Η σεζόν σε αριθμούς

   Η σεζόν 2013-2014 ήταν μια χρονιά γεμάτη. Μια χρονιά πλούσια σε γκολ και θέαμα. Μια χρονιά με συγκινήσεις και έντονα συναισθήματα μέσα και έξω από το γήπεδο. Είχε περήφανες νίκες και συντριπτικές ήττες, ανεπανάληπτες καζουδιές και επικές εμφανίσεις, ποδοσφαιρικό ήθος και αίσχιστη αλητεία, εικόνες που διαφημίζουν το άθλημα και σκηνές που ντροπιάζουν την ανθρωπότητα. Κι ακόμα, είχε γεννητούρια, αιφνιδιαστικές αναχωρήσεις και ακόμα πιο αιφνιδιαστικές παραμονές, ένα ανεπανάληπτο σερί δέκα νικών, νέα πρόσωπα στην ομάδα και σταθερές αξίες στο τερέν. Με λίγα λόγια, το 2013-2014 ήταν μια χρονιά που δεν θα ξεχάσουμε σύντομα.

Δράμα σε δύο πράξεις: ο αποκλεισμός (Μέρος Β’).

   Για όσους δεν έχουν Σμάρτφοουν και άνοιξαν τώρα τους υπολογιστές τους, θυμίζουμε τις δραματικές εξελίξεις του προηγούμενου επεισοδίου: οι Καζούληδες βρίσκονται αντιμέτωποι στην προημιτελική φάση του Μπάμπειου πρωταθλήματος με τους μισητούς εχθρούς τους, τους Τσέλσηδες. Και, ενώ όλοι περιμένουν ένα αμφίρροπο ματς, η Κέι Εφ Σι βρίσκεται νοκ άουτ πριν καλά καλά το καταλάβει, και υφίσταται μια ταπεινωτική ήττα που της στερεί το πλεονέκτημα έδρας. Τι θα γίνει άραγε στη ρεβάνς; Θα πάρουν οι Καζουιστές το αίμα τους πίσω; Θα βρει ο Ανανίας το πεπόνι τη χαμένη βούλα του; Θα δείρει ο Ινδιάνος τον Σουγκλάκο; Θα τα μάθετε όλα στη δεύτερη πράξη του δράματος!

Δράμα σε δύο πράξεις: ο αποκλεισμός.

   Πολύ νερό κύλησε στο αυλάκι. Πολλά δάκρυα χύθηκαν. Χιλιάδες σελίδες γράφτηκαν για τον αποκλεισμό της Καζού Εφ Σι. Και τώρα, τώρα που τα πνεύματα ηρέμησαν, που ο χρόνος άπλωσε το βάλσαμό του στις πληγές και που τα μάτια στέγνωσαν από τον καλοκαιρινό λίβα, ήρθε η στιγμή να επανέλθουμε στο δράμα του αποκλεισμού, ένα δράμα που παίχτηκε σε δύο πράξεις.

Play-Off - Φάση των 16: Αγχωτική πρόκριση

Αγχωθήκαμε, αλλά προκριθήκαμε, είναι 3 λέξεις που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να περιγράψουν την τελευταία αναμέτρηση της αρμάδας των Εξαρχείων κόντρα στον Αλέκο-Φούσερμαν. Η ομάδα μας χωρίς να πιάσει σπουδαία απόδοση, κατάφερε να επικρατήσει με 5-4 κόντρα στον Αλέκο και να περάσει στα προημιτελικά της διοργάνωσης όπου και θα αντιμετωπίσει τους αλήτες της Chelsea με πλεονέκτημα νίκης σε ένα πολύ δυνατό παιχνίδι.

Play-Off - Φάση των 16: Απρόσμενη ήττα στα πέναλτι.

Απρόσμενη ήττα γνώρισε η ομάδα μας στην πρώτη αγωνιστική των πλέυ οφ (το λέει και ο τίτλος άλλωστε) έπειτα από ένα πολύ δυνατό ματς για γερά νεύρα και δυνατούς λύτες, κόντρα στην ομάδα του Αλέκου που έπειτα από την αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος άλλαξε όνομα και πλέον λέγεται Fuserman ή Φούσερμαν (αθλιά και τα δυο, αλλά από το Αλέκος, υπάρχει μια βελτίωση). Οι ομάδες αναδείχτηκαν ισόπαλες στην κανονική διάρκεια και έπειτα από την παράταση οδηγήθηκαν στη διαδικασία των πενάλτι, όπου δυστυχώς η ομάδα του Αλέκου εμφανίστηκε πιο ψύχραιμη και κατάφερε να πάρει τη νίκη, η οποία όμως δεν της είναι αρκετή καθώς χρειάζεται κι άλλη μια νίκη για να αποκλείσει την αρμάδα, η οποία λόγω της τρίτης θέσης που κατέκτησε στην κανονική διάρκεια έχει το μεγάλο πλεονέκτημα.

32η αγωνιστική: Φινάλε στην κανονική διάρκεια με βραδινό περίπατο

Λίγα πράγματα από την τελευταία αγωνιστική, καθώς η ομάδα μας που καιγόταν για τους 3 βαθμούς της νίκης, που θα της εξασφάλιζαν τη δεύτερη θέση και το πλεονέκτημα στα πλέυ-οφ, αντιμετώπισε μια ανάμεικτη από Poc Porn. Φυσικά μια ομάδα, η οποία πλήρης είχε γνωρίσει τη συντριβή, δε θα μπορούσε να κοντράρει την πλήρη Αρμάδα έχοντας να αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα απουσιών...

Habemus beba!

Χρόνια πολλά στον Ντουντούκα μας και στην κόρη του!

Φήμες λένε ότι το Φάντομ πετάει...

31η αγωνιστική: Για τον Εντολοδόχο Jr.

Η ομάδα μας συνέχισε τον υγιεινό περίπατο που πραγματοποιεί τις τελευταίες εβδομάδες στο MAC συντρίβοντας με 7-0 την ομάδων των Φαρμακοτριφτών, γνωστή και ως Medispes. Το ματσάκι δεν προσφέρεται για κριτική, ούτε για πολύ κουβέντα, ήταν περισσότερο ένας ματς χαλάρωσης τόσο για τους παίκτες όσο και για τους οπαδούς που φέρανε γυναίκες και παιδιά στο γήπεδο, πήραν πασατέμπο, το καλαθάκι του πικ-νικ, τα κεφτεδάκια της γιαγιάς και χυμό μήλου για να περάσουν ένα όμορφο απόγευμα βλέποντας όμορφο ποδόσφαιρο και μυρίζοντας κατσικοκούραδο από τη διπλανή στάνη…

Nice weather, the Greek sun, tzatziki, mousaka and Kazu FC. Live your myth in MAC

30η αγωνιστική: Ούτε μια ώρα στο στρατό σας...

Είναι γνωστό πως οι Καζούληδες είναι τρελοί. Είναι ακόμη γνωστότερο όμως ότι φλιπάρουν τελείως με κάθε μορφή εξουσίας, εκτός από αυτής του Προέδρου, τη μόνη αρχή που αναγνωρίζει άλλωστε κάθε αυθεντικός Καζουιστής. Καταλαβαίνετε λοιπόν αγαπητοί αναγνώστες τι συνέβη τις προάλλες, κατά τη διάρκεια της 30^ης αγωνιστικής, όταν τα καμάρια μας βρέθηκαν αντιμέτωποι με τους στρατόκαυλους της Chelsea (διόλου τυχαία η επιλογή του ονόματος της πλέον αντιπαθούς ομάδας της Premier League).

Το μήνυμα της ημέρας

27η, 28η, 29η αγωνιστική: 3way

Επιστρέφουμε με μαζική, τεράστια ανάρτηση για να καλύψουμε το χαμένο έδαφος και τα χαμένα ρεπορτάζ που έκαναν πολλούς να χάσουν τον ύπνο τους. Πολλοί βέβαια έχασαν και τη μπάλα ενώ άλλοι έχασαν τα αυγά και τα πασχάλια πατώντας συνεχώς F5 στους υπολογιστές τους για να διαβάσουν τα κατορθώματα της πλέον δημοφιλούς ομάδας των Αθηνών. Μαζεμένο τριπλό ρεπορτάζ λοιπόν και τα μυαλά στα κάγκελα. Α και που ‘στε: ΜΗ ΧΑΝΕΣΤΕ…

Ανακοίνωση

" Η διοίκηση της Kazu Fc είναι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσει την υπογραφή συμβολαίου ζωής με το νεαρό Εντολοδόχο Jr. O Εντολοδόχος Jr ήρθε κοντά μας μόλις σήμερα και αναμένεται να πλαισιώσει τον Μαλλιά Jr στην αίθουσα αναμονής για τον Ντουντούκα Jr"

                                                                                                      

Αστερες ΚΑΖU - Mπριζολάκια Ακαδημιας 5 0

Μετα απο ενα υγιεινο περίπατο στο γήπεδο του Μπαμπη (περισσότερα στο ρεπορταζ του προεδρου) οι καλοπληρωμενοι αστερες της ομαδαρας αποφασισαννα συνεχισουν το εθιμο οπου ξοδευουν το μηνιατικο τους σε διαφορετικα σουβλατζιδικα μετα απο καθε αγωνα. Μια συνηθεια που εχει καταντησει προληψη αφου η ομαδα δεν εχει χασει απο τοτε που ξεκινησε το εθιμον.

Την τιμη να δεξιωσει την ομαδα αυτη την εβδομαδα ειχαν τα "μπριζολάκια της Ακαδημιας" μετα απο προταση του σουβλακομυστη περα απο χαλκεντερο αμυντικο Τσίρο.

Πολυ καλή ατμοσφαιρα μεσα στο μαγαζι με μεθυσμενη κυρια να δημιουργει πανικο στο τραπεζι της και να τα χωνει στους συναδελφους της. Τα σουβλακια ειχαν μια μικρη καθυστερηση και ο μετρ τυλιχτης αντιμετωπιζε καποιες δυσκολιες με τις παραγγελιες αλλα ο ανθρωπος ειναι καλλιτεχνης που να ασχολειται τωρα. Μια λέξη αρκει Πεντανοστιμα. Το μπιφτεκάκι εξαιρετικο με μυρωδια σκάρας και εκπληκτικη sauce γιαουρτι. Η πατατα (που ιστορικος δεν ανηκει στο εσωτερικο του τυλιχτου εδεσματος αλλα ελεω της νεοελληνικης μανιας τα σουβλακια οπως και τα αυτοκινητα να υποκαθιστουν το μικρο πεος, εχει πλεον γινει κομματι του) τραγανη και με σωστη δοση ριγανης και αλατιου. Το καλαμακι, εκτακτο. Ο Τσιρος επεδειξε την χαρακτηριστικη του φιλικη συμπεριφορα μετα απο καθε αγωνα (αφου εχει βγαλει ολη την επιθετικοτητα στις επιθεσεις των αντιπαλων ομαδων) και συνομιλησε με τον ιδιοκτητη και διαφορους θαμωνες στους οποιους υπεγραψε αυτογραφα πανω στις λαδοκολες και βγηκε αναμνηστικες φωτογραφιες αφου ως γνωστων ολοι οι σουβλατζηδες θελουν να γινουν σαν τον Μπαϊρακταρη (τον τσατσο )

9/10

Έριξε τα τσιμέντα ο Πρόεδρος...

Μεταγραφική βόμβα έριξε ο Πρόεδρος χθες το πρωί, με την ανακοίνωση του Χάρη, σε μια κίνηση που αιφνιδίασε ακόμη και ανθρώπους που βρίσκονται πολύ κοντά του. Κινούμενος παρασκηνιακά, κατάφερε να κλείσει, με άγνωστο προς το παρόν ποσό, το μεγάλο αυτό παίκτη που φημίζεται για τα οργανωτικά, αλλά και εκτελεστικά του προσόντα, ενώ αρέσκεται και σε φαντεζί ενέργειες που αναμένεται να ξεσηκώσουν τα πλήθη στο πάντα κατάμεστο MAC.

Πρώτη είδηση στο site της Uefa η μεταγραφή του Χάρη, που άφησε, όπως ήταν λογικό, σε δεύτερη μοίρα τους προημιτελικούς του ΤσουΛου

Όχι κύριε Μπάμπη!

Δεν γίνονται έτσι πρωταθλήματα! Δεν διοργανώνονται έτσι θεσμοί που θέλουν να χαίρουν εκτίμησης και σεβασμού! Δεν θα κάνεις έτσι να σωπάσουν αυτοί που καταγγέλλουν εδώ και μήνες την παράγκα!

26η αγωνιστική: Ντέρμπι μόνο στα χαρτιά...

Ήταν να μην πάρουν φόρα τα παλικάρια της Kazu FC καθώς μετά το σπάσιμο της κατάρας της 3^ης σερί νίκης αποφάσισαν να ανεβάσουν τον πήχη ακόμη πιο ψηλά συντρίβοντας το δεύτερο της βαθμολογίας Δικέφαλο (έχει καταντήσει αηδία αυτή η ιστορία με τα ονόματα) για την 4^η σερί νίκη. Η ομάδα μας, παρά τις αντιξοότητες παίζοντας σπουδαίο ποδόσφαιρο κατά διαστήματα, πήρε κι άλλους 3 βαθμούς που τη φέρνουν ουσιαστικά μόνη 3^η στη βαθμολογία, παρά τα μαγειρέματα και τις αλητείες της διοργανώτριας αρχής, η οποία συστηματικά εμφανίζει πλαστές βαθμολογίες και αφαιρεί βαθμούς από την ομάδα (περισσότερα στη μεγαλειώδη συνέντευξη του Προέδρου στη Δίκη με τον Κ. Θωμαΐδη την προσεχή Δευτέρα).

Εδώ ο σκηνοθέτης James Cameron βουτάει στα βάθη των ωκεανών για ανεβάσει κι άλλο τον πήχη έπειτα από εντολή του Προέδρου (για όσους ξέρουν από ούζο).

25η αγωνιστική: Έλα Αλέκο. Πόσο ήρθε η Kazu FC;;;; ΠΟΣΟ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

Όσοι διαβάζανε μικροί τις περιπέτειες του Αστερίξ του Γαλάτη, θα ξέρανε ότι μόνο ένα πράγμα φοβόντουσαν οι ατρόμητοι Γαλάτες: μην τυχόν και τους πέσει ο ουρανός στο κεφάλι. Όσοι παρακολουθούν τώρα την Kazu FC, θα ξέρουν ότι ένα πράγμα μόνο φοβούνται οι παίκτες της (εκτός από την οργή του Προέδρου): το ματς που ακολουθεί μετά από ένα νικηφόρο σερί 2 αγωνιστικών. Πόσες και πόσες φορές δε σταμάτησαν οι προσπάθειες των παικτών της ομάδας μας στην κατάρα της 3^ης σερί νίκης; Πόσες φορές συνέβησαν χίλια δυο ευτράπελα λίγο πριν φτάσουμε κοντά στο όνειρο; Πόσες φορές πατήσαμε τη μπανανόφλουδα λίγο πριν τη γραμμή του τερματισμού; Πόσες φορές φτάσαμε στην πηγή και δεν ήπιαμε νερό; Ως πότε παλικάρια θα ζούμε στα βουνά; (για να μη λένε κάποιοι κάποιοι ότι είμαστε άσχετοι από ποίηση). Ε λοιπόν οι παραδόσεις είναι για σπάνε και ο συμπαθής Αλέκος το ιδανικό θύμα….

24η αγωνιστική

   Καθυστερήσαμε πάλι με την ανταπόκριση και αυτή τη φορά δεν υπάρχει δικαιολογία... Φυσικά, τις επόμενες ώρες μετά τη λήξη του ματς σπάσανε τα τηλέφωνα από φίλες και φίλους της ομάδας που δεν είχαν καταφέρει να βρεθούν στο Μαρούσι και ρωτούσαν για την έκβαση του παιχνιδιού. Αλλά, απ’ ό,τι μάθαμε, τις επόμενες μέρες πολύς κόσμος έμπαινε στο μπλογκ και δεν έβρισκε ρεπορτάζ. Κάπως έτσι έχει πέσει η αναγνωσιμότητα μιας ιστοσελίδας που θέλει να είναι ενημερωμένη και ενήμερη.

23η αγωνιστική: Πέντε, αλλά Καζούληδες (2-1)

   Tο τελευταίο τέταρτο του 19^ου αιώνα μια επιδημία φυλλοξήρας χτύπησε τις αμπελοκαλλιέργειες στη Δυτική Ευρώπη και έδωσε την ευκαιρία στις εξαγωγές της ελληνικής σταφίδας να αναπτυχθούν ραγδαία. Αυτό το διάβασε ο Ντεμέντορ σε ένα από τα βιβλία ιστορίας που αποτελούν τα αγαπημένα του αναγνώσματα στον ελεύθερό του χρόνο, και αναρωτιόταν αν η ιστορία θα επαναλαμβανόταν ως φάρσα: αν οι αντίπαλοι θα επωφελούνταν της φυλλοξήρας που έχει πέσει μετά τα Χριστούγεννα στις τάξεις της Καζού Εφ Σι για να αυξήσουν τη συγκομιδή βαθμών τους.

22η αγωνιστική: Η μέρα της διαγόρευσης (6-4)

   Πέθανε χθες, Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου ο Χάρολντ Ράμις, ο Έγκον Σπένγκλερ της αγαπημένης ταινίας των παιδικών μας χρόνων «Γκοστμπάστερς». Ο Ράμις είχε περάσει και πίσω από την κάμερα, με μεγαλύτερη σκηνοθετική του επιτυχία τη «Μέρα της μαρμότας» με τον Μπιλ «Φάκινγκ» Μάρεϊ στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο Μάρεϊ υποδύεται στην ταινία έναν τηλεοπτικό ρεπόρτερ που στέλνεται στην αμερικάνικη επαρχία για να καλύψει δημοσιογραφικά ένα τοπικό φεστιβάλ και βρίσκεται να ζει την ίδια μέρα ξανά και ξανά, αντιμετωπίζοντας διαρκώς τα ίδια πρόσωπα, τα ίδια μέρη, τις ίδιες καταστάσεις, παγιδευμένος σε μια εφιαλτική επανάληψη της «μέρας της μαρμότας».

RIP Χάρολντ Ράμις

21η αγωνιστική: Festen, Βίντεμπεργκ και ξερό ψωμί...

Η τελευταία αγωνιστική επεφύλασσε μια μεγάλη έκπληξη (ή μήπως όχι), τόσο για τους φιλάθλους, όσο και για τους παίκτες της ομάδας μας: λίγη ώρα πριν πατήσουν το τιμημένο χόρτο του ΜAC, τα παλικάρια μας είδαν το χαμογελαστό φίλο μας Μάκη να καταφτάνει με το παπάκι του, εμφανώς αγχωμένος για την καθυστέρηση. Η χαρά στο πρόσωπο των παικτών μας δεν μπορούσε να κρυφτεί, το ίδιο φυσικά και στα πρόσωπα των αντιπάλων μας, που αν και ήξεραν τι τους περίμενε στο γήπεδο, δε μπορούσαν να μη χαμογελάσουν βλέποντας ότι θα αντιμετωπίσουν την αγαπημένη τους ομάδα σε έναν αγώνα που θύμιζε κάτι από οικογενειακή γιορτή.

Οικογενειακή γιορτήγια όσους ξέρουν από καλό ούζο.

20η αγωνιστική: Εργαστήριο προπονητικής πρωτοπορίας (7-4)

   Για κάποιους, μια ομάδα ποδοσφαίρου είναι ένα μουσικό συγκρότημα: ο καθένας έχει το ρόλο του, υπάρχουν οι ακομπανιαδόροι και οι σολίστες, οι αφανείς ήρωες και οι σεσιονάδες. Για να είναι, όμως, ικανοποιητικό το τελικό αποτέλεσμα, χρειάζεται δέσιμο, ισορροπία, συνεργασία, επικοινωνία. Και για να είναι αυτό που εισπράττει το κοινό άξιο λόγου, απαιτείται ένας σπάνιος συνδυασμός ατομικού ταλέντου και ομαδικής αρμονίας. Προεκτείνοντας αυτή την παρομοίωση, θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι επιθετικοί είναι σαν τους κιθαρίστες: στην πρώτη γραμμή, να μαγνητίζουν τα πλήθη με περίτεχνες ενέργειες. Οι αμυντικοί σαν τους μπασίστες ή τα πνευστά, απαραίτητοι για να μη μένουν ξεκρέμαστοι οι κιθαρίστες/επιθετικοί. Και ο τερματοφύλακας σαν τον ντράμερ, συχνά αγνοημένος από τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά αναντικατάστατος, αφού είναι αυτός που δίνει το ρυθμό στην υπόλοιπη ομάδα.

19η αγωνιστική: Ανέλπιστη απώλεια...

Σε ένα ματς που δε θα μείνει χαραγμένο στη μνήμη μας για τις ποδοσφαιρικές συγκινήσεις που προσέφερε, αλλά για τα μαθήματα ήθους και ευγενούς άμιλλας που παρέδωσε, η ομάδα μας άφησε 2 πολύτιμους βαθμούς για τη μάχη της κορυφής απέναντι στους Tutti Frutti τους οποίους σύμφωνα με το γνωστό Μπαμπίνιο σύστημα αντιμετώπισε για ν-οστή φορά.

ΠΡΟΣΟΧΗ, ακολουθεί σκληρή αθλητική λογοτεχνία

18η αγωνιστική: Ομάδα που αλλάζει δεν κερδίζει (6-3)

   Ένα παλιό ποδοσφαιρικό γνωμικό λέει ότι «ομάδα που κερδίζει δεν αλλάζει». Την περασμένη εβδομάδα διαπιστώσαμε ότι ισχύει και το αντίστροφο, ότι δηλαδή «ομάδα που αλλάζει δεν κερδίζει».

17η αγωνιστική: 5 Πουλάρια, 7 Ξεφτίλες κι ο Μαλάκας

Μπορεί μια ομάδα να χάσει και ταυτόχρονα να θριαμβεύσει; Μπορεί μια ομάδα να βάλει τρικλοποδιά και να ξεμπροστιάσει όλο το σαθρό οικοδόμημα της ελληνικής (κι όχι μόνο) κοινωνίας; Μπορεί μια ομάδα να τα βάλει με θεούς και δαίμονες και να βγει αλώβητη; Μπορεί μια ομάδα να κάνει τη μάχη των Θερμοπυλών, το έπος του ’21 και το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο να μοιάζουν με βαρετές ιστορίες που ούτε 5χρονο δε θα θέλει να ακούσει πριν κοιμηθεί; Η απάντηση είναι ότι ΜΠΟΡΕΙ, μόνο μια ΟΜΑΔΑ και τη λένε KAZU F.C.

Βόμβα μεγατόνων!!!

   Τον τελευταίο καιρό έντονη φημολογία είχε αναπτυχθεί σχετικά με σημαντικές εξελίξεις στις τάξεις της KFC. Ο Πρόεδρος, όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφους αν υπάρχει κάποιο θέμα με διάσημο αστέρα της ομάδας, δήλωσε σιβυλλικά «Θα τα πούμε όταν είναι καιρός παιδιά…», ο Ντεμέντορ ήταν εξαφανισμένος από μέρες, ενώ ο Ντουντούκας έλειψε από τα δύο τελευταία ματς και στις κατ’ ιδίαν συναντήσεις δεν μιλιόταν. Όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά…

16η αγωνιστική: Ποκ, ποκ! Ποιος είναι;

   Στο πρώτο τους ματς μετά από διακοπή τριών εβδομάδων (και ενώ την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, το αποτέλεσμα του poll είναι μοιρασμένο ανάμεσα στο αν έφαγαν ένα σκασμό μελομακάρονα ή αν ακολούθησαν αυστηρή δίαιτα), οι Καζούληδες κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν κάποιους παλιούς γνώριμους. Δηλαδή τι παλιούς γνώριμους, σφαλιάρες θα παίζουν σε λίγο με τους Ποκ Πορν, με τους οποίους έπαιξαν ήδη δύο φορές στον πρώτο γύρο…

15η αγωνιστική: Κουτσοί στραβοί στον άγιο Καζουλεήμονα...

Να ξεκινήσουμε αυτό το άρθρο ζητώντας μια συγγνώμη από τους αναγνώστες μας για την καθυστέρηση στη δημοσίευση καθώς η χαλαρότητα και το εορταστικό κλίμα επηρέασαν ακόμη και την πιο μάχιμη δημοσιογραφική ομάδα της ελληνικής αθλητικής δημοσιογραφίας. Είμαστε σίγουροι ότι δε μπορέσατε να απολαύσετε ούτε ένα μελομακάρονο, ούτε λίγη γαλοπούλα, ούτε ένα ποτήρι σαμπάνιας περιμένοντας να μάθετε όχι το αποτέλεσμα του αγώνα της αγαπημένης μας ομάδας, αλλά τη νέα διαστροφή του Μπάμπη (aka Γκαγκάτσης της Τετάρτης). Τι σαπάκια σκαρφίστηκε να ρίξει πάλι στο δρόμο των παικταράδων μας;

Μεγάλη η χάρη του

Καλή χρονιά!

   Ευχόμαστε καλή χρονιά, εξαιρετική φυσική κατάσταση και ευτυχία σε όλες τις αναγνώστριες (και τις τέσσερις) και όλους τους αναγνώστες (και τους τρεις) του μπλογκ.

   Ζητούμε συγγνώμη για την απουσία, αλλά κάτι η διακοπή του πρωταθλήματος (ακόμα περιμένουμε το ρεπορτάζ της 15ης αγωνιστικής), κάτι οι γιορτές, κάτι η προετοιμασία στα Τρία Πέντε Πηγάδια, δεν καταφέραμε να είμαστε πιστοί στο ραντεβού μας. Μη νομίσετε, όμως, ότι τεμπελιάσαμε τα Χριστούγεννα: μεταξύ άλλων αφιερώσαμε χρόνο σε επωφελή αναγνώσματα, όπως αυτό απ' όπου παραθέτουμε το παρακάτω ωραίο απόσπασμα:

[Ο Χόρχε Βαλντάνο, Αργεντίνος επιθετικός των δεκαετιών '70 και '80, είχε πει] Οι προπονητές αντιμετωπίζουν τα παιχνίδια σαν μία σειρά διαδοχικών απειλών, και αυτός ο φόβος επηρέαζε αρνητικά τις ιδέες τους. Κάθε φανταστική απειλή που προσπαθούν να εξουδετερώσουν τους οδηγεί σε αυταρχικές αποφάσεις που φθείρουν χαρακτηριστικά του ποδοσφαίρου, όπως η ευτυχία, η ελευθερία και η δημιουργικότητα. Στην καρδιά της σαγηνευτικής δύναμης του ποδοσφαίρου υπάρχουν κάποια θεμελιώδη συναισθήματα που παραμένουν αναλλοίωτα. Αυτό που νιώθει ένας φίλαθλος, όταν σκέφτεται το ποδόσφαιρο, είναι το ίδιο με αυτό που σκέφτεται ο Ρονάλντο παίρνοντας την μπάλα είναι το ίδιο με αυτό που σκεφτόταν ο Πελέ και με εκείνο που σκεφτόταν ο Ντι Στέφανο. Υπό αυτή την έννοια, δεν έχουν αλλάξει και πολλά, η έλξη παραμένει η ίδια.

(Τζόναθαν Γουίλσον, Αντιστρέφοντας την πυραμίδα, Η ιστορία του ποδοσφαίρου, των τακτικών & των συστημάτων του, εκδόσεις Polaris, 2011, σελ. 410-411)

Για ένα 2014 γεμάτο ευτυχία, ελευθερία και δημιουργικότητα λοιπόν!