Απρόσμενη ήττα γνώρισε η ομάδα μας στην πρώτη αγωνιστική των πλέυ οφ (το λέει και ο τίτλος άλλωστε) έπειτα από ένα πολύ δυνατό ματς για γερά νεύρα και δυνατούς λύτες, κόντρα στην ομάδα του Αλέκου που έπειτα από την αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος άλλαξε όνομα και πλέον λέγεται Fuserman ή Φούσερμαν (αθλιά και τα δυο, αλλά από το Αλέκος, υπάρχει μια βελτίωση). Οι ομάδες αναδείχτηκαν ισόπαλες στην κανονική διάρκεια και έπειτα από την παράταση οδηγήθηκαν στη διαδικασία των πενάλτι, όπου δυστυχώς η ομάδα του Αλέκου εμφανίστηκε πιο ψύχραιμη και κατάφερε να πάρει τη νίκη, η οποία όμως δεν της είναι αρκετή καθώς χρειάζεται κι άλλη μια νίκη για να αποκλείσει την αρμάδα, η οποία λόγω της τρίτης θέσης που κατέκτησε στην κανονική διάρκεια έχει το μεγάλο πλεονέκτημα.
Το ματς:
Με δυο απουσίες της τελευταίας στιγμής παρατάχτηκε η ομάδα μας καθώς ο Αρχηγός μας και ο Χάρης δε μπόρεσαν να δώσουν το παρών βάζοντας το όνομά τους δίπλα σε αυτά του Τσίρου και του Μπάρμαν στη λίστα των απουσιών. Η μεγάλη έκπληξη όμως είχε να κάνει με την επιστροφή του Λατίνου στην ομάδα έπειτα από πολύμηνη απουσία και μάλιστα σε κρίσιμη περίοδο κι έτσι η ομάδα μας παρατάχτηκε με τους Φάντομ, Εντολοδόχο, Πρόεδρο στην άμυνα, Μαλλιά σε έναν ελεύθερο ρόλο και Λατίνο φουνταριστό.
Η αρμάδα των Εξαρχείων έκανε ίσως ένα από τα καλύτερα πρώτα ημίχρονα της, τουλάχιστον όσο εμείς εδώ στο επίσημο μπλόγκ της ομάδα μπορούμε να θυμηθούμε. Παρά τις απουσίες, τη ζέστη και την κούραση από την μεγάλη περίοδο αποχής λόγω των γνωστών προβλημάτων με τη διοργανώτρια, η ομάδα μας έπαιξε πολύ μυαλωμένα, με υπομονή και με συνεχή έλεγχο του ρυθμού. Ευτύχησε να προηγηθεί σχετικά νωρίς με το Λατίνο έπειτα από όμορφη προσπάθεια και ασίστ του Προέδρου. Δυστυχώς δεχτήκαμε ένα φτηνό γκολ, έπειτα από ένα από τα λίγα -ομολογουμένως- λάθη στη μεσαία γραμμή, αλλά ο Πρόεδρος λίγα λεπτά αργότερα με νέα ατομική προσπάθεια που ξεκίνησε πίσω από τη σέντρα και αριστερό σουτ στο δεξί γάμμα έκανε το 2-1, για να έρθει λίγο αργότερα ο Μαλλιάς με πολύ ωραίο τεχνικό πλασέ στην αριστερή γωνία του αντίπαλου τερματοφύλακα να κάνει το 3-1 που ήταν και το σκορ του ημιχρόνου.
Δυστυχώς στο δεύτερο ημίχρονο η εικόνα της ομάδα μας δεν ήταν η ίδια: χωρίς συγκέντρωση και με αρκετό πανικό (αναίτια), η ομάδα μας έκανε σωρεία λαθών, δυσκολεύτηκε στην ανάπτυξη και έδωσε την ευκαιρία στους αντιπάλους να μειώσουν σε 3-2. Κάπου εκεί η ομάδα μας συνήλθε και αντέδρασε πάλι με το Μαλλιά της για το 4-2 με γκολ καρμπόν με το τρίτο, ώσπου έγινε η επάρατη Καζουδιά: ο δανεικός παίκτης των αντιπάλων μας έπρεπε να αποχωρήσει, με αποτέλεσμα να μείνουν με 4, μέχρι να βρεθεί ένα 5ος για να αποκατασταθούν οι ισορροπίες. Ο Μαλλιάς, οικειοθελώς έκατσε στο πάγκο, ώστε να αποκατασταθούν οι ισορροπίες και να τηρηθεί το fair play (το οποίο φυσικά λίγες ομάδες τηρούν, ΑΛΛΑ ΕΜΕΙΣ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ) γεγονός που εκνεύρισε το Ντουντούκα με αποτέλεσμα να ξεσπάσει μίνι τσακωμός, ο οποίος αποδιοργάνωσε την ομάδα. Τελικά το θέμα λύθηκε έπειτα από 3 λέπτα με τον ερχομό του 5ου παίκτη τους οπότε και οι ισορροπίες απόκαταστάθηκαν. Δυστυχώς όμως η ηρεμία στο στρατόπεδο της ομάδας μας είχε χαθεί, μαζί με αυτήν και η συγκέντρωση και η ψυχραιμία και κάπου εκεί στα χαμένα πρέπει να ήταν και το καθαρό μυαλό, καθώς έπειτα από δυο νέα λάθη κι ενώ ελέγχαμε τον αγώνα έγινε το 4-4.
Το παιχνίδι οδήγηθηκε σε πεντάλεπτη παράταση, όπου παρά την εμφανή έλλειψη συγκέντρωσης η ομάδα μας εμφανίστηκε σαφώς καλύτερη και έχασε αρκετές ευκαιρίες για να πάρει το ματς με κορυφαία αυτή στην εκπνοή όταν το σουτ του Λατίνου αποκρούστηκε από τον Αλέκο και ο Πρόεδρος στο ριμπάουντ δεν κατάφερε να σκοράρει σε σχεδόν κενή εστία (εξουδετερωμένος ο Αλέκος μεν, αλλά πιάνει κι έναν όγκο στο τέρμα δε) με αποτέλεσμα το ματς να πάει στα πέναλτι.
Η σειρά των πέναλτι:
Μάνου (άστοχος) (0-1)
Μαλλιάς (εύστοχος) (1-2)
Εντολοδόχος (εύστοχος) (2-3)
Πρόεδρος (εύστοχος) (3-3) (είχε μεσολαβήσει άστοχο 4ο πέναλτι από αντίπαλο)
Ντουντούκας (άστοχος) (3-4)
Ταμείο:
Ήττα σε ένα ματς όπου στοίχησαν σίγουρα οι απουσίες, αλλά κυρίως οι χαμένες ευκαιρίες, οι απροσεξίες στην άμυνα και κυρίως ένας αδικαιολόγητος καυγάς που είχε σαν αποτέλεσμα τον αποπροσανατολισμό της ομάδας από τον πραγματικό σκοπό της...
Το ματς:
Με δυο απουσίες της τελευταίας στιγμής παρατάχτηκε η ομάδα μας καθώς ο Αρχηγός μας και ο Χάρης δε μπόρεσαν να δώσουν το παρών βάζοντας το όνομά τους δίπλα σε αυτά του Τσίρου και του Μπάρμαν στη λίστα των απουσιών. Η μεγάλη έκπληξη όμως είχε να κάνει με την επιστροφή του Λατίνου στην ομάδα έπειτα από πολύμηνη απουσία και μάλιστα σε κρίσιμη περίοδο κι έτσι η ομάδα μας παρατάχτηκε με τους Φάντομ, Εντολοδόχο, Πρόεδρο στην άμυνα, Μαλλιά σε έναν ελεύθερο ρόλο και Λατίνο φουνταριστό.
Η αρμάδα των Εξαρχείων έκανε ίσως ένα από τα καλύτερα πρώτα ημίχρονα της, τουλάχιστον όσο εμείς εδώ στο επίσημο μπλόγκ της ομάδα μπορούμε να θυμηθούμε. Παρά τις απουσίες, τη ζέστη και την κούραση από την μεγάλη περίοδο αποχής λόγω των γνωστών προβλημάτων με τη διοργανώτρια, η ομάδα μας έπαιξε πολύ μυαλωμένα, με υπομονή και με συνεχή έλεγχο του ρυθμού. Ευτύχησε να προηγηθεί σχετικά νωρίς με το Λατίνο έπειτα από όμορφη προσπάθεια και ασίστ του Προέδρου. Δυστυχώς δεχτήκαμε ένα φτηνό γκολ, έπειτα από ένα από τα λίγα -ομολογουμένως- λάθη στη μεσαία γραμμή, αλλά ο Πρόεδρος λίγα λεπτά αργότερα με νέα ατομική προσπάθεια που ξεκίνησε πίσω από τη σέντρα και αριστερό σουτ στο δεξί γάμμα έκανε το 2-1, για να έρθει λίγο αργότερα ο Μαλλιάς με πολύ ωραίο τεχνικό πλασέ στην αριστερή γωνία του αντίπαλου τερματοφύλακα να κάνει το 3-1 που ήταν και το σκορ του ημιχρόνου.
Δυστυχώς στο δεύτερο ημίχρονο η εικόνα της ομάδα μας δεν ήταν η ίδια: χωρίς συγκέντρωση και με αρκετό πανικό (αναίτια), η ομάδα μας έκανε σωρεία λαθών, δυσκολεύτηκε στην ανάπτυξη και έδωσε την ευκαιρία στους αντιπάλους να μειώσουν σε 3-2. Κάπου εκεί η ομάδα μας συνήλθε και αντέδρασε πάλι με το Μαλλιά της για το 4-2 με γκολ καρμπόν με το τρίτο, ώσπου έγινε η επάρατη Καζουδιά: ο δανεικός παίκτης των αντιπάλων μας έπρεπε να αποχωρήσει, με αποτέλεσμα να μείνουν με 4, μέχρι να βρεθεί ένα 5ος για να αποκατασταθούν οι ισορροπίες. Ο Μαλλιάς, οικειοθελώς έκατσε στο πάγκο, ώστε να αποκατασταθούν οι ισορροπίες και να τηρηθεί το fair play (το οποίο φυσικά λίγες ομάδες τηρούν, ΑΛΛΑ ΕΜΕΙΣ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ) γεγονός που εκνεύρισε το Ντουντούκα με αποτέλεσμα να ξεσπάσει μίνι τσακωμός, ο οποίος αποδιοργάνωσε την ομάδα. Τελικά το θέμα λύθηκε έπειτα από 3 λέπτα με τον ερχομό του 5ου παίκτη τους οπότε και οι ισορροπίες απόκαταστάθηκαν. Δυστυχώς όμως η ηρεμία στο στρατόπεδο της ομάδας μας είχε χαθεί, μαζί με αυτήν και η συγκέντρωση και η ψυχραιμία και κάπου εκεί στα χαμένα πρέπει να ήταν και το καθαρό μυαλό, καθώς έπειτα από δυο νέα λάθη κι ενώ ελέγχαμε τον αγώνα έγινε το 4-4.
Το παιχνίδι οδήγηθηκε σε πεντάλεπτη παράταση, όπου παρά την εμφανή έλλειψη συγκέντρωσης η ομάδα μας εμφανίστηκε σαφώς καλύτερη και έχασε αρκετές ευκαιρίες για να πάρει το ματς με κορυφαία αυτή στην εκπνοή όταν το σουτ του Λατίνου αποκρούστηκε από τον Αλέκο και ο Πρόεδρος στο ριμπάουντ δεν κατάφερε να σκοράρει σε σχεδόν κενή εστία (εξουδετερωμένος ο Αλέκος μεν, αλλά πιάνει κι έναν όγκο στο τέρμα δε) με αποτέλεσμα το ματς να πάει στα πέναλτι.
Η σειρά των πέναλτι:
Μάνου (άστοχος) (0-1)
Μαλλιάς (εύστοχος) (1-2)
Εντολοδόχος (εύστοχος) (2-3)
Πρόεδρος (εύστοχος) (3-3) (είχε μεσολαβήσει άστοχο 4ο πέναλτι από αντίπαλο)
Ντουντούκας (άστοχος) (3-4)
Ταμείο:
Ήττα σε ένα ματς όπου στοίχησαν σίγουρα οι απουσίες, αλλά κυρίως οι χαμένες ευκαιρίες, οι απροσεξίες στην άμυνα και κυρίως ένας αδικαιολόγητος καυγάς που είχε σαν αποτέλεσμα τον αποπροσανατολισμό της ομάδας από τον πραγματικό σκοπό της...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου