Αυλαία

Όλα τα καλά πράγματα έχουν ένα τέλος. Ακόμα και τα τεταρτιάτικα ματσάκια της ΚAZU FC, αυτή η όαση δροσιάς στο λιοπύρι της καθημερινότητας, αυτή η φωλιά ζεστασιάς καταμεσής  στην παγωνιά των αλλοτριωμένων ανθρώπινων σχέσεων, αυτός ο σπάνιος συνδυασμός ποδοσφαιρικού θεάματος, αθλητικού πνεύματος, συντροφικότητας και (γιατί όχι;) χαβαλέ.

 

...σπάνιος συνδυασμός ποδοσφαιρικού θεάματος,
αθλητικού πνεύματος, συντροφικότητας και (γιατί όχι;) χαβαλέ.

Η επιτυχημένη χρονιά της ΚFC (7^η στην κατάταξη της κανονικής διάρκειας), οι καλές εμφανίσεις, το βήμα τίτλου στα πλέι οφ δεν ήταν αρκετά για να χαρίσουν στην ομάδα της καρδιάς μας το στέμμα του πρωταθλητή. Αφού κέρδισαν για νιοστή φορά τις Μαύρες Χήρες (βλ. ρεπορτάζ http://kazufcofficial.blogspot.gr/2013/07/8.html), οι Καζουιστές  κλήθηκαν να ανατρέψουν το μειονέκτημα έδρας ενάντια στους δεύτερους της βαθμολογίας, που δεν ήταν άλλοι από τους διαβόητους Ουισκόσαυρους.

...διαβόητους Ουισκόσαυρους.

Ήταν η ομάδα που είχε κατορθώσει να σπάσει το αήττητο της ομάδας πίσω στις αρχές του πρωταθλήματος στο ματς της 6^ης αγωνιστικής (http://kazufcofficial.blogspot.gr/2012/11/6.html). Από τότε πολύ νερό είχε κυλήσει στο αυλάκι, οι Ουισκόσαυροι με τονωμένο ηθικό είχαν πραγματοποιήσει εντυπωσιακές εμφανίσεις, κοντράροντας ακόμα και την ομάδα του Μπάμπη, και από Μπεκρούλιακες είχαν γίνει φαβορί. Από την άλλη μεριά, βέβαια, και η Κέι Εφ Σι είχε δέσει, είχε αποκτήσει εμπειρία και είχε ωριμάσει (λίγο). Οπότε οι παίκτες της δεν ήταν διατεθειμένοι να πουλήσουν φτηνά το τομάρι τους. Αντιθέτως, σκόπευαν να το πουλήσουν ακριβά. Πολύ ακριβά. Όχι παίζουμε.

Κάπου εδώ ξεκίνησαν και τα παρατράγουδα. Γιατί, όπως και σε όλη τη διάρκεια της σεζόν, η KFC ήταν ο σάκος του μποξ της διοργανώτριας αρχής. Ενώ ο Πρόεδρος είχε ξεκινήσει τα μαθήματα τακτικής στους παίκτες με το που έμαθε το αποτέλεσμα της κλήρωσης (με κεφτεδάκια, φιστίκια και όλο το πακέτο), η διοργανώτρια αρχή άφησε να διαρρεύσει ότι τελικά το νοκ-άουτ παιχνίδι θα γινόταν την επόμενη εβδομάδα και ότι στη θέση του θα πραγματοποιείτο φιλικό με τα Απορρυπαντικά ή τα Φάρμακα. Αλλαγή πλάνων, λοιπόν, κεφτεδάκια στα αζήτητα και φυσιολογική χαλάρωση στις τάξεις των Καζουιστών… μέχρι που την τελευταία στιγμή, 24 ώρες πριν το «φιλικό», η διοργανώτρια αρχή έκανε στροφή 180 μοιρών και ανακοίνωσε ότι η Καζού θα αντιμετωπίσει τους Ουισκόσαυρους για τη φάση των 8 (καλή φάση)!

Γενικός συναγερμός σήμανε στις τάξεις της ομάδας. Τα τηλέφωνα πήραν φωτιά, οι άδεις ανακλήθηκαν, οι παίκτες τέθηκαν σε κατ’ οίκον περιορισμό και οι άπλυτες μπλούζες ψεκάστηκαν με αποσμητικό. Έτσι, την Τετάρτη  10 του Ιούλη και μετά τη γενική επιστράτευση η KFC παρουσιάστηκε πάνοπλη (δηλαδή τι πάνοπλη που έλειπαν ο Μπαρτέντερ, ο Λατίνος και ο Ζεν Πρεμιέ;): Φάντομ κάτω από τα δοκάρια, Αρχηγός, Τσίρος, Σώτος στα μετόπισθεν, Μαλλιάς σε ρόλο επιτελικού μέσου, Εντολοδόχος κρυφός κυνηγός και ο Πρόεδρος ως άνθρωπος-ορχήστρα. Με πρωτοφανή συνέπεια, οι παίκτες ήταν στην ώρα τους και φορώντας τις γνωστές καναρινί εμφανίσεις τους ξεκίνησαν το ζέσταμα (εντάξει, ο Φάντομ άργησε λίγο αλλά είναι κι αυτό δείγμα μεγάλης συνέπειας).

Γενικός συναγερμός σήμανε στις τάξεις της ομάδας.

Οι αντίπαλοι παραδόξως πουθενά. Μέχρι που, λίγο πριν την έναρξη του ματς, στο πάρκινγκ του γηπέδου κατέφτασε ένα ταξί. Κάποιος (δε θυμάμαι ποιος) αναρωτήθηκε ποιο άτομο σκάει με ταξί για να παίξει μπάλα. Και προς μεγάλη έκπληξη όλων αυτή που η άνοιξε ήταν η πόρτα του οδηγού, για να κατέβει ένας Ουισκόσαυρος! Μαύρες μνήμες ξύπνησαν σε κάποιους και όλοι αναρωτήθηκαν μήπως οι Ουισκόσαυροι έχουν λόγους να φοβούνται τους φιλάθλους τους.

Μαύρες μνήμες ξύπνησαν σε κάποιους...

Σιγά-σιγά μαζεύτηκαν και οι υπόλοιποι γεροξούρηδες: ο Καραφλός Φαλάκρας, ο Κατσαρόλας, ο Τερματοφύλακας Χόμπιτ και οι παίκτες που δυστυχώς δεν θα μείνουν στη μνήμη κανενός. Σε μια ακόμη προσπάθεια να τους επηρεάσουν, οι διοργανωτές επέβαλαν στους Καζούληδες να φορέσουν κόκκινες σαλιάρες, σκεπάζοντας το ένδοξο ποτήρι του μαρτίνι! Αλλά οι Καζουιστές είχαν έρθει για πόλεμο και δεν πτοούνταν από τέτοια ψιλοπράγματα: θα έπαιζαν ακόμα και με φράκο, ακόμα και με φτερά Ινδιάνων, ακόμα και με γυναικεία φορέματα (Σημ. της ΣΟ: οι απόψεις του συντάκτη δεσμεύουν μόνο τον ίδιο).

Και έτσι άρχισε η μητέρα όλων των μαχών, που θα διηγούνται οι παππούδες στα εγγόνια τους δίπλα στο τζάκι πολλά χρόνια μετά, όταν δεν θα υπάρχει πια ηλεκτρικό, υπολογιστές, σέρβερς ή διαδίκτυο, όταν η ανθρωπότητα θα έχει επιστρέψει στη Λίθινη Εποχή. Ξεκίνησε ένας λυσσαλέος αγώνας όπου οι δύο αντίπαλοι μάχονταν σαν να μην υπάρχει αύριο (πράγμα που αποδείχτηκε κακή εκτίμηση την επομένη που ξημέρωσε Πέμπτη). Τα πρώτα λεπτά του αγώνα ήταν γεμάτα ένταση, πείσμα και πάθος. Το παιχνίδι έμοιαζε με μια τεράστια τραμπάλα όπου καθένα από τα δύο παιδάκια προσπαθούσε να κρατήσει το άλλο στον αέρα, αν ξέρετε καθόλου από παιδική χαρά. Οι έμπειροι θεατές κατάλαβαν ότι το ματς θα κρινόταν στις λεπτομέρειες.

Και πράγματι, σε δύο μικρά ατοπήματα πίσω από τα οποία διακρίνονταν τα γυαλιά του Τσίρου οφείλονται δύο γκολ που σημείωσε ο Ταξιτζής από θέσεις υπεράνω πάσης υποψίας. Και πολύ γρήγορα, η KFC βρέθηκε να χάνει με 2-0, παίζοντας πλέον με την πλάτη στα σχοινιά!

...παίζοντας πλέον με την πλάτη στα σχοινιά.

Το έργο των Καζούληδων αναμενόταν δύσκολο… Μέχρι και ο Τερματοφύλακας Χόμπιτ κατάφερε να γίνει μάγκας κατεβάζοντας την μπάλα μέχρι τη σέντρα και παίζοντάς το Σιλαβέρτ. Αλλά κάπου εδώ τα πράματα τελείωσαν και, αν ξέρετε καθόλου από αρχαία τραγωδία, την ύβρι των Ερπετών ήρθε να τιμωρήσει η Νέμεσι μέσω των ποδιών του Εντολοδόχου. Ο συνήθης ύποπτος και πρώτος σκόρερ της ομάδας μείωσε το σκορ σε 2-1 με ένα ξερό σουτ και ξαναέβαλε τους Καζούληδες στο παιχνίδι. Οι Σαύρες βέβαια δεν έκατσαν στ’ αυγά τους. Σημείωσαν κι άλλο γκολ με τον Ταρίφα να κάνει χατ τρικ (3-1). Αλλά ο Ταρίφας έκανε το λάθος να αψιμαχήσει με τον Πρόεδρα. Ο οποίος Πρόεδρας είχε λυσσάξει τόση ώρα από το κακό του και έβγαζε αφρούς από το στόμα λέγοντας «Δεν μπορεί να χάνουμε απ’ αυτά τα άτομα!» Και για του λόγου το αληθές με ένα πονηρό σουτ που χρησιμοποίησε επιδέξια τα καλάμια ενός αντιπάλου για να κάνει σπόντα, σημείωσε το 14^ο προσωπικό του τέρμα στη διοργάνωση και μείωσε το δείκτη του σκορ σε 3-2. Το παιχνίδι εξελισσόταν σε σκωτσέζικο ντους για το κοινό και η KFC έμοιαζε με καρχαρία που αρνείται να ανοίξει τις μασέλες του και ν’ αφήσει το ματς να ξεφύγει από τα δόντια του.

...με καρχαρία που αρνείται να ανοίξει τις μασέλες του...

Το παιχνίδι τώρα παίρνει φωτιά! Οι Καζούληδες πιέζουν σε όλο το γήπεδο, οι προσπάθειες του ψευτό-Χιγκίτα γίνονταν όλο και πιο σπασμωδικές και πανικόβλητες και οι Χαμαιλέοντες της μπουκάλας αρχίζουν να χάνουν το χρώμα τους. Σε ένα μπέρδεμα της άμυνας απ’ αυτά που το μυστικό τους γνωρίζουν μόνο οι Καζούληδες, ο Φαλακρός Καράφλας καταφέρνει να σκοράρει κι αυτός, ευτυχώς όχι με το κεφάλι γιατί θα είχε καταντήσει αηδία. Το σκορ, λοιπόν, είναι 4-2, λίγα λεπτά απομένουν για τη λήξη, οι Ρεπτίλιανς κοιτάνε το ρολόι και σκέφτονται τσόνι γούοκερ ον δε ροκς, ο Ντεμέντορ έχει σκαρφαλώσει στα κάγκελα, οι φίλαθλοι εμψυχώνουν τους Καζούληδες με όλη τη δύναμη των φωνητικών τους χορδών, όταν ο Πρόεδρος βάζει φωτιά στο παιχνίδι: κλέβοντας έξυπνα την μπάλα από τον Κεφάλα Γλόμπο και με ατομική προσπάθεια βάζει τον Τερματοφύλακα Χόμπιτ στη θέση του: να μαζεύει το τόπι από τα δίχτυα. 4-3! Όλος ο πάγκος των Ουισκόσαυρων σηκώθηκε και, αν τα ερπετά δεν ήταν ζώα ψυχρόαιμα, θα λέγαμε ότι το αίμα τους πάγωσε. Η υπόθεση πρόκριση δεν είχε κλείσει και η Καζού βρισκόταν μια ανάσα από το θαύμα. Το μόνο που χρειαζόταν ήταν ψυχραιμία και σύνεση, ένα γκολάκι και μετά παράταση, όπου όλα θα μπορούσαν να συμβούν από τους ακαταπόνητους Καζούληδες με τα χαλύβδινα πνευμόνια. Αλλά, αν διαβάζετε λίγο καζουεφσιοφφισιαλμπλόγκ ή έστω αν πιάσατε το άρθρο από την αρχή, θα ξέρετε ότι οι Καζούληδες δεν είναι ψυχρόαιμα ερπετά. Είναι άνθρωποι, με αδυναμίες και ελαττώματα. Γι’ αυτό και δεν κατάφεραν να ισοφαρίσουν. Γι’ αυτό αποκλείστηκαν. Γι’ αυτό τους αγαπάμε. Γι’ αυτό ανυπομονούμε να έρθει ο Σεπτέμβρης. Καλό καλοκαίρι!