3η αγωνιστική: Το ξεχασμένο πηγάδι καραδοκούσε το θύμα του.

Αυτό ναι, αυτό μάλιστα, αυτό είναι Kazu FC σε όλο του το μεγαλείο. Αυτή είναι η ομάδα που στοίχειωνε τα παιδικά μας όνειρα. Αν και η ομάδα μας έχει αρκετό δρόμο να διανύσει για να φτάσει στα στάνταρ της απόδοσης της, η τελευταία εμφάνιση έδειξε ότι η ομάδα δεν ξέχασε τη μπάλα που ξέρει (σαν το ποδήλατο και τον έρωτα είναι η άτιμη) και ότι σιγά σιγά έχει αρχίσει να προσαρμόζεται στα δεδομένα του παράξενου αυτού αθλήματος που λέγεται 7x7…

Μουσικούλα…

… και πάμε!

Ο παλιός είναι αλλιώς…

… αλλά και ο νέος ήταν ωραίος.

Με αποστολή πάλιουρων και ένα ψάρι κατέβηκε η ομάδα μας να αντιμετωπίσει τους “Διαπλεκόμενους”, την ομάδα της διοργάνωσης, την ομάδα του Γιάννη aka Νέος Μπάμπης (μικρή αναδρομή στην πλούσια ιστορία της ομάδας μας, γιατί σπάγαμε τα κεφάλια μας να θυμηθούμε από πού τον ξέρουμε αυτόν τον άτιμο το Γιάννη. Τον είχαμε αντιμετωπίσει το πάλαι ποτέ, όταν αμούστακοι και άμυαλοι νεαροί είχαμε γραφτεί στο νεόκοπο τότε πρωτάθλημα Τρίτης του Μπάμπη. Η ομάδα του ήταν οι Πράσινοι (όχι του ιπποδρόμου, οι άλλοι), οι οποίοι αν και ήταν καλοί και μας είχανε ρίξει μερικά γκολάκια στο πρώτο ματς, κεραστήκαν αναλόγως στο δεύτερο γύρο). Για να επιστρέψουμε όμως στο παρόν: Χταπόδι κέρβερος κάτω από τα δοκάρια, Εντολοδόχος-Κάπτεν αμυντικό δίδυμο, Τσίου και Προεδράρα στα εξτρέμ και Μπάρμαν με Λατίνο να εναλλάσσονται στην κορυφή της επίθεσης. Ο Τσίρος ξεκίνησε στον πάγ(κ)ο. Οι αντίπαλοι μας, όπως ανέφερε το σκάουτινγκ ριπόρτ του Τσίου, ήταν πολύ καλοί και φαβορί ακόμη και για τον τίτλο, ενώ στα αξιοσημείωτα είναι ότι είχαν και μεταγραφές από το εξωτερικό: έναν Εβραίο ντυμένο Αργεντίνο!

Σουηδική γυμναστική από Τσίρο, πριν αρχίσει το παιχνίδι. Clopyright Ελένη Ίβιτς-Πετρουλάκη.

Α’ ημίχρονο:

Η ομάδα μας για πρώτη φορά μπήκε δυνατά στο γήπεδο. Παρά την ποιότητα (ΑΑ) των αντιπάλων μας, η ομάδα (που δεν είναι και τίποτα χτεσινοί) κυκλοφόρησε με ηρεμία τη μπαλίτσα και παρά ορισμένες αναμπουμπούλες στην άμυνα που θα μπορούσαν να στοιχίσουν κατάφερε να προηγηθεί με τον γνωστό πρώτο σκόρερ της Εντολοδόχο με σουτ όξω από την περιοχή. Δυστυχώς ένα τσαφ του Κάπτεν μέσα στην περιοχή στοίχισε στην ομάδα την ισοφάριση, ενώ λίγο αργότερα ήρθε και το 1-2 έπειτα από όμορφο (σχήμα λόγου) συνδυασμό των αντιπάλων. Οι Διαπλεκόμενοι, είχαν αρχίσει να αποθρασύνονται, ελέω της βραχείας κεφαλής με αποκορύφωμα την απόπειρα του Εβραίου να κάνει ποδιά στον Πρόεδρο.

Που πα ρε Καραμήτρο;

Κάπου εκεί μίλησε η κλάση του Προέδρου: διαδοχικές προσποιήσεις εις βάρος κάποιου Κακομοίρη για να ελευθερωθεί και να ζητήσει πάσα από Λατίνο, ο οποίος του την περνάει ιδανικά, ο Κακομοίρης, ελαφρά ζαλισμένος πάει να βγει από μπροστά στον Προέδρο. Θα σας απαλλάξω από τις σοκαριστικές λεπτομέρειες και θα σας πω απλά ότι η φάση τελείωσε με τη μπαλίτσα να αναπαύεται στο βάθος της εστίας των Διαπλεκόμενων για το 2-2.

Στον Πρόεδρο δε θα ξαναβγείς από μπροστά, στον Πρόεδρο!

Δυστυχώς κάπου εκεί η ατυχία χτύπησε την ομάδα: ο Λατίνος στραβοπάτησε και γύρισε το πόδι του με αποτέλεσμα να μεταφερθεί με φορείο εκτός αγωνιστικού χώρου. Αν και αναμένουμε το επίσημο ιατρικό ανακοινωθέν, οι πρώτες ενδείξεις δείχνουν διάστρεμμα. Κάπως έτσι και με κάποιες πραγματικά ανάξιες λόγου ευκαιρίες από τους Διαπλεκόμενους τελείωσε το πρώτο ημίχρονο με το σκορ ισόπαλο στο 2-2 και το Λατίνο μας στα πίτς.

Β΄ ημίχρονο

Για πρώτη φορά τη φετινή σεζόν, καταφέραμε λίγο στο ημίχρονο να συζητήσουμε για μπάλα. Είδαμε τις αδυναμίες μας, αναλύσαμε τακτικές στην άμυνα και στην επίθεση και καταλήξαμε στο επιθετικό πλάνο που θα ακολουθηθεί στο δεύτερο ημίχρονο.

Ο Πρόεδρος/προπονητής/γενικός γραμματέας/ταμείας (Άρειος) εξηγεί στην ομάδα τι είναι η πάσα και ο Μπαρτέντερ (Καζαμπούμπου) του εξηγεί ότι αυτά είναι σαχλαμάρες των Χλωμών Προσώπων και ότι η μπαλίτσα είναι απλή και έυκολη.

Ακριβώς λοιπόν όπως είχαν σχεδιάσει τα καμάρια μας πήραν το προβάδισμα στην πρώτη φάση του Β’ ημιχρόνου με το Μπαρτέντερ να κάνει προμενάδα από το κέντρο μέχρι την αντίπαλη περιοχή και να πλασάρει ιδανικά με το αριστερό για το 3-2. Οι Διαπλεκόμενοι τα είδαν όλα και βγήκαν πολύ επιθετικά μπροστά για να ανατρέψουν τo εις βάρος τους εξευτελιστικό σκορ. Καταφέραν να ισοφαρίσουν με τον Oβριό και να προηγηθούν έπειτα από λάθος του Προέδρου (κι όμως ναι, συνέβη και αυτό). Σα να μην έφταναν όλα αυτά ήρθε κι ένα ακόμη γκολ για το 5-3 και μαύρα σύννεφα άρχισαν να μαζεύονται πάνω από το Μαρούσι. Ο Τσίου όμως δεν είχε πει ακόμη την τελευταία του λέξη. Με φαρμακερή σέντρα βρήκε τον Τσίρο που έκοβε σα σίφουνας στην καρδία της αντίπαλης περιοχής για το 5-4 (άνοιξε κι αυτός λογαριασμό). Ακολούθησε νέα σέντρα από τον Τσίου που είχε σαν στόχο τον Πρόεδρο, στον οποίο η μπάλα δεν έφτασε ποτέ καθώς μεσολάβησε εκείνος ο Κακομοίρης που μάλλον ήταν ακόμη ζαλισμένος από το Α’ ημίχρονο και έστειλε τη μπάλα με το στήθος(!!!) στο βάθος της εστίας, με αυτογκόλ που θύμισε την άψογη εκτέλεση του Μπαρτέντερ στο ματς της προηγούμενης εβδομάδας, με τη διαφορά ότι αυτό παίρνει 3 πόντους στο γερμανικό. 5-5 και κλάμα η κυρία…

Ο Γιάννης, ο νέος Μπάμπης, υποψιασμένος, καθότι κερασμένος, ανέβασε την απόδοση του και κατάφερε να κρεμάσει (μεταφορικά) το Χταπόδι, το οποίο είχε εντωμεταξύ κατεβάσει ρολά σε απανωτά τετ-α-τετ κα μακρινά σουτ. 6-5 αλλά ο Τσίου δεν είχε πει την τελευταία του κουβέντα, ούτε καν την προτελευταία του και με ατομική προσπάθεια και άψογο μυτάκι-οβίδα έκανε το 6-6. Ενώ έκανε εκ νέου το 7-7 με αριστερή βολίδα όξω από την περιοχή (είχε προηγηθεί κι άλλο γκολάκι από τους Διαπλεκόμενους, αλλά ποιος ασχολείται).

Κάπου εκεί κι ενώ όλοι περιμέναμε ότι το παιχνίδι θα λήξει ισόπαλο, οι Καζούληδες πίεσαν, ο Μπάρμαν έκλεψε από το Χοντρό Τέρας και με ιδανικό πλασέ έκανε το 8-7 μέσα σε έξαλλους πανηγυρισμούς και τον Πρόεδρο να πανηγυρίζει πεσμένος στα γόνατα.

Έξαλλα πανηγύρια στις εξέδρες...

Και η Καζουδιά μας…

Εμ τι, έτσι θα το αφήναμε; Να κερδίζαμε μόλις στην τρίτη αγωνιστική τους επίδοξους πρωταθλητές; 8-7 το σκορ, ο χρόνος που απομένει απροσδιόριστος (οι Διαπλεκόμενοι και ο Ολυμπιακός να κερδάνε…) και έρχεται η πρώτη φάπα από τον Οβριό με σουτ έξω από την περιοχή για το 8-8. Εκεί άρχισαν οι ομορφιές: σέντρα με σέντρα Εντολοδόχου που δεν περνάει, ηρωικός Χταπόδης αποκρούει και έπειτα η μπάλα πάει έξω. Το Χταπόδι εκτελεί το ελεύθερο με πάσα στον Πρόεδρο που δε μπορεί να απομακρύνει υπό πίεση, γρήγορος συνδυασμός από τους Διαπλεκόμενους και ο Ζαλισμένος κάνει το 9-8. Απόλυτη καταστροφή σε ένα λεπτό. Κι όμως είχε συνέχεια (παίζαμε 4 λεπτά από το 7-7…). Το Χοντρό Τέρας με νέα προσπάθεια πάει να κάνει το 10-8, όμως η μπάλα βρίσκει στο δοκάρι και φτάνει στον Πρόεδρο, που με γιόμα αλά Μπάρμπα Γιώργος Ανατολάκης βρίσκει Εντολοδόχο, ο τελευταίος κατεβάζει υποδειγματικά και έχει στα δεξιά του το Μπάρμαν, Θεέ μου τι θα κάνει; Πάσα, σουτ, μήπως πάσα, μήπως σουτ, η αγωνία στο κατακόρυφο, η καράφλα του νέο-Μπάμπη έχει λουστεί από τον ιδρώτα, όλοι στην εξέδρα είναι όρθιοι, και κρέμονται από τα περσινά (τα έγραψε το Γεράκι) παπούτσια του Εντολοδόχου. Σουτ ή Πάσα, πες μας βρε παιδί μου, μας έβγαλες την ψυχή! Τελικώς έκανε ένα σουτ-πάσα που κατέληξε άουτ (τον ορισμό μας τον εξήγησε μετά σε κατ’ ιδίαν συνομιλία). 9-8 τελικό σκορ και άδοξο φινάλε για την αρμάδα. 

Δηλώσεις του Προέδρου στην έγκριτη Φωνή των Σπορ την επομένη του αγώνα.

Kazu FC - Διαπλεκόμενοι: 9-8 (2-2)
Σκορερς: Μπάρμαν (2), Τσίου (2), Πρόεδρος (1), Τσίρος (1), Εντολοδόχος (1), Ζαλισμένος (αυτογκόλ)
Ασίστ: Λατίνος (1), Τσίου (1)
Κίτρινες: Τσίρος
Κόκκινες: -

Ταμείο: 

Εμφανής η βελτίωση σε σχέση με τις πρώτες αγωνιστικές. Βρίσκουν τα πατηματά τους οι παίκτες μας που απέχουν καιρό από τις αγωνιστικές υποχρεώσεις, ρολάρουν και οι υπόλοιποι που ψιλοέπαιζαν. Μέτρησε η χημεία μεταξύ των παλιών, λίρα εκατό ο Τσίου που προσαρμόζεται σιγά σιγά, μοιράζοντας ασίστ και γκόλ. Σημαντική η ηρεμία που επικράτησε στην ομάδα αλλά και σε όλο το ματς και μας επέτρεψε να μείνουμε συγκεντρωμένοι στο αγωνιστικό...

ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΠΙΚΟ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΤΗΣ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΜΑΣ, ΠΟΙΟΣ ΑΣΣΟΣ ΜΑΣ ΕΦΑΓΕ ΣΟΥΒΛΑΚΙΑ, ΠΟΙΟΣ ΚΟΝΤΟΣΟΥΒΛΙ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΠΙΤΣΑ, ΑΛΛΑ ΚΥΡΙΩΣ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟ ΤΟΥ ΛΑΤΙΝΟΥ.

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟ ΚΑΖΟΥΕΦΣΙΟΦΦΙΣΙΑΛ!