνητα: Η Σκοτεινή Πλευρά του Προέδρου» της ρωσίδας δημοσιογράφου Π. Κομσομόλσκαγια, πολλές είναι οι εκδοχές για την πολυτάραχη ζωή του. Πού βρίσκεται η αλήθεια και πού το ψέμμα; Πού σταματάνε τα γεγονότα και πού αρχίζει ο μύθος; Σήμερα, με την αφορμή των γενεθλίων (;), θα προσπαθήσουμε να ρίξουμε φως στο βίο και την πολιτεία ενός ξεχωριστού ανθρώπου.

Εικόνες που κόβουν την ανάσα

Αγαπητές φίλες, Αγαπητοί φίλοι του μπλογκ και της Καζού Εφ Σι,

πριν από δύο εβδομάδες, σας τάξαμε πλούσιο φωτογραφικό υλικό από τον αγώνα πρωταθλήματος της 3ης αγωνιστικής (KFC-Beers 5-2). Δημοσιεύουμε λοιπόν σήμερα τις φωτογραφίες που τράβηξε η κα Μαρία Μαλλιά (την ευχαριστούμε θερμά): εικόνες που, πραγματικά κόβουν την ανάσα.
Απολαύστε...

5η αγωνιστική: Αγχωτική επικράτηση με 3-2 επί των Καθαρμάτων...

Δεν είναι λίγα τα βράδια που έχω περάσει διαλογίζομενος επί των θεμάτων της Kazu FC, για το 4-4-2, για την αγωνιστική ταυτότητα, για τη φιλοσοφία, για το χρώμα κάλτσας που πρέπει να φοράμε, τι μπύρα πρέπει να πίνουμε κλπ κλπ κλπ. Μια μεγάλη απορία μου είναι, γιατί αυτή η ομάδα ειδικά αφού μετακόμισε από την Τρίτη στην Τετάρτη δεν είναι (άντε να μην πω πρώτη) μέσα στην πρώτη τριάδα του πρωταθλήματος και χάνει αυτές τις θέσεις από (συμπαθάτε με) διάφορα ξεφτιλισμένα σαπάκια. Σκέφτηκα και διαλογίστηκα όλη τη νύχτα για αυτό το θέμα και κατέληξα ότι τα δυο τελευταία ματς είναι ενδεικτικά και εντελώς κατατοπιστικά.. Αλλά ας μιλήσουμε καλύτερα για το ματς της τελευταίας αγωνιστικής κόντρα στα Καθάρματα.

4η αγωνιστική: Δεν τα κατάφεραν

Όλοι περίμεναν με αγωνία την τρίτη σερί νίκη της KFC (κατόρθωμα που θα είχαμε να δούμε από την περίοδο Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 2013). Πόσω μάλλον που αντίπαλοι ήταν (πάλι) οι Αργόσχολοι, η ομάδα-όνομα-και-πράγμα που πριν από μόλις δύο εβδομάδες είχε ηττηθεί από τους Καζούληδες με 3-1 (θυμηθείτε: http://kazufcofficial.blogspot.gr/2013/09/3-1.html). Αλλά οι Καζούληδες δεν τα κατάφεραν. Έχασαν με 4-3.

3η αγωνιστική: Προέδρου παρόντος πάσα αρχή παυσάτω: 5-2

    Ξέρετε τι μου αρέσει στους Καζούληδες; Ότι είναι ωραία άτομα. Και δεν το λέω επειδή υποστηρίζω Καζού Εφ Σι. Το λέω επειδή τους πάω. Να, ο ένας μπορεί να φροντίζει μικρά παιδάκια, ο άλλος να εργάζεται νύχτα σαν το σκυλί, οι άλλοι να είναι μέχρι δύο ώρες πριν το παιχνίδι σε αντιφασιστικά συλλαλητήρια. Αλλά όταν ο καραφλός διαιτητής (πού είσαι Βασίλη;) σφυρίξει, είναι όλοι εκεί με τα κίτρινα φανελάκια τους. Εντάξει όχι και όλοι, ο Πρόεδρος είχε ένα άλλο ματσάκι με την ΑΕΚ – άνθρωπος εκλεκτικός, ο Πρόεδρος έχει διάφορα εξωτικά χόμπι: ικεμπάνα, συλλογή κολεοπτέρων, ποδόσφαιρο σάλας. Αλλά οι άλλοι ήταν παρόντες: ο Φάντομ, ο Εντολοδόχος, ο Κάπτεν, ο Τσίρος, ο Μαλλιάς, ο Μπαρτέντερ.

Δυναμική παρουσία και στις κερκίδες

Γρήγορα τα αντανακλαστικά του Ντεμέντορ και των παιδιών από το Σύλλογο (Μαρούσι, 18/09/2013):

2η αγωνιστική: Χαλαρό βραδάκι και... 3-1

Το 'πε και το'κανε... Ο Πρόεδρος με δηλώσεις του την προηγούμενη βδομάδα έκανε σαφές ότι θα επέστρεφε για τη νίκη. Ο Πρόεδρος επέστρεψε και η ομάδα μας επικράτησε πιο έυκολα από ότι δείχνει το τελικό σκορ των Κακομοίρηδων σε ένα ματς που τα είχε όλα: πολλά γκολ, ανατροπή, μαγικές ενέργειες, νεύρα, ένταση και το καθιερωμένο ξεφτιλοπούτανο (βλ. Ντουντουκ Eλ Σαλίχ, "Ξεφτιλοπούτανα και λοιπά μουνάκια", Αθήνα 1998, εκδ. Όσιος Πατάπιος).

1η αγωνιστική: Καλώς τα παιδιά… Τρία-Εφτά (3-7)!

Φίλες και φίλοι της Καζού Εφ Σι, επιστρέψαμε!

   Όλοι! Παίχτες, φίλαθλοι, συνδεσμίτες, αναγνώστες και αναγνώστριες. Μετά από ένα καυτό καλοκαίρι (αν και κάποιοι εξυπνάκηδες επιμένουν ότι εφέτο δεν είχε πολύ ζέστη: για δοκιμάστε με 35 βαθμούς Κελσίου να τρέχετε πίσω από ένα τόπι), οι Καζούληδες είναι και πάλι εδώ, βροντοφωνάζοντας το παρών στο κάλεσμα του Προέδρου, μετά από γάμους, διακοπές, βουτιές, ατομικά προγράμματα προπόνησης, τουρνουά μπιτς φούτμπολ στο Σχοινιά και κλάμπινγκ στη Μύκονο (φήμες αναφέρουν ότι ο Παρακαζουλικός έχει στον σκληρό του δίσκο πικάντικες φωτογραφίες που θα έκαναν τους αρχισυντάκτες της «Εσπρέσσο» και του «Λοιπόν» να τους τρέχουν τα σάλια).

Ντεμέντορ εποίησεν

"Λίγο πριν την έναρξη της προετοιμασίας και την αρχή της σεζόν, το οφίσιαλ κλαμπ της Καζού Εφ Σι, θέλοντας να ευχηθεί καλές διακοπές και καλή επάνοδο στις αγωνιστικές σας υποχρεώσεις, προχώρησε σε ένα ρετούς (;) του σήματος της ομάδας. Ελπίζω να σας αρέσει..."
Ντεμέντορ

Η σεζόν σε αριθμούς

   Λένε ότι η ιστορία γράφεται από τους νικητές. Λένε, επίσης, ότι δεν υπάρχει πιο εύκολος τρόπος να πεις ψέματα από τις στατιστικές.

   Γι΄ αυτό, λοιπόν, καθώς φτάσαμε αισίως στο τέλος της χρονιάς, δεν θα καταπιαστούμε με μεταγραφολογίες και ρεπορτάζ από την προετοιμασία της ομάδας (αυτό είναι δουλειά του Παρακαζουλικού). Όχι. Θα περιοριστούμε σε μια μικρή ανασκόπηση της σεζόν σε αριθμούς. 

Συνέντευξη ποταμός του Προέδρου αποκλειστικά στο επίσημο μπλόγκ της ομάδας μας

Λίγες μόνο ημέρες μετά τη λήξη του φετινού πρωταθλήματος το μοναδικό επίσημο μπλόγκ της Kazu FC κατάφερε να εντοπίσει σε μια ξεχασμένη γωνιά της πατρίδας μας και εξασφαλίσει μια αποκλειστική συνέντευξη από τον Πρόεδρο της ομάδας μας, ο οποίος σε μια από τις σπάνιες συνεντεύξεις του ανοίγει την καρδιά του και μιλάει για όλους και για όλα. Μια συνέντευξη που σίγουρα θα συζητηθεί, καθώς όπως πολύ καλά γνωρίζετε ο Πρόεδρος μιλάει σπάνια, αλλά όταν μιλάει δε χαρίζει κάστανα. Φυσικά αυτή τη συνέντευξη μπορείτε να την απολαύσετε αποκλειστικά και μόνο από το επίσημο μπλόγκ των σχεδόν πρωταθλητών.

Αυλαία

Όλα τα καλά πράγματα έχουν ένα τέλος. Ακόμα και τα τεταρτιάτικα ματσάκια της ΚAZU FC, αυτή η όαση δροσιάς στο λιοπύρι της καθημερινότητας, αυτή η φωλιά ζεστασιάς καταμεσής  στην παγωνιά των αλλοτριωμένων ανθρώπινων σχέσεων, αυτός ο σπάνιος συνδυασμός ποδοσφαιρικού θεάματος, αθλητικού πνεύματος, συντροφικότητας και (γιατί όχι;) χαβαλέ.

Με νίκη στους 8 η αρμάδα

 Βήμα τίτλου;

Αποστολή εξετελέσθη για την ομάδα μας στην πρεμιέρα των πλέυ-οφ της φετινής Μπαμπιάδας. Η ομάδα μας κατάφερε να επικρατήσει πιο εύκολα από ότι δείχνει το τελικό 6-4 κόντρα στα σαπάκια της Μαύρης Χήρας χωρίς να πιάσει σπουδαία απόδοση για τη φάση των 16 και να περάσει λόγω του πλεονεκτήματος που είχε στους 8 όπου θα αντιμετωπίσει την ομάδα των Φαρμακείων και θα χρειαστεί δύο νίκες για να προκριθεί στην επόμενη φάση.

Βραδιά ντροπής...

Μαύρη σελίδα στην ιστορία της ομάδας η χτεσινή ήττα από την ομάδα των Φαρμάκων.

Δάκρυσε το εικόνισμα του Προέδρου στη Σόλωνος…

Θα κάνουν μέρες να βγουν οι οπαδοί μας από τα σπίτια τους μετά το χτεσινό ξεφτιλίκι. Η ομάδα μας κατάφερε το ακατόρθωτο και δε μιλάω φυσικά για τις δυο ήττες στη σειρά αλλά για το γεγονός ότι κατάφερε να χάσει από μια ομάδα που θα έπρεπε να ντρέπεται και μόνο που θέλει να λέγεται ομάδα. Από κάποιους που θα έπρεπε να ντρέπονται που θέλουν να λέγονται ποδοσφαιριστές, έστω και ερασιτέχνες. Που είναι οι ακριβοπληρωμένοι μας άσσοι; Το ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο; Τα χαλύβδινα ποδάρια και τα ατσάλινα πνευμόνια; Που πήγαν οι ήρωες που στιγμάτισαν τα παιδικά μας χρόνια; How long shall they kill our prophets?

Στη χώρα του μαύρου χρυσού

Κίτρινη καταιγίδα και βροχή από γκολ

     Οι ευάριθμοι αναγνώστες και οι ευαριθμότερες αναγνώστριες του επίσημου μπλογκ της KAZU FC θα έχουν προβληματιστεί, ίσως μάλιστα αγανακτήσει, λόγω των ακανόνιστων και σποραδικών αναρτήσεων του τελευταίου μήνα. Η συντακτική ομάδα ζητάει συγγνώμη που λόγοι ανεξάρτητοι της θέλησής της (http://kazufcofficial.blogspot.gr/2013/06/blog-post_19.html) την ανάγκασαν να φανεί ασυνεπής απέναντι στο φίλαθλο αναγνωστικό κοινό. Τώρα που σταδιακά η κατάσταση ομαλοποιείται, τώρα που η ΕΡΤ θα ξανανοίξει καλύτερη και τιμιότερη, τώρα που φαίνεται φως στο βάθος του τούνελ και, κυρίως, τώρα που μπαίνουμε στα πλέι οφ, είναι καιρός να καλύψουμε το κενό και να είμαστε έτοιμοι για το επιστέγασμα μιας χρονιάς πλούσιας σε συγκινήσεις μέσα και έξω από το γήπεδο. Με την παρούσα ανάρτηση εγκαινιάζουμε μια σειρά ρεπορτάζ για τις τρεις τελευταίες αγωνιστικές της κανονικής διάρκειας, εν όψει της μητέρας όλων των μαχών που περιμένει τους Καζούληδες.

Επαγγελματική νίκη

----------- Με σεβασμό στην απεργία που κύρηξε η ΕΣΗΕΑ για το κλείσιμο της ΕΡΤ, οι ρεπόρτερ της ομάδας μας αποφάσισαν να ανεβάσουν ένα καθαρά ενημερωτικό μήνυμα για τον τελευταίο αγώνα της ομάδας, σεβόμενοι τον κόπο και τον ιδρώτα των συναδέλφων τους, αλλά και τη μεγάλη αγωνία των εκατομμυρίων φανατικών οπαδών μας που ειδικά τώρα με το κλείσιμο της ΕΡΤ δε μπορούν να μάθουν τα νέα της ομάδας--------------


Με 5-3 επικράτησε λοιπόν η ομάδα μας ενάντια στους συμπαθείς Μεταλλάδες σε ένα τουλάχιστον ανιαρό ματς. Όσοι από τους φιλάθλους μας δεν αποκοιμήθηκαν κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού κατάφεραν να δουν το Μπάρμαν στην επιστροφή του να σκοράρει δις, τον Εντολοδόχο να ανεβάζει το προσωπικό του σκορ κατά δυο γκολάκια ακόμη και τον Τσίρο αθόρυβα να σκαρφαλώνει στον πίνακα των σκόρερ, μαζί με την ομάδα στο βαθμολογικό πίνακα...

Εδώ ένα βιντεάκι από τον αγώνα για όσους πάσχουν από αυπνίες. ΠΟΛΥ ΠΡΟΣΟΧΗ ΕΙΝΑΙ ΤΡΑΒΗΓΜΕΝΟ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΚΙ Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΝΑ ΤΥΦΛΩΘΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΟΣ

Με την ευκαιρία να μοιραστούμε μια πολύ σοβαρή είδηση που έφτασε στα γραφεία της ομάδας μας και δείχνει ότι οι καιροί είναι δύσκολοι και επικίνδυνοι.
Πολύ προσοχή...
Τα μάτια σας 14

Μια Ιστορια χωρις τέλος.

Όλοι γνωριζουν οτι οταν πατάνε στο γήπεδο μαζι με τους KAZU FC, μπαίνουν στον λάκκο με θηρία. H ομαδαρα των Εξαρχειων αντιμετωπιζει τους αντιπαλους τους σαν gladiators που βλέπουν μπροστά τους Ρωμαιους. Η σκηνη είχε στηθει. Το γήπεδο μύριζε ψoφήμι από τον προηγουμενο αγώνα των KAZU και το απότελεσμα της βίαιας αντίδρασης παικτων και οπαδου στην αδικία. Οι σημερινοι αντίπαλοι θα ήταν η ομάδα ψιλικατζίδες με τον συμπαθητικο Άραβα el ne wstand να αναλαμβάνει τον άχαρο ρόλο του περιπτέρου.

Τα μηνύματα ήταν ξεκάθαρα από την αρχη, θα χυθεί αίμα. Η ομάδα απαρτίζοταν από

Τσιρο, Φαντομ, εντολοδοχο. Σωτο the skullcrusher, Manu Bronson και σε εκτακη συμμετοχή o Mαλλιάς στο ρόλο του λιονταριου.

Ο αγώνας ξεκίνησε και οι παίκτες της Kazu ορμήσανε.

Καλή μπαλίτσα από την αρχή, πασούλες και αντεπιθέσεις και καπως ετσι ήρθε το πρώτο goalaki από τον Σώτο με ωραίο σουτ εξω από την περιοχή..

To παιχνίδι όμως είχε αγριεψει, σε μια διεκδίκηση ο Μανου πήρε φορα για να κοψει τα ψιλικατζίδικα και σε μια κλασσίκη περίπτωση αυτοθυσίας προσγειώθηκε με το αυτι και αφου έβαλε τρελο φρένο στην κολώνα των συρμάτων. Ο διαιτητης βασίλης στον ρόλο του μαντη που διαβάζει ψαρια είπε, ¨προσοχη μαγκες τα σημάδια δεν είναι καλά!”. σε κάποια άλλη στιγμή έριξε και άλλο το ηθικο των kazu απειλώντας τον Fantom με κιτρινη καρτουλα έτσι και ξαναβρίσει τα θεία. Οπως όλοι γνωρίζουμε οι καζουληδες δεν βρίζουν τα θεία αλλα τα προκαλουν προσβαλοντας τους τις μαναδες γιατι απλά δεν φοβουντα τίποτα και ταυτόχρονα παίρνουν δύναμη. Τελος πάντων τα περίπτερα χτυπήσανε σε μια αντεπιθεση (αν μπορει έτσι να ονομαστει το αραγμα την αντιπαλή περιοχη και με τον συμπαθη Αραβα κανανε το 1-1.

Κάπως έτσι έληξε το ημίχρονο.

Το κοινο αντεδρασε και περίμενε κατι παραπάνω, έναν αποκεφαλισμο, ίσως μια διχοτομηση σώματος.

Το δευτερο ημιχρονο αρχισε και ο εντολοδόχος σκοραρε με την σέντρα ύστερα από ωραία πασα του μανου. Και πάλι περιπτερο για το 2-2 και σειρά του Σώτου για το 3-2. Πάλι περίπτερο για το 3-3 και παλι εντολοδόχος με σουτ για 4-3 και πάλι περίπτερο με σπρώξιμο από τον μεσηλικα ροναλντο για το 4-4.

το 3 γκολ της ομαδας των ψιλικατζίδων

Ε και καπου εκει ο Μανου μεταμορφώθηκε σε Bronson.

{Όπως όλοι γνωριζουμε η νίκη ήταν σίγουρη καθως ο εντολοδόχος είχε σκοραρει δις, αλλα να τι κανουν οι άλλες ομάδες για να αποφυγουν την ήττα, τα βαζουν με το ηφαίστειο Μανου)

Σε μια ανύποπτη φάση ο Μανου σηκώνεται για κεφαλια σε αντεπίθεση μετα από μακρινη μπαλιά του Σώτου ΕΞΩ από την περιοχη και το επόμενο που ακουγεται ειναι ένας εκωφαντικος θορυβος και ένα μεγάλο δυνατο ΩΩΩΩΧΧΧΧ. O τερματοφύλακας των ψιλικατζιδων προφανως παρασυρμενος από το οτι η ομαδα του αποτελείται από περίπτερα βγήκε 2 μέτρα εξω από την περιοχη για να πάρει κεφαλια από τον Bronson.

εδω η στιγμη της σύγκρουσης

Το αποτέλεσμα :

και διακοπή του αγώνα.

Συμπέρασμα, don’t mess with KAZU and especially Manu.

To μονο θετικο από το ματσάκι ήταν οτι πλέον μαθαμε να αντιμετωπιζουμε και ομαδες περιπτέρων κατι που φάνηκε στο φιλικο που δωσαμε με τους ψιλικατζίδες.

ABE

Φωνή λαού, Οργή θεού

3-4: Στο ίδιο έργο θεατές

Το τηλέφωνο χτύπησε ταράζοντας τη ζεστή ατμόσφαιρα του απογεύματος. Στο ακουστικό ήχησε η φωνή του Προέδρου: «Στο γραφείο μου. Τώρα!» Έξω από την πόρτα του κοιταχτήκαμε με τον Εντολοδόχο. Τέτοια τηλεφωνήματα δεν είναι για καλό… Και όντως. Με το που μπήκαμε στο γραφείο, άρχισε η κατσάδα: «Καλώς τ’ αρχίδια μου τα δυο! Ρε κοπρίτες, ρε ευατούληδες, ρε ωχαδερφιστές! Πού είναι ρε οι αναρτήσεις για τις τελευταίες αγωνιστικές; Πώς θα μάθουν για το αποτέλεσμα όσοι δεν ήρθαν στο γήπεδο; Τους αρρώστους, τους γέρους, τα ΑΜΕΑ, τους απόδημους, τους ομογενείς δεν τους σκεφτήκατε, ρε γαϊδούρια; Ε;» Εμείς τσιμουδιά. «Δεν μιλάτε ε;» Τι να πούμε; «Κανονίστε την πορεία σας κωθώνια, περιμένω ανταπόκριση μέχρι το Σαββατοκύριακο, γιατί αλλιώς θα πέσουν κεφάλια!» «Είναι η σειρά του Εντολοδόχου» ψέλλισα. «Τι λες ρε γομάρι! Πώς θα γράψει ρε ο Εντολοδόχος που δεν ήταν στο γήπεδο; Απ’ το τσερβέλο του θα τα κατεβάσει;» Και με σκυμμένο κεφάλι βγήκαμε από το γραφείο, ο Εντολοδόχος με μια έκφραση μισοσυμπονετική-μισοκοροϊδευτική κι εγώ κοιτώντας τα παπούτσια μου. Εκείνος τράβηξε για το προπονητικό κέντρο κι εγώ για τον υπολογιστή, να γράψω για τη δεύτερη συνεχή ήττα της ομάδας.

Ξέπλυμα

     Μια μεγάλη έκπληξη περίμενε τους φίλους της ομάδας που βρέθηκαν στο Μαρούσι ‎το απόγευμα της Τετάρτης 8 Μαΐου. Και η έκπληξη δεν ήταν ότι οι παίχτες δεν είχαν ίχνος παραπάνω λίπους μετά τις διακοπές του Πάσχα. Δεν τίμησαν το κοκορέτσι; Έτρωγαν μόνο ασπράδια αυγών; Ακολούθησαν αυστηρό πρόγραμμα προπόνησης; Είναι άθεοι και αθεόφοβοι; Δεν μας απασχολεί. Σημασία έχει ότι ήταν όλοι στιλάκια. Αλλά τότε τι εξέπληξε ευχάριστα το φίλαθλο κοινό που γέμισε τις εξέδρες, καθώς ο μαγιάτικος ήλιος αποχαιρετούσε την πλάση; Άντε, να το πάρει το ποτάμι! Αυτό που έκανε τους πιο ενθουσιώδεις να τιναχτούν από τα καθίσματά τους και τους πιο μπλαζέ να ανασηκώσουν το φρύδι, ήταν η εμφάνιση στο χορτάρι του Ελισαίου.

Δεν έχουν το Θεό τους...

 Ούτε ιερό, ούτε όσιο παρά τις άγιες ημέρες του Πάσχα...

 Εύκολο απόγευμα για την ομάδα μας απέναντι στην ομάδα των Φαρμακείων, της οποίας και επικράτησε με 7-3, παρά την πολύ μέτρια και χαλαρή θα λέγαμε εμφάνιση. Δύσκολες συνθήκες για τα παιδιά μας στην αφιλόξενη έδρα των Φαρμακείων, τα οποία όρισαν το παιχνίδι σε απαράδεκτη ώρα με την απίστευτη δικαιολογία ότι είχαν να πάρουν τα φαρμακάκια τους στις 9…

Το ματς:

«Ομάδα που κερδίζει δεν αλλάζει» είναι το μότο του προπονητή μας, ο οποίος παρέταξε την ίδια 4άδα που ισοπέδωσε τους Τυχάρπαστους την προηγούμενη αγωνιστική. Εντολοδόχος, Μαλλιάς, Τσίρος και Πρόεδρος. Η μικρή έκπληξη είχε να κάνει με τον αρχιδιαιτητή Βασίλη που κάθισε κάτω από τα δοκάρια της τιμημένης εστίας του Φάντομ, ο οποίος έχασε τη σέντρα λόγω καθυστέρησης στην έξοδο της Αττικής Οδού.

Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο

Ναι ίσως ο τίτλος να είναι λίγο κοινότυπος, αλλά καμιά φορά και εμείς οι καταξιωμένοι δημοσιογράφοι καταφεύγουμε στην κοινοτυπία όταν αυτή περιγράφει τόσο καλά την πραγματικότητα. Επιτρέψτε μου όμως αγαπητοί αναγνώστες να κάνω μια μικρή ιστορική αναδρομή. Να σας ταξιδέψω λίγο στο παρελθόν πριν σας περιγράψω τι συνέβη αυτή την Τετάρτη. Να σας πάω πίσω, πολύ πίσω και πιο συγκεκριμένα στις 4 Απριλίου 2013, όπου γράφτηκε μια από τις πιο μαύρες σελίδες στην ιστορία της ομάδας μας. Την μαύρη ημέρα που τραυματίστηκε ο πολυαγαπημένος παίκτης της ομάδας μας ο γνωστός σε όλους μας Ζεν Πρεμιέ. Είχαν δεν είχαν συμπληρωθεί 5 λεπτά όταν σε μια ατυχή στιγμή ο Ζεν Πρεμιέ μας τραυματίστηκε σε σημείο όπου είχε παλαιότερο τραυματισμό με αποτέλεσμα να διακομιστεί στο νοσοκομείο από τον Αντιπρόεδρο της ομάδας κ. Εντολοδόχο. Τη συνέχεια της ιστορίας φυσικά τη γνωρίζετε από τα εκτενή ρεπορτάζ των εφημερίδων, του Star Channel και βέβαια του έγκυρου συντάκτη μας ParaKazulikou. Αυτό που ίσως δεν γνωρίζετε όμως είναι ότι εκείνη την ημέρα η ομάδα μας εμφανώς συντετριμμένη από τον τραυματισμό του αγαπημένου μας συμπαίκτη γνώρισε μια βαριά ήττα με 9-4 από την αστεία (και λίγα λέω) ομάδα των Τυχάρπαστων. God works in mysterious ways όπως λένε όμως τα αδέρφια μας οι Αμερικανοί και με λίγη βοήθεια από τη διοργανώτρια αρχή-Μπάμπης τα πάντα μπορούν να συμβούν, όπως να παίξουμε τον αγώνα του δεύτερου γύρου δυο εβδομάδες μετά τον πρώτο….

DISCLAIMER

“ Το κείμενο που ακολουθεί περιέχει σκληρές εκφράσεις και βία. Ως εκ τούτου το περιεχόμενο είναι εντελώς ακατάλληλο για ανηλίκους, ενώ ακόμη κι οι ενήλικοι το διαβάζουν με δική τους ευθύνη. Το άρθρο αυτό δεν απευθύνεται σε ευαίσθητες ψυχές. Όσοι συντονιστήκανε για βιντεάκια, φωτογραφιούλες και τα ρέστα να διαβάσουν τίποτα άλλο καλύτερα. “

παρα-KAZUλικά

Πολλές αβάσιμες "πληροφορίες" και φήμες κυκλοφόρησαν τις τελευταίες ημέρες σε όλα σχεδόν τα καθεστωτικά Μέσα-τόσο στα παραδοσιακά όσο και στα νέας τεχνολογιάς.Αφορμή,βεβαίως,ο τραυματισμός του Ζεν Πρεμιέ (όχι αλλαντικών, λόγω νηστείας) που συγκλόνισε την παγκόσμια κοινή γνωμή και προκάλεσε αλυσιδωτές αντιδράσεις.Κάποια φιλελεύθερα παπαγαλάκια βρήκαν την αφορμή που έψαχναν για να προπαγανδίσουν τις θέσεις τους αλλά εμείς είμαστε και πάλι εδώ,για να βροντοφωνάξουμε την αληθεια και να σας παρουσιάσουμε τα σχετικά ντοκουμέντα.


Κυρίες,κύριοι,ΝΑΙ.Τα Παρα-ΚΑΖUλικά είναι πάλι εδώ (emphasis) και σας ενημερώνουν σχετικά με τις πραγματικές αντιδράσεις ανά την υφήλιο από τον τραυματισμό του Ζεν Πρεμιέ.

Όνειρο εαρινής νυκτός

-->
     Χθες το βράδυ είδα ένα όνειρο. Πήγαινα λέει στα γηπεδάκια του Μπάμπη στο Μαρούσι, όπου θα συναντούσα τον Εντολοδόχο, τον Μαλλιά, τον Μπαρτέντερ και τον Κάπτεν για να παίξουμε μπάλα. Σουρούπωνε όταν έφτασα, και βρίσκονταν ήδη εκεί, φορώντας τις κίτρινες φανέλες τους και κάνοντας ζέσταμα. Άλλαξα κι εγώ, έκανα λίγο τρέξιμο και τεντώματα, και μπήκαμε στο γήπεδο. Θα παίζαμε λέει με κάτι εύκολους που τους είχαμε. Πράγματι, εμφανίστηκαν κάτι τύποι που δεν έπειθαν πολύ, συμπαθείς μεν, κάπως ηλικιωμένοι δε για τέτοια κόλπα. Μαζί τους είχαν και τον Γιάννη το Βουνό. Εκείνη την ώρα ήρθε και το Φάντομ με τη μηχανή, φόρεσε τη στολή του και ξεκίνησε το παιχνίδι.

-

Παρα-ΚΑΖUλικά

 

Λίγο οι παρελάσεις,λίγο οι λαγάνες,λίγο λιγότερο ο τραχανάς,ίσως το ίδιο λίγο οι χαρταετοί και οι καλούμπες τους και λίγο περισσότερο το χανγκόβερ από το γλέντι προς τιμήν του dud-ουκα μάς κράτησαν μακριά από τους εκατομμύρια πιστούς φιλους της ομάδας της καρδιάς μας για λίγες ημέρες . Τα παρα-ΚΑΖUλικά,όμως, λίγο καιρό ξαποσταίνουν και μετά προς τη δόξα τραβούν. Βιοι παράλληλοι με την ομάδα θα τολμούσε να ισχυριστεί κάποιος. Και ξέρετε τι?ενδεχομένως θα είχε δίκιο....

Να ξαποστάσουν,λοιπόν, αποφάσισαν τα παλικάρια το βράδυ της 20ης Μαρτίου και φυσικά αναφερόμαστε μόνο στο τελικό σκορ,αφού το πάθος περισσευε για άλλη μια φορά εντός αγωνιστικού χώρου.Επειδή όμως η Καζου είναι κάτι παραπάνω από ένα κλάμπ και δίνει τεράστια σημασία στις ανθρώπινες σχέσεις το σημερινό δημοσίευμα θα εστιάσει αποκλειστικά στις ανθρώπινες στιγμές των μικρών μας ηρώων.

Σονάτα υπό το σεληνόφως

Το εισιτήριο που κρατούσε στα χέρια του ο Ντεμέντορ έγραφε: «Kazu FC-Chelsea, Ώρα έναρξης 22.30». Το ίδιο έγραφαν και τα εισιτήρια που έσφιγγαν στα τρεμάμενά τους δάχτυλα οι εκατοντάδες φίλοι της ομάδας που είχαν γεμίσει από νωρίς τις κερκίδες στο γήπεδο του Αμαρουσίου, για να δουν από κοντά τους αγαπημένους τους παίκτες, αλλά και τα διάσημα αστέρια μιας από τις καλύτερες ομάδες του πλανήτη (ο λόγος για την Chelsea). Φορώντας τις εντός έδρας κίτρινες εμφανίσεις, οι Καζούληδες βγήκαν από τη φυσούνα για το ζέσταμα και οι φίλοι της ομάδας ένιωσαν ευχάριστη έκπληξη διαπιστώνοντας ότι μετά από πολύ καιρό το ρόστερ ήταν (σχεδόν) σε απαρτία: Φάντομ, Εντολοδόχος, Κάπτεν, Τσίρος, Μαλλιάς, Μπαρτέντερ και Ζεν Πρεμιέ άρχισαν τις ασκήσεις τους με στρατιωτική πειθαρχία. Όλοι περίμεναν τον Τέρι, τον Λάμπαρντ, τον Τόρες, τον Μάτα, τον Κόουλ, τον Εσσιέν, τον Αθπιλικουέτα έστω...

O Άθλος του Αμαρουσίου

Είναι γραφτό αυτής της ομάδας να γράφει μικρές Οδύσσειες και μικρές Iλιάδες, κάθε σελίδα της ιστορίας αυτής της ομάδας είναι κι ένα μικρό έπος, μια ωδή στη γενναιότητα, στην αυταπάρνηση και στο total football. Εκεί λοιπόν που παντρεύεται ο Όμηρος με το ΦαΜπάστεν, εκεί που ο Αχιλλέας συναντά το Μπατσινίλα κι εκεί που ανταμώνει ο Πρίαμος με τον Ταλικριάδη, εκεί, ναι κάπου εκεί, με χρυσά γράμματα γραμμένη είναι ιστορία μιας μικρής παρέας που έμελλε να γίνει αντικείμενο λατρείας και σημείο αναφοράς για εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο.

Πριν λίγο καιρό, διαβάσατε τα κατορθώματα της μικρής αυτής παρέας στο κλασσικό πια «Έπος του Αμαρούσιου» (σύντομα στις αίθουσες τις γειτονιάς σας σε σκηνοθεσία Όμηρου Ευστρατιάδη), σήμερα θα διαβάσετε για μια ακόμη πιο επική βραδιά. Θα μου πείτε τώρα: «Γίνεται Πρόεδρε;». Κι όμως γίνεται, γιατί με αυτήν την ομάδα τα απίθανα γίνονται πιθανά και το ακατόρθωτο παιχνιδάκι.

Η ομάδα μας κατέβηκε να αντιμετωπίσει τους Καινούργιους με σημαντικές απουσίες, καθώς ο Μαλλιάς με πρόβλημα στη μέση και ο Κάπτεν για προσωπικούς λόγους μείνανε τελευταία στιγμή εκτός αποστολής, ενώ κι ο Ζεν Πρεμιέ απουσίαζε. Όμως τα παλικάρια μας δεν πτοήθηκαν, ο πιστός στρατιώτης Εντολοδόχος, αν και τραυματίας, δήλωσε παρών κι έτοιμος για όλα, ακολουθούμενος από τον πάντα πιστό Τσίρο, τον ακούραστο (αν και τραυματισμένο σε τουλάχιστον ύποπτη επίθεση σε πρόσφατο ταξίδι του στο εξωτερικό) Μπάρμαν, τον λατρεμένο μας Πρόεδρο και τον ευτυχισμένο Φάντομ συγκρότησαν μια ομάδα έτοιμη για όλα, με μοναδικό στόχο την επιστροφή στα θετικά αποτελέσματα.

ΚΑΗΚΕ ΤΟ ΠΕΛΕΚΟΥΔΙ

Με ενα αυθεντικο γλεντι γιορτασαν τα αστερια της ΚΑΖU τον γαμο του πολυαγαπημενου τους Ντουντουκα/Φαντομ/Γαμπρε. Η σαμπανια τα πειραγματα και οι χοροι ρεαν αυθονα θυμιζοντας στους παλιοτερους την εποχη που ο Μυρτσος μεσορανουσε στα νυχτερινα κέντρα.

Τον χορο εσυρε ο Τσιρος με ενα αυθεντικο μαγκικο χασαποσερβικο, γνωστο αλλωστε και απο την προθερμανση του που ειναι μια μιξη Ελληνικων χορων και ζεσταματος,  το οποιο αναμενεται να κυκλοφορησει και σε βινετοκασσετα και περιμενουμε να γινει η στανταρτ μεθοδος εκγυμνασης ανα τον ποδοσφαιρικο κόσμο.

Περισσοτερα για το γλέντι στα Παρακαζουλικα.

Στα του παιχνιδιου τώρα. Η ομάδα είχε το μυαλό της οπως ηταν φανερο στο μετεπειτα γλέντι και αφησε τον Μασελωτο πολυ καλο παιχτη να τους κερδίσε μονος του. Τι και αν ο Μαλλιας εκανε τα πάντα (μια ομαδα μονος του και αυτος) ο Μασελώτος σε συνεργασια με τον Χοντροκολη γιγαντα Νάνο επικρατησαν. Ο τροπος ήταν απλος. Βαζουμε στο πρώτο ημιχρονο το παιδοβουβαλο να εκνευρισει την χαλαρη ομαδα μας καθως οπως ΞΑΝΑειπαμε ηταν ημερα χαρας και οχι παιχνιδιου, μα απανωτα χτυπηματα και μετα αφου ο μασελωτος ειδε οτι ο εντολοδοχος κατεβαζε κρυφα γουλιες σαμπανιας στον παγκο και ειχε ζαλίστει τον εκανε γιογιο (απο το ΥΟ!ΥΟ!) τρεις φορες και του καρφωσε στην εντολοδοχιο κυστη 3 γκολακια. (αμα τον ξαναβρω θα τον ξεμασελιάσω).

Γενικα ο καλος τους παιχτης εβαλε 6 γκολ, ο Μαλλιας 3 και ο Ζεν Πρεμιερ 1 και αλλη μια φορα δυστυχως αποδειχθηκε οτι αμα δεν σκοραρει ο εντολοδοχος για καποιο μυστηριο λογο η ομαδα δεν νικαει. Οταν απο την αλλη λειπει ο εντολοδοχος η ομάδα νικάει, οποτε ρε μαγκες μηπως φταιει ο αγαπημενος (μετα παντα απο τον προεδρο μεγαλη η χάρη του), σας εντολοδοχος.

Ειδικη μνεια εδω στο εκπληκτικο γκολ του μαλλια που μονος του εναντιον όλων με μαγικο φαλτσαριστο εκανε το 3-3 πριν καταρευσει η ομαδα. Και να φανταστειτε οτι ειχαμε προηγηθεί 2-0.

Γενικα λιγο η σαμπάνια λιγο οι μπυρες λιγο η κοντη μνημη (ποιητικο) δεν θυμαμαι τι αλλο εγινε, ή δεν θέλω να θυμάμαι.

Να Ζησει η νυφη & ο γαμπρος να παει να γαμηθει ο μασελωτος.

Διορθωση: 
Mετα απο  απειλες στονεντολοδοχο  στα γραφεια της ομαδος απο τον φανατικο οπαδο της ομαδος αλλα με τη λατρεια προσωποποιημενη στον μπαρμαν πρεπει να γινει μια διορθωση και να δηλωσουμε οτι το 2-0 εγινε απο τον Μπαρμαν και οχι απο τον Μαλλια.

Στην πιατσα κυκλοφορει οτι ο dementor ανακαλυψε, ενω τον κυνηγουσαν μπατσοι μετα απο σπασιμο συνδεσμου των οπαδων της ομαδος του Μπαμπη, τον μπαρμαν στις αλανες των αμπελοκηπων να κλωτσαει σπασμενα γυαλινα μπουκαλια Ο μικρος τότε μπαρμαν τον προστατευσε με τον να μην αποκαλυψει πως κρυβοταν πίσω απο κατι σκουπιδια.

Απο τότε ο dementor σαν αλλος δραπετης απο τις "μεγαλες προσδοκιες" του κατευθυνει την ζωη διευκολυνοντας την ανοδο του απο εναν χαμενο εφηβο με μεγαλη καρδια στον λαμπερο αστερι που ολοι γνωριζουμε.

παρα-ΚAZUλικά

                                     ΠΑΡΑ-KAZUλικά

Ως γνωστόν, την περασμένη Τετάρτη, την 6η Μαρτίου του σωτήριου έτους 2013, η αρμάδα των Εξαρχείων έδωσε ένα ακόμα ρεσιτάλ ποδοσφαίρου κι έκανε εκ νέου όλη την ποδοσφαιρική υφήλιο να παραμιλάει. Οσοι-λιγοστοί ασφαλώς-προτίμησαν να παρακολουθήσου έναν/κάποιον αγώνα Champions League το μετάνιωσαν αμέσως μόλις διάβασαν τα ρεπορτάζ του αγώνα ή είδαν τα στιγμιότυπα που κατέγραψαν τα συνεργεία που συνωστίζονταν (και πάλι) στο γήπεδο. ‘Ωραια’ θα πει κάποιος.’Ολα αυτά γνωστά’,θα ξαναπει αυτός ο κάποιος. Κι ο ίδιος κάποιος θα αναρωτηθει

‘Τι γίνεται,όμως, με τα εκατομμύρια πιστών της Ομάδος που διψούν για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα ινδάλματά τους, την προετοιμασία που γίνεται πριν τους αγώνες ή τη διαχείριση των θριάμβων?’

Εμ,εδώ σε θέλω μάστορα!Τα παρα-καζουλικά,πιάνοντας τον παλμό και την αγωνία του κόσμου, επιχειρούν να δώσουν απαντήσεις και να ρίξουν φως στις λιγότερο γνωστές πτυχές της κίτρινης αρμάδας.Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε από πρώτο χέρι πως όσοι ζουν και αναπνέουν τον ιδρώτα των αποδυτηρίων (ενίοτε και καμιά ξεχασμένη κουράδα που δεν τραβιέται με τίποτα από το καζανακι) της ομάδας της καρδιάς μας δεν αφηνουν τίποτα στην τύχη.

Σε μία απόπειρα,λοιπόν,να καταγράψουμε τα περιστατικά,να μιλήσουμε με ντοκουμέντα και να απαντήσουμε στις απορίες σας,θέτουμε εμείς με τη σειρά μας δύο πολύ καίρια ερωτήματα, η ανάλυση/απάντηση των οποίων ρίχνει φως σε γεγονότα της προηγούμενης εβδομάδος που δεν έγιναν ευρέως γνωστά.

Ερώτημα πρώτο

Θα ήταν ποτέ δυνατόν να ανεχτεί η Ομάδα να παραχωρήσει έστω και ισοπαλία σε οποιονδήποτε αντίπαλο την 6η Μαρτίου του 2013?

I don’t think so dudes

http://dudespaper.com/the-day-of-the-dude.html/

Σε μια περίοδο κατά την οποία διάφορες μικρομεσαίες ομάδες προβάλουν ταινίες,για να ανεβάσουν το ηθικό των παικτών τους 

http://www.sport24.gr/football/omades/Panathinaikos/meta_toys_300_o_fampri_epelekse_al_patsino.2153362.html

κανένας μέσα από την Ομάδα δεν είχε διάθεση και αστεισμούς εκείνο το ποδοσφαιρικό βράδυ κι αυτό φάνηκε λίγες ημέρες νωρίτερα όταν ένας πρώην dude,νυν Dud-ουκας, έδωσε το σύνθημα της νίκης μέσα από το μοναδικό μέρος που αυτό θα μπορούσε να συμβεί.

Τι κι αν αυτός δε θα έδινε το 'παρών' στο αμέσως επόμενο ματς? Φόρεσε τη στολή του ιεροκύρηκα,

κύρηξε το λόγο Του

http://dudeism.com/

κι έσυρε το χορό των νικητών

Ερωτημα δευτερο

Ειναι ποτέ δυνατόν τα καθεστωτικά ΜΜΕ και τα παπαγαλάκια τους να θεωρούν ότι η προσβολή στον Πρόεδρο θα έμενε αναπάντητη?

Νομίζουν,δηλαδή, ότι με το να στελνουν,απλώς, τα πολυμελή συνεργεία τους στο γήπεδο τη μερα του αγώνα μπορούν έχουν την συνείδησή τους ήσυχη? Αναγκάζονται και το κάνουν. Η για να είμαστε πιο ακριβείς, η Kazu F.C. τους αναγκάζει με την απόδοσή της. Πού θα βρίσκονταν τα νούμερα τηλεθέασης τους,εαν δεν εξασφάλιζαν,έστω, μερικά λεπτά μαγείας επί πλαστικού χόρτου?

Δε ζήτησε κανείς να μην αναπαραχθεί η είδηση για τον Τσάβες,δεν είμαστε δα και παράλογοι.

Εκείνη,όμως,η είδηση για το καθιερωμένο εβδομαδιαίο λαικό προσκύνημα στον Πρόεδρο τι έγινε?Την έφαγε ο δαίμονας του τυπογραφείου μήπως κύριοι? 

Στο αρχηγείο της Ομάδος οι συσκέψεις διαδέχονταν η μία την άλλη, σχετικά με τους τρόπους αντιμετώπισης αυτής της πρόκλησης. 

Στο τέλος,όμως,πρυτάνευσε η λογική κι αποφασίστηκε η απάντηση να δοθεί εντός αγωνιστικού χόρου. Ο Πρόεδρος,μάλιστα,εμφανώς φορτισμένος από όλα αυτά τα γεγονότα, αποφάσισε μετά από καιρό να δώσει κι ο ίδιος το 'παρων' στον αγώνα της 6ης Μαρτίου,παρά τις συστάσεις των γιατρών. Και δεν αρκέστηκε μόνο σε αυτό,όπως όλοι μας διαπιστώσαμε την ημερα που δοξάζουμε. Αφού χρειάστηκε να διανύσει μια μεγάλη χιλιομετρικά απόσταση, 

τίναξε την μπάνκα στον αέρα και αγόρασε τον άνθρωπο που δίκαια κέρδισε το χειροκρότημα του κόσμου με την απόδοσή του και κυρίως με τις σεμνές δηλώσεις του στο τέλος του αγώνα (βλέπε ρεπορτάζ αγωνιστικής)

Την επομένη,βεβαίως, δεν κατάφερε να αντισταθει άλλο στις σειρήνες της δημοσιότητας και φωτογραφήθηκε για μερικά από τα σπουδαιότερα έντυπα του πλανήτη. 

Κι αυτό,όμως, είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ότι έγινε κυρίως για να πικάρει τα εντός συνορων παπαγαλάκια.

Θα το επαναλάβουμε κι ας γινόμαστε κουραστικοί. Τιποτα δεν αφηνεται στην τύχη του στην Kazu F.C.

Και πού’στε γατάκια?...για να μην ξεχνιόμαστε

ΗΔΟΝΗ...

 Γκολ και θέαμα από την κίτρινη ατμομηχανή, που δεν κάνει στάση στο Λιανοκλάδι...

Εύκολο βράδυ για την ομάδα όνειρο απέναντι στους συμπαθείς Παλιοροκάδες και τον αντιπαθέστατο Χ.......ίτη γιό τους (ούτε στο στόμα μου δεν τους πιάνω τους ακατανόμαστους) τους οποίους και συνέτριψε με 7-1. Σημεία των καιρών η συμπεριφορά του μικρού Κλαψομούνη που προφανώς πήγε σε παιδικό σταθμό λελέδων. Το μήνυμα όμως είναι εκεί, ακριβώς εκεί, στην είσοδο της καυτής έδρας της Kazu FC. Δεν το έπιασε όμως και διάλεξε το δύσκολο δρόμο, γιατί όπου δεν πίπτει λόγος, πίπτει Kazu FC. Αργός, άμπαλος, με τρισάθλιο κούρεμα, πούστικο κασκολάκι αλά Τζεμπούρ, αδερφίστικη εμφάνιση της Ολλανδίας (οι τύποι χάνουν διαρκώς ρε φίλε, τι δεν καταλαβαίνεις;) και συνολάκι που εμφανώς δεν πήγαινε, με "οράνιε" εμφάνιση, μαύρο σορτσάκι, άσπρες κάλτσες (!!!), και αυτά τα άθλια Nike που είναι τόσο της μόδας (άμα γουστάρεις τα GLX). Τα τρία κακά της μοίρας του. Kι όλα αυτά τη στιγμή που τα παλικάρια μας ήταν ντυμένα με την τελευταία λέξη της μόδας. Είναι γνωστό ότι το χρώμα που φοριέται φέτος είναι το κίτρινο άλλωστε... Τι να λέμε όμως αγαπητοί αναγνώστες, ο άνθρωπος φάνηκε ότι είναι μαλάκας από την πρώτη του κουβέντα του: "Καλό παιχνίδι παιδιά". Τι του λες τώρα;

Το έπος του Αμαρουσίου (αφιερωμένο στον Ντουντούκα μας)

Να ‘μαστε και πάλι μετά το κενό της προηγούμενης εβδομάδας, όπου οι παίκτες της KAZU FC, ως ένδειξη αλληλεγγύης στους εργαζόμενους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα και καταγγέλλοντας την εργασιακή λαίλαπα που έχουν φέρει στη χώρα η μνημονιακή πολιτική της Τρόικας και της τρικομματικής κυβέρνησης, συμμετείχαν στην απεργία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ απέχοντας από το πρωτάθλημα του Μπάμπη και παίρνοντας μέρος στην πορεία.

Φυσικά, οι παίκτες δεν έμειναν άπραγοι όλες αυτές τις μέρες… Ο καθένας καταπιάστηκε με κάποια αγαπημένη του ασχολία... 

Όταν έκλαψε ο Θεός

Ή, όπως έγραψε η συνάδελφος «Ώρα των σπορ»:

Γίγαντας λαός

Παίκτες από ατσάλι και…

Γαμώ την ατυχία μας!

Τους ξεπουπούλιασαν (8-2)!

Με ζοφερούς οιωνούς ξεκίνησαν τα πούλμαν της αποστολής από τα κεντρικά για το ανοιχτό των αθλητικών εγκαταστάσεων του Μπάμπη. Ο Πρόεδρος ακόμα τραυματίας, ο Λατίνος μυστηριωδώς εξαφανισμένος, παρόλο που είχε περιληφθεί στην αποστολή, ο Μαλλιάς με ενοχλήσεις στο γόνατο, και το χειρότερο; Το Φάντομ γριπιασμένο (γεγονός που έκανε τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας να σπεύσει να κηρύξει κόκκινο συναγερμό, φοβούμενος ότι κάποιο καινούριο, πανίσχυρο στέλεχος της γρίπης έκανε την εμφάνισή του).

16η αγωνιστική: Βίασαν τη Μαύρη Χήρα

Ούτε ιερό ούτε όσιο δεν έχουν οι παίκτες της διαστημικής ομάδας των Εξαρχείων μιας και δε σεβάστηκαν ούτε τον πεθαμένο άντρα της καημένης χήρας και ασέλγησαν ούτε μια, ούτε δυο, αλλά 7 φορές πάνω στο γερασμένο κορμί της...

7-0 και τα μυαλά στα κάγκελα

Υπερπλήρης κατέβηκε στον αγώνα για τη 16η αγωνιστική η ομάδα μας ενάντια στις Μαύρες Χήρες, ένα συνοθύλευμα παικτών που σίγουρα έχουν βρεθεί από λάθος στην Α' κατηγορία ή απλά έχουν πολύ χρήμα για ξόδεμα. Όμως οι ομάδες δε χτίζονται με τα λέφτά, αλλά με δουλειά και πολύ μεράκι, όπως αυτό που είχε ο πανάξιος Πρόεδρος μας. Οι συμπαθείς πλήν αστείες Μαύρες Χήρες δεν μπορούσαν να αποτελέσουν φυσικά εμπόδιο σε μια ομάδα όπως η δικιά μας που κάνει πρωταθλητισμό κι έχει ξεχάσει τι θα πει η λέξη "ήττα" (παρακαλείται όποιος γνωρίζει να μας το γράψει στα σχόλια) και το 7-0 ήρθε απολύτως φυσιολογικά, δίνοντας μάλιστα την ευκαιρία για ωραίο θέαμα, όμορφες ενέργειες και πολλά καλαμπουράκια.

15η αγωνιστική: Τους έδειξαν από τι ξύλο είναι φτιαγμένοι...

Άλλη μια χρυσή σελίδα στην ιστορία της KFC γράφτηκε την περασμένη Τετάρτη, στην 15 αγωνιστική του Πρωταθλήματος Μπάμπη.

                                       Οι αντιπάλοι μας

Να χαιρόμαστε τον Μαλλιά μας!

Σε μια σεμνή, αλλά συγκινητική τελετή που έλαβε χώρα στα αποδυτήρια του Μπάμπη, οι παίχτες της KFC ευχήθηκαν στον Μαλλιά μας χρόνια πολλά και πολλά γκολ, με αφορμή τα γενέθλιά του που ήταν το περασμένο Σάββατο (12/01). Ο Μαλλιάς, αφού έσβησε το κεράκι του, δήλωσε βουρκωμένος: "Με συγκινήσατε, μπαγάσες". Ο Εντολοδόχος του παρέδωσε ιδιοχείρως ένα τιμητικό περιβραχιόνιο, το οποίο ο Μαλλιάς αρνήθηκε με ταπεινότητα να φορέσει στο ματς που ακολούθησε. Αλλά δεν ξέχασε να κάνει το καλύτερο δώρο στον εαυτό του και στην ομάδα: ένα υπέροχο τέρμα, μετά από εξαιρετική κάθετη πάσα του Μπαρτέντερ. Να του ευχηθούμε πάντα τέτοια και είθε να πιάσει τον Εντολοδόχο στην πρώτη θέση του πίνακα των σκόρερς.

ΥΓ1. Για την ιστορία, βάλανε και οι αντίπαλοι μερικά γκολ -δεν σέβονται τίποτα πια...
ΥΓ2. Μετά τη λήξη του αγώνα, ο Ντεμέντορ και οι δικοί του (δείχνοντας έμπρακτα ότι ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο οπαδηλίκι, αλλά και κοινωνική, πολιτική και ιδεολογική στράτευση) ανέλαβαν να καθαρίσουν τον περιβάλλοντα χώρο του γηπέδου από χρυσαυγίτικα συνθήματα που κάποιοι είχαν τολμήσει να γράψουν, και νυπέγραψαν φαρδιά-πλατιά "KFC". Σε μια σπάνια δήλωση, είπε: "Εδώ μόνο εμείς". Έτσι.