Κίτρινη καταιγίδα και βροχή από γκολ

     Οι ευάριθμοι αναγνώστες και οι ευαριθμότερες αναγνώστριες του επίσημου μπλογκ της KAZU FC θα έχουν προβληματιστεί, ίσως μάλιστα αγανακτήσει, λόγω των ακανόνιστων και σποραδικών αναρτήσεων του τελευταίου μήνα. Η συντακτική ομάδα ζητάει συγγνώμη που λόγοι ανεξάρτητοι της θέλησής της (http://kazufcofficial.blogspot.gr/2013/06/blog-post_19.html) την ανάγκασαν να φανεί ασυνεπής απέναντι στο φίλαθλο αναγνωστικό κοινό. Τώρα που σταδιακά η κατάσταση ομαλοποιείται, τώρα που η ΕΡΤ θα ξανανοίξει καλύτερη και τιμιότερη, τώρα που φαίνεται φως στο βάθος του τούνελ και, κυρίως, τώρα που μπαίνουμε στα πλέι οφ, είναι καιρός να καλύψουμε το κενό και να είμαστε έτοιμοι για το επιστέγασμα μιας χρονιάς πλούσιας σε συγκινήσεις μέσα και έξω από το γήπεδο. Με την παρούσα ανάρτηση εγκαινιάζουμε μια σειρά ρεπορτάζ για τις τρεις τελευταίες αγωνιστικές της κανονικής διάρκειας, εν όψει της μητέρας όλων των μαχών που περιμένει τους Καζούληδες.

 

     Ας θυμηθούμε, λοιπόν, τι συνέβη εκείνο το βράδυ της 12^ης Ιουνίου του σωτήριου (από το Σώτος) έτους 2013. Μετά από καιρό που η KFC έπαιζε κάτω από τον καυτό καλοκαιρινό ήλιο και μετά από μαραθώνιες διαπραγματεύσεις με τη διοργανώτρια αρχή γιατί λέει είχε εκείνη τη μέρα κάποιον αγώνα σε εκείνο το άθλημα του σαλονιού, εκείνο με την πορτοκαλί μπάλα με τα σπυριά, εκείνο, ντε, που άμα σε κοιτάξει επίμονα ο αντίπαλος, σου κάνει φάουλ (μου διαφεύγει αυτή τη στιγμή το όνομά του), το ματς ορίστηκε για τις 21:00. Κάποιοι αποφάσισαν να κάτσουν στον καναπέ τους και να δουν ψευτοαθλήματα με ακριβοπληρωμένους κρεμανταλάδες στο χαζοκούτι. Οι υπόλοιποι πήγαν στο Μαρούσι για να δουν πάθος, δράση, ηρωισμό, αυταπάρνηση, δύναμη, σφρίγος και αποφασιστικότητα ντυμένα με κίτρινα φανελάκια.
     Για να λέμε και του στραβού το δίκιο, οι καναπεδάκηδες μπορεί να επηρεάστηκαν από το Έκτακτο Δελτίο Επιδείνωσης του Καιρού που είχε εκδώσει την προηγουμένη η ΕΜΥ, σύμφωνα με το οποίο «αναμένεται επιδείνωση του καιρού από τις απογευματινές ώρες σήμερα Τρίτη 11/6 και μέχρι και την Πέμπτη 13/6, με κύρια χαρακτηριστικά τις κατά τόπους ισχυρές καταιγίδες, που θα εκδηλωθούν κυρίως στα ηπειρωτικά και θα συνοδεύονται από χαλαζοπτώσεις, καθώς και την πτώση της θερμοκρασίας σε όλη τη χώρα. […] Στην Αττική ειδικότερα, οι καταιγίδες που θα εκδηλωθούν σήμερα και αύριο, κυρίως τις απογευματινές και τις πρώτες βραδινές ώρες, είναι πιθανό να είναι ισχυρές.» Η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας (www.civilprotection.gr) του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη (εδώ γελάμε) συνιστούσε στους πολίτες να «αποφεύγουν τις εργασίες υπαίθρου κατά την εκδήλωση των καιρικών φαινομένων.» [http://www.gscp.gr/ggpp/site/home/ws/units/secondary+menu/files/deltia/2013/June/110613.csp]

Καθώς αστραπές έσκιζαν τον ουρανό στον ορίζοντα...

      Όταν λοιπόν οι πρώτοι φίλαθλοι έπαιρναν θέση στο πέταλο του ανοιχτού του Αμαρουσίου, στην ατμόσφαιρα πλανιόταν, εκτός από τον ηλεκτρισμό, και η αμφιβολία αν θα μαζευτεί η ομάδα, αν θα στέκεται Φάντομ κάτω από τα δοκάρια, αν θα υπάρχει αλλαγή, αν… αν… Καθώς αστραπές έσκιζαν τον ουρανό στον ορίζοντα, ακόμα και οι πιο αισιόδοξοι άρχισαν να απελπίζονται. Αλλά λογάριαζαν χωρίς την καζουική ψυχή! Μαζί με τις πρώτες σταγόνες της βροχής έκαναν την εμφάνισή τους ένας-ένας οι αγαπημένοι της κερκίδας: ο Φάντομ, ο Κάπτεν, ο Πρόεδρας, ο Τσίρος, ο Εντολοδόχος και έξτρα-μπόνους-Κίντερ έκπληξη ο Σώτος, ο άνθρωπος με το μεγαλύτερο ποσοστό αποτελεσματικότητας στην ιστορία του συλλόγου, που ένα στα δύο του σουτ καταλήγουν στα δίχτυα. Γελαστοί, κεφάτοι, ατρόμητοι, έμοιαζαν να χαμογελάνε κατάμουτρα στο θάνατο και θύμιζαν λίγο τον Θορ, το θεό της αστραπής, του κεραυνού και της καταιγίδας.

...θύμιζαν λίγο τον Θορ...

      Και ποιους είχαν απέναντί τους οι εκπρόσωποι του σκανδιναβικού πανθέου επί της γης; Η ιστορία σίγουρα δεν θα συγκρατήσει το όνομα της αντίπαλης ομάδας… Αρκεί μόνο να πούμε ότι αποτελούσε έναν αχταρμά από «παίχτες» με εμφανίσεις από «ροζ» μέχρι «HELLAS», ενώ οι θλιβεροί είχαν φέρει ξεφτιλοπούτανά (προς μεγάλη φρίκη του Ντουντούκα) που κρατούσαν και χαρτόνι με συνθήματα, φτάνοντας τα όρια της γραφικότητας σε πρωτόγνωρα επίπεδα.

     Το παιχνίδι ξεκίνησε μαζί με τη βροχή που άρχισε να πέφτει καταρρακτωδώς στο ήδη βαρύ γήπεδο. Οι αντίπαλοι (ας τους λέμε ξεφτιλοπουτανιάρηδεσπατριώτεσκάγκουρες για συντομία) μπήκαν δυνατά. Και, όπου δυνατά, διάβαζε σκληρά και αντιαθλητικά. Βλέποντας τους φινετσάτους και λεπτοκαμωμένους παίκτες της KFC θέλησαν (υποθέτω, γιατί στην πραγματικότητα δεν θα ήθελα να ξέρω τι συμβαίνει στο μυαλό τους) να τους πάρουν τον αέρα από την αρχή. Ο ρέφερι Βασίλης μάλιστα τους σιγόνταρε αγνοώντας εξόφθαλμα φάουλ και πολλαπλασιάζοντας τα ανάποδα σφυρίγματα. Αλλά οι Καζούληδες, όπως ξέρουν καλά οι αναγνώστες του μπλογκ, κάτω από μια παραπλανητική εμφάνιση κρύβουν ανεξάντλητα αποθέματα πείσματος και τσαγανού. Και προς μεγάλη έκπληξη των ξεφτιλοπουτανιάρηδωνπατριωτώνκαγκούρων αντί να στρέψουν και το άλλο μάγουλο, απάντησαν οφθλμόν αντί οφθαλμού και όδοντα αντί οδόντος: όρθωσαν το ανάστημά τους απέναντι στους αγροίκους και τους έδειξαν τι σημαίνει πραγματικά σκληροτράχηλο παιχνίδι. Εκεί που οι ξεφτιλοπουτανιάρηδεσπατριώτεσκάγκουρες νόμιζαν ότι θα έχουν το πάνω χέρι, βρέθηκαν να χάνουν κάθε μονομαχία, να παραπονιούνται για φάουλ, να πραγματοποιούν θεατρικές πτώσεις και να σφαδάζουν στο έδαφος κάτω από το ανελέητο βλέμμα των Καζούληδων.

...όρθωσαν το ανάστημά τους απέναντι στους αγροίκους...

 

     Πριν περάσουν λίγα λεπτά άνοιξαν οι κρουνοί των γκολ με ένα απίθανο σουτ του Προέδρου από τη γραμμή του κόρνερ σχεδόν, που έστειλε τη μπάλα με ιλλιγιώδη ταχύτητα στο παραθυράκι του άναυδου αντίπαλου τερματοφύλακα. Και ο χορός των γκολ συνεχίστηκε: Κάπτεν, Εντολοδόχος και Πρόεδρας πήραν την ομάδα από το χέρι και σκόραραν κατά βούληση, ο Σώτος the Shot έφτιαχνε παιχνίδι στο κέντρο και μοίραζε πάσες δεξιά-αριστερά, ο Φάντομ παραπονιόταν ότι θα σκουριάσει από την απραξία και τη βροχή, ενώ ο Τσίρος του απαντούσε ότι κάνει ότι μπορεί να τους αφήσει να περάσουν, αλλά δεν μπορούν τα παλικάρια. Για λεπτομέρειες μπορείτε να δείτε τον πίνακα των σκόρερς. Αρκεί μόνο να σας πω ότι 5 λεπτά πριν το τέλος το σκορ ήταν KFC 7 (εφτά) – Ξεφτιλοπουτανιάρηδεσπατριώτεσκάγκουρες ένα (1)!

     Η αντίθεση ήταν εντυπωσιακή. Από τη μία πολύχρωμοι φασουλήδες που κλαψουρίζανε και παρέπαιαν στο γήπεδο, ξεφτιλοπούτανα στις κερκίδες με μάγουλα σημαδεμένα από δάκρυα ανακατεμένα με μάσκαρα, και κουρελιασμένα χαρτόνια. Από την άλλη πειθαρχημένοι και καλοκουρδισμένοι παίχτες που συνέχιζαν να τρέχουν και να πιέζουν με λύσσα σαν να ήταν το πρώτο λεπτό. Οι ταλαίπωροι, μουσκεμένοι, εξουθενωμένοι και ντροπιασμένοι μπροστά στις αγαπητικιές τους, αντιδρούσαν πια σπασμωδικά, γκρινιάζοντας, ψελλίζοντας ότι οι Καζούληδες κάνουν καθυστερήσεις (το σκορ θυμίζω είναι 7-1), κατηγορώντας τη βροχή, βλαστημώντας την ώρα που γεννήθηκαν. Όταν σημείωσαν ένα γκολ από γκέλα (και όχι ένα γκελ από γκόλα όπως ακούστηκε από κάποιους σπορτσκάστερ που ξεγελάστηκαν από τη νεροποντή), αναθάρρησαν. Προς στιγμή. Γιατί αμέσως μετά ακολούθησαν άλλα δύο γκολ για να βάλουν τα πράματα στη θέση τους και τα τελευταία καρφιά στο φέρετρο των ξεφτιλοπουτανιάρηδωνπατριωτώνκαγκούρων που είχαν χορτάσει γκολ, όπως οι φίλαθλοι είχαν χορτάσει θέαμα.

     Όχι όμως και οι Καζούληδες! Αυτοί δεν είχαν χορτάσει μπάλα. Αρνούμενοι να αποχωρίσουν από το γήπεδο είπαν στον Μπάμπη «Φέρε μας άλλους! Αυτοί δεν μας έκαναν ούτε για μεζεδάκι.» «Μα, ρε παιδιά, σας παρακαλώ, έχω μια επιχείρηση να διευθύνω, φανείτε λογικοί…» «Επόμενοοοος.» Τι να κάνει ο Μπάμπης; Με τα πολλά βρήκε μια ομάδα που ετοιμαζότανε να παίξει, τους έφερε με τα χίλια ζόρια στο γήπεδο και τους έπεισε να παίξουνε λέγοντας ότι οι αντίπαλοι είναι κουρασμένοι και δεν θα έχουν πρόβλημα. Και ποια ομάδα λέτε να ήταν; Θα γελάσετε αν σας πω… Οι ψιλικατζήδες ή «Μαύρη Χήρα» που όπως θυμούνται οι αναγνώστες μας (http://kazufcofficial.blogspot.gr/2013/06/blog-post.html) στην προηγούμενη αναμέτρηση είχαν φύγει με έναν τερματοφύλακα λιγότερο από το γήπεδο (ο οποίος σημειωτέον έκανε ράμματα, τα έβγαλε, χαίρει άκρας υγείας και καλλιεργεί αμπέλια στα Μεσόγεια). Τη θέση του είχε πάρει ένας κοτσιδοφόρος μεταλλάς που έμελλε να περάσει ένα δύσκολο πενηντάλεπτο.

     Γιατί οι Καζούληδες όχι μόνο δεν είχαν κουραστεί, όχι μόνο δεν είχαν ξεφουσκώσει, αλλά έτρεχαν πιο γρήγορα, πηδούσαν πιο ψηλά και πίεζαν πιο δυνατά από τους νεοφερμένους, σε μια αν μη τι άλλο απροσδόκητη αντιστροφή ρόλων. Ας μη σας κρατάμε σε αγωνία: οι Καζουιστές φιλοδώρησαν με 8 (ναι, καλά διαβάσατε, οκτώ) γκολάκια τους συμπαθείς κατά τα άλλα αντιπάλους που πλέον μπορούσαν να καυχηθούν ότι το όνομά τους τους ταίριαζε γάντι. Κάτι η έμφυτη καλοσύνη των παικτών της Καζού Εφ Σι που σεβάστηκαν την ταπεινότητα των αντιπάλων τους, κάτι η κούραση που έκανε τις γαμπίτσες του Τσίρου να παθαίνουν κράμπες, οι ψιλικατζήδες κατάφεραν να βάλουν 6 γκολ και να αποφύγουν έτσι το διασυρμό.

...πλέον μπορούσαν να καυχηθούν ότι το όνομά τους τους ταίριαζε γάντι...

      Την ώρα λοιπόν που κάποιοι «έβλεπαν» μπάσκετ (μπράβο! έτσι το λένε, το ήξερα ότι θα το θυμηθώ) κάποιοι άλλοι έζησαν μια από τις μεγαλύτερες στιγμές στην ιστορία του ποδοσφαίρου, του αθλητισμού και της Καζού Εφ Σι γενικότερα: 100 λεπτά παιχνιδιού υπό καταρρακτώδη βροχή και τελικός απολογισμός 17 γκολ!

     Την επόμενη μέρα οι εφημερίδες έγραφαν «‘Τρελή’ καταιγίδα σάρωσε την Αττική» και σημείωναν ότι η βροχή έκανε limit-up στο Μαρούσι [http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=63843126]. Κίτρινη καταιγίδα και βροχή από γκολ θα συμπληρώναμε εμείς…