2η αγωνιστική: Χαλαρό βραδάκι και... 3-1

Το 'πε και το'κανε... Ο Πρόεδρος με δηλώσεις του την προηγούμενη βδομάδα έκανε σαφές ότι θα επέστρεφε για τη νίκη. Ο Πρόεδρος επέστρεψε και η ομάδα μας επικράτησε πιο έυκολα από ότι δείχνει το τελικό σκορ των Κακομοίρηδων σε ένα ματς που τα είχε όλα: πολλά γκολ, ανατροπή, μαγικές ενέργειες, νεύρα, ένταση και το καθιερωμένο ξεφτιλοπούτανο (βλ. Ντουντουκ Eλ Σαλίχ, "Ξεφτιλοπούτανα και λοιπά μουνάκια", Αθήνα 1998, εκδ. Όσιος Πατάπιος).




Το ματς:

Ο Μαλλιάς μας τεντώνεται

Με μια αλλαγή εμφανίστηκε η ομάδα μας στη σύνθεση της σε σχέση με την πρεμιέρα του πρωταθλήματος: ο Πρόεδρος πήρε τη θέση του Λατίνου στην αποστολή, παρά τον ελαφρύ (;!:) τραυματισμό του εξαιτίας ασυνείδητου οδηγού που πάρκαρε όπου του κατέβηκε και φυσικά εξαιτίας των ελληνικών δρόμων και πεζοδρομίων. Ε τι να κάνουμε Πρόεδρε, εσύ είσαι Ευρωπαίος, δεν είσαι για το Ελλαδιστάν. Αλλά ας επιστρέψουμε στο μαχητικό μας ρεπορτάζ. Η ομάδα μας ξεκίνησε με Μαλλιά, Κάπτεν, Τσίρο, Εντολοδόχο και φυσικά Ντουντούκα κάτω από τα δοκάρια. Το ξεκίνημα ήταν κάπως μουδιασμένο κι από τις δυο ομάδες (ή μάλλον από την ομάδα και το καφενείο) και το θέαμα όχι και τόσο καλό (κακομαθημένοι γαρ από το total football της Kazu), αλλά δε βαριέσαι, πάντα υπάρχει κάποιος μαλάκας που θα την κάνει την πατάτα. Μετά από κάποιες εκατέρωθεν χαμένες ευκαιρίες, ο Τυχάρπαστος ήταν αυτός που την έκανε καθώς κατάφερε να ανοίξει το σκορ με ένα ανεκτό πλασεδάκι που πέρασε κάτω από τα πόδια του Εντολοδόχου και κατέληξε στα δίχτυα της ομάδας μας, μέσα σε τρομερή ένταση. Ο Εντολοδόχος αποχώρησε θολωμένος για να συνέλθει από το απύθμενο πηγάδι κωλοφαρδίας των Κακομοίρηδων (ευτυχώς δεν του πήρε πολύ) και η ομάδα μας ξεκίνησε χωρίς τον πρώτο σκόρερ της την προσπάθεια αντεπίθεσης. Ευτυχώς ήταν τόσο κουλάδια οι αντίπαλοι που ο Τσίρος έπειτα από παράλληλο γύρισμα του Προέδρου δε δυσκολεύτηκε να γράψει το 1-1 που ήταν και το σκορ του ημιχρόνου.

Συνάντηση κορυφής και ανάλυση του 4-5-1 από Τσίρο-Κάπτεν

Το δεύτερο ημίχρονο είναι μια άλλη ιστορία, δεν υπήρχαν Κακομοίρηδες μέσα στο γήπεδο, μόνο αφιονισμένοι Καζούληδες. Οι Κακομοίρηδες αδυνατούσαν να φτάσουν στην εστία του Ντουντούκα που από την απραξία νευρίαζε περισσότερο από ότι όταν τον κρεμάνε οι αγαπημένοι του αμυντικοί και δυνάμωνε την ένταση στο εργαλείο, ενώ μπροστά γινόταν παρτυ το οποίο φαινόταν ότι θα είχε ευτυχή κατάληξη. Και ναι, καλά το μαντέψατε: ΕΙΧΕ. Συνταγή επιτυχίας: Μαλλιάς εκτελεί κόρνερ με ακρίβεια υπολογιστή στην καρδιά της αντίπαλης άμυνας και ο επερχόμενος Κάπτεν καρφώνει την μπάλα στα δίχτυα των αντιπάλων μέσα σε αποθέωση. 2-1 και φιλάκια. Το τέλος είχε έρθει, αλλά κάποιοι αρνούνταν να το δουν. Ο Πρόεδρος με τον Εντολοδόχο πιέζαν ασφυκτικά μπροστά και χάναν τις ευκαιρίες τη μια μετά την άλλη, αλλά το 3-1 ήταν μόνο θέμα χρόνου και ήρθε από τον Πρόεδρο ο οποίος πήρε το ριμπάουντ από το σουτ του Εντολοδόχου για να βάλει το τρίτο πιο εύκολο γκολ της καριέρας του και να γράψει το 3-1 σε πραγματικά πανηγυρικό κλίμα καθώς οι οργανωμένοι ανάψαν μέχρι και το στοκ από φωτοβολίδες και καπνογόνα που είχαν μείνει από πέρυσι για την (μη) κατάκτηση του πρωταθλήματος. 3-1 για πλάκα και τα μυαλά στα κάγκελα.

ΠΟΥΣΤΡΑΚΙΑ ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ....

Δηλώσεις
Πρόεδρος: "Τι να σου πω ρε φίλε με τις μπυραρίες στο Μαρούσι, φέρτε μου το Μπάμπη και τα σαπάκια του να καθαρίσουμε και μετά δώστε μας την κούπα να φύγουμε"

Μικρά-μικρά από το γήπεδο
(Νέα στήλη η οποία θα χρησιμοποιείται για να ξεφτλίζουμε ακόμη πιο πολύ τους αντιπάλους μας, γιατί ένα άρθρο δεν είναι ποτέ αρκετό)
- Ο φίλος μας ο Μάκης το Τσεκούρι, παίρνει τον τίτλο του MVP καθώς κατάφερε να φιλοδωρίσει με κλωτσίδια όλη την ομάδα μας (από δύο φορές), να πάρει πιο πολλά φάουλ από όλους τους παίκτες μας μαζί και στο αποκορύφωμα να χτυπήσει μόνος όταν πάτησε τη μπάλα και έπεσε πάνω στον Πρόεδρο. Για την προσπάθεια του κέρδισε και φάουλ τιμής ένεκεν από τον κοιμισμένο Καράφλα... Αθάνατο MAC

.