1η αγωνιστική: Καλώς τα παιδιά… Τρία-Εφτά (3-7)!

Φίλες και φίλοι της Καζού Εφ Σι, επιστρέψαμε!

   Όλοι! Παίχτες, φίλαθλοι, συνδεσμίτες, αναγνώστες και αναγνώστριες. Μετά από ένα καυτό καλοκαίρι (αν και κάποιοι εξυπνάκηδες επιμένουν ότι εφέτο δεν είχε πολύ ζέστη: για δοκιμάστε με 35 βαθμούς Κελσίου να τρέχετε πίσω από ένα τόπι), οι Καζούληδες είναι και πάλι εδώ, βροντοφωνάζοντας το παρών στο κάλεσμα του Προέδρου, μετά από γάμους, διακοπές, βουτιές, ατομικά προγράμματα προπόνησης, τουρνουά μπιτς φούτμπολ στο Σχοινιά και κλάμπινγκ στη Μύκονο (φήμες αναφέρουν ότι ο Παρακαζουλικός έχει στον σκληρό του δίσκο πικάντικες φωτογραφίες που θα έκαναν τους αρχισυντάκτες της «Εσπρέσσο» και του «Λοιπόν» να τους τρέχουν τα σάλια).

   Κάποιοι από τους παίχτες κουρεμένοι (οι θαυμάστριες του Μαλλιά τραβούσαν τα μαλλιά τους), κάποιοι μαυρισμένοι (ευτυχώς ο Λατίνος μένει σε γειτονιά χωρίς χρυσαυγίτες), κάποιοι με γένια πολλών ημερών (αγνώριστος ο Αρχηγός), κάποιοι σταθερά κομψοί (call me Fantom), κάποιοι με καινούρια παπούτσια (να πώς ξόδεψε το πριμ του πρώτου σκόρερ ο Εντολοδόχος), κάποιοι απαράλλαχτοι (ο Τσίρος πρέπει να έχει μείνει  ίδιος από τη Β’ Γυμνασίου).

   Και μετά από διάφορες ήσσονος σημασίας διοργανώσεις (Γύρος της Γαλλίας, Γιου Ες Όπεν, Γιουρομπάσκετ) που απλώς επέτειναν το στερητικό σύνδρομο του φιλοθεάμονος και φιλάθλου κοινού, ήρθε επιτέλους η ώρα του βασιλιά των σπορτς. Και όχι ό,τι κι ό,τι (προκριματικά Μουντιάλ, Πρέμιερ Λιγκ, Σούπερ Λίγκα ξέρω ‘γω), αλλά η ώρα της αυτοκράτειρας των διοργανώσεων, του Πρωταθλήματος του Μπάμπη!

Το εισιτήριο έγραφε:

Τετάρτη 11 Σεπτεμβρίου, ώρα 21:30, 1^η αγωνιστική της σεζόν 2013-2014.

«5 Πουλάρια vs Καζού Εφ Σι»

Και το φύλλο αγώνα:

Ρόστερ:

Φάντομ (GK)

Αρχηγός (DM)

Τσίρος (DM)

Εντολοδόχος (CM)

Μαλλιάς (CM)

Λατίνος (CF)

   Θυμάστε παλιά πώς η Καζού μπορούσε να γίνει ενίοτε εκνευριστική, με ασυνεννοησίες στην άμυνα, αφλογιστία στην επίθεση, πάσες μέχρι αηδίας, παιδαριώδη λάθη, θολωμένο μυαλό; Ε, λοιπόν, σας έχω καλά νέα! Τίποτε δεν άλλαξε! Σε όσους και όσες νόμιζαν ότι όλα αυτά τα χρόνια η ομάδα γίνεται κάθε χρόνο και καλύτερη, οι Καζούληδες απέδειξαν περίτρανα ότι ο τρόπος παιχνιδιού τους δεν είναι θέμα τακτικής, αλλά νοοτροπία, χρωμόσωμα από το γενετικό τους υλικό. Πιστοί στους εαυτούς τους, οι αγαπημένοι της κερκίδας κατάφεραν να εισπράξουν τα γκολάκια τους στο πιτς φυτίλι, να μειώσουν με τον Μαλλιά που ήταν μάλλον ο μόνος που είχε δυνάμεις (εδώ φαίνεται ποιος έπαιξε τα περισσότερα φιλικά προετοιμασίας), να φάνε κι άλλα, να βάλουν μέχρι και αυτογκόλ με τον Τσίρο (που δέκα χρόνια να προσπαθούσε να κάνει το ίδιο στο αντίπαλο τέρμα, δεν θα τα κατάφερνε), να μειώσουν πάλι με τον Λατίνο ύστερα από υπέροχη κάθετη πάσα του Αρχηγού, να εισπράξουν κι άλλα, με συμμετοχή μέχρι και της πλάτης του Φάντομ, ο οποίος βρέθηκε σε πολλές φάσεις απελπιστικά εκτεθειμένος, να ξαναμειώσουν με μακρινό σουτ του Κάπτεν και να ηττηθούν τελικά με το ντροπιαστικό, αλλά δίκαιο 7-3.

   Για να είμαστε δίκαιοι βέβαια, δεν πονέσανε ολωνών τα μάτια από το θέαμα…

…ούτε ξεκουφάθηκαν όλοι από τις φωνές του απηυδισμένου Ντουντούκα!

   Δικαιολογίες φυσικά μπορούμε να βρούμε πολλές: τη διακοπή των 8 εβδομάδων, το πολύ κολύμπι που ως γνωστόν καταστρέφει την αντοχή, την έντονη υγρασία (έφτασε τοπικά στο Μαρούσι το 93%) και τη βαριά ατμόσφαιρα, την καυτή έδρα των αντιπάλων (είχαν έναν κύριο με πόλο και μοκασίνια στον πάγκο), το πένθος για τα σαραντάχρονα του πραξικοπήματος στη Χιλή ή, ως είθισται, τη διαιτησία (σημειωτέον ότι το παιχνίδι δεν το σφύριξε ο διορισμένος διαιτητής της KFC Βασίλης, αλλά ένας νεοφώτιστος στρουμπουλός γενειοφόρος, επιρρεπής στις διαμαρτυρίες των παιχτών μεν, συμπαθής δε.)

   Αλλά το θέμα δεν είναι να βρούμε δικαιολογίες. Πολλές ομάδες ξεκινάνε στραβά τις υποχρεώσεις τους. Το θέμα είναι το πρόωρο πάθημα να γίνει μάθημα και η πρώτη αυτή σφαλιάρα να είναι και η τελευταία. Αν μιλούσαμε για αυτοκριτική, βελτιώσεις, αλλαγή νοοτροπίας, δεν θα μας πιστεύατε (και καλά θα κάνατε). Ας ελπίσουμε τουλάχιστον με μερικά παιχνίδια στα πόδια τους, οι Καζουιστές να έχουν την αντοχή και το πάθος να χτυπάνε τα παιχνίδια και να μην πετάνε λευκή πετσέτα.

   Και ας ευχηθούμε καλή αρχή και μια χρονιά χωρίς τραυματισμούς και γεμάτη επιτυχίες!