Η σεζόν 2013-2014 ήταν μια χρονιά γεμάτη. Μια χρονιά πλούσια σε γκολ και θέαμα. Μια χρονιά με συγκινήσεις και έντονα συναισθήματα μέσα και έξω από το γήπεδο. Είχε περήφανες νίκες και συντριπτικές ήττες, ανεπανάληπτες καζουδιές και επικές εμφανίσεις, ποδοσφαιρικό ήθος και αίσχιστη αλητεία, εικόνες που διαφημίζουν το άθλημα και σκηνές που ντροπιάζουν την ανθρωπότητα. Κι ακόμα, είχε γεννητούρια, αιφνιδιαστικές αναχωρήσεις και ακόμα πιο αιφνιδιαστικές παραμονές, ένα ανεπανάληπτο σερί δέκα νικών, νέα πρόσωπα στην ομάδα και σταθερές αξίες στο τερέν. Με λίγα λόγια, το 2013-2014 ήταν μια χρονιά που δεν θα ξεχάσουμε σύντομα.
Ας ξεκινήσουμε με το αγωνιστικό πρόγραμμα 2013-2014. Οι ανυποψίαστοι αναγνώστες θα παραξενευτούν ίσως που κάποιες ομάδες εμφανίζονται τέσσερις φορές, άλλες μόνο μία και η KFC τριανταέξι. Το τελευταίο είναι φυσιολογικό: η KFC είναι η ομάδα της καρδιάς μας. Για τα υπόλοιπα ας όψονται τα τερτίπια των Μπάμπηδων (ο πίνακας καταρτίστηκε με βάση τις προσωπικές σημειώσεις των συντακτών, αφού η διοργανώτρια αρχή δεν κρατάει λέει -άκουσον άκουσον- αρχείο - αυτός είναι και ο λόγος που δεν γνωρίζουμε τα ονόματα των αντιπάλων της 28ης και της 29ης αγωνιστικής).
Στον παραπάνω πίνακα, φαίνεται το επικό σερί από την 23η μέχρι και την 32η αγωνιστική, σερί που αποτυπώνεται ανάγλυφα στο παρακάτω δισδιάστατο διάγραμμα.
Όπως δείχνει η λογαριθμική καμπύλη, η ομάδα είχε πέραν πάσης αμφιβολίας ανοδική πορεία στη διάρκεια της χρονιάς όπου σημείωσε 22 νίκες, 2 ισοπαλίες και 12 ήττες (πέρυσι ήταν αντίστοιχα 20-2-15).
Περνώντας στις ατομικές επιδόσεις των Καζούληδων, στον επόμενο πίνακα βλέπουμε τις συμμετοχές και τα τέρματα όσων είχαν την τιμή να φορέσουν εφέτο την κυανοκίτρινη φανέλα με το ποτήρι του Μαρτίνι - 14 στο σύνολο παρακαλώ!
Από τον μέσο όρο βλέπουμε της υψηλές επιδόσεις των επιθετικογενών παικτών με πρώτο την ευχάριστη έκπληξη Χάρη, ακολουθούμενο από τους Πρόεδρο, Λατίνο και Μπαρτέντερ. Η αμυντική γραμμή, όπως ήταν αναμενόμενο, είχε λιγότερο συχνά επαφή με τα δίχτυα: Αρχηγός (που σε πολλά παιχνίδια αντικατέστησε τον Ντουντούκα κάτω από τα δοκάρια), Μουσάτος, Προφήτης και Τσίρος που έβαζε γκολ κάθε τρία τέρμινα. Τέλος, οι δημιουργικοί μέσοι Μαλλιάς και Μάικ ήταν εγγύηση: ματσάκι και γκολ. Αυτό που είναι αξιοσημείωτο, είναι αφενός ότι ο Εντολοδόχος που κατά βάση έπαιζε στα μετόπισθεν, ήταν ο τρίτος πιο αποτελεσματικός παίχτης, και αφετέρου ότι εκείνος που ήταν πραγματικά ο πιο αποτελεσματικός παίχτης της Καζού Εφ Σι δεν ήταν άλλος από τον... Φάντομ: μια φορά μπήκε να παίξει μέσα και πέταξε δύο γκολάκια. Έτσι γίνεται κύριοι!
Ακολουθεί η «πίτα» των σκόρερς, όπου τη μερίδα του λέοντος μοιράστηκαν ο Πρόεδρος με το δεξί του πόδι και το δεξί του χέρι ο Εντολοδόχος. Συνολικά σημειώθηκαν 166 τέρματα από 12 παίχτες σε 36 παιχνίδια (173 από 11 παιχνίδια σε 37 παίχτες, όχι συγγνώμη, 173 από 11 παίχτες σε 37 παιχνίδια τη σεζόν 2012-2013). Να το πούμε και αλλιώς: 4,8 γκολ ανά παιχνίδι σε σχέση με 4,68 πέρυσι (το παθητικό δεν μας ενδιαφέρει).
Τι άραγε θα μας επιφυλάξει η καινούρια χρονιά; Μόνο ο Πρόεδρος και ο θεός το ξέρουν (κάποιοι υποστηρίζουν ότι πρόκειται για ένα και το αυτό πρόσωπο). Στο μεταξύ, αν θέλετε, ανατρέξτε στα περασμένα μπλογκς για στιγμές συγκίνησης και νοσταλγίας, βγάλτε τα κασκόλ και τις εμφανίσεις από τη ναφθαλίνη, και κυρίως μην ξεχάσετε να προμηθευτείτε τα εισιτήρια διαρκείας για τη σεζόν 2014-2015!



Εξαιρετικό άρθρο, επιστημονικά τεκμηριωμένο με όμορφα διαγράμματα για να μπορεί να διαβάσει κι ο αγράμματος λαός και ο κάθε πικραμένος. Εξαιρετική χρονιά παρά τα μικρά σκαμπανεβάσματα που σταμάτησε βίαια από τα τερτίπια των Μπλάτερς. Συγχαρητήρια σε όλους για μια ακόμη επιτυχημένη χρόνια που μας βρήκε στην τρίτη θέση της βαθμολογικής κατάταξης (με καλό μαγείρεμα κι αυτή).
ΑπάντησηΔιαγραφή