13η αγωνιστική: Βιασμός

Σοκ και Δέος

Βγαλμένη από τα πιο άγρια όνειρά μας, η αρμάδα των Εξαρχείων διέσυρε τους Τσοντάκηδες παρά τις πολλές και σημαντικές απουσίες. Ρεσιτάλ σε επίθεση και άμυνα από την ομάδα μας, η οποία πιθανότατα έκανε νέο ρεκόρ στην ιστορία της, ενώ παράλληλα πέτυχε το πρώτο διψήφιο σκορ της χρονιάς. Σοκαρισμένοι οι παίκτες και οι φίλαθλοι των Τσοντάκηδων, οι οποίοι πίστεψαν μετά την προηγούμενη καλή τους εμφάνιση, ότι μπορούσαν εκμεταλλευόμενοι της απουσίες μας, να πάρουν τους 3 βαθμούς, αλλά διαπίστωσαν από πρώτο χέρι, ότι με την Kazu FC δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει…

Το κείμενο που ακολουθεί είναι ακατάλληλο για ανηλίκους και ευαίσθητες ψυχές

Σύννεφα έζωσαν από νωρίς τον Αττικό ουρανό και τις καρδιές των φιλάθλων μας, όταν πληροφορήθηκαν τις απουσίες Αρχηγού και Μανού και κυρίως του πραγματικά αναντικατάστατου Ντουντούκα. Χωρίς τέρμα, με το Μαλλιά να έρχεται καβάλα στο freedom με τη ψυχή στο στόμα και συνθήκες πολικού ψύχους (επιστρατεύτηκε μάλιστα και πορτοκαλί μπάλα για λίγα λεπτά), οι πέντε γενναίοι μας παίκτες παρατάχτηκαν στον αγωνιστικό χώρο ως εξής: Μαλλιάς στο τέρμα, Τσίρος στα μετόπισθεν, Μπάρμαν-Εντολοδόχος στο χώρο του κέντρου (άσος στο μανίκι η επιστροφή του Μπάρμαν λίγο πιο πίσω από την αλεπού των πάγκων) και ο Πρόεδρος μοναδικός προωθημένος.

Το ματς:

Η ομάδα μας παρά την έλλειψη αλλαγών και το κρύο, μπήκε ζεστή και με γρήγορο ρυθμό προσπάθησε να βάλει ένα γρήγορο γκολ για να αποβάλει το άγχος. Μετά από ορισμένες καλές στιγμές τα κατάφερε έπειτα από μαγικό συνδυασμό μεταξύ Μπάρμαν-Εντολοδόχου και ιδανικό τελείωμα του τελευταίου. Η συνέχεια υπήρξε ανάλογη, δυστυχώς όμως οι προσπάθειες του Εντολοδόχου σε διαδοχικά τετ-α-τετ έπεσαν στον τοίχο του Τσοντάκια Τερματοφύλακα. Φίδια έζωσαν τις παλιές καραβάνες στο γήπεδο της Καζού. Όλοι σκέφτηκαν "τώρα θα γίνει η Καζουδιά", “θα το φάμε το γκολάκι από τους ανύπαρκτους στην πιο κουλή φάση που γίνεται, και όλα όσα χτίζαμε θα καταρρεύσουν σα χάρτινος πύργος”. Αμ δε, σας γελάσανε. Γιατί ναι μεν χάνονταν οι φάσεις μπροστά, αλλά η άμυνα ήταν μπετό. Αδυνατούσαν να απειλήσουν με οποιοδήποτε τρόπο οι Τσοντάκηδες την καλά οργανωμένη και συγκεντρωμένη άμυνα της αρμάδας. Το πεπρωμένο φυγείν αδύνατο λοιπόν, και ο Εντολοδόχος συγχωρεί μια φορά, ίσως δυο φορές, αλλά ποτέ τρίτη και έτσι με μπενάλτι που κέρδισε ο Πρόεδρος κι ανέλαβε with authority να εκτελέσει ο Εντολοδόχος έγινε το 2-0. Το 3-0 ήρθε με ωραία ατομική ενέργεια του Προέδρου, ενώ ο Τσίρος με κλέψιμο στο κέντρο και ψύχραιμο πλασέ κάτω από τα πόδια έκανε το 4-0. Το σκορ για την ομάδα μας στο α’ ημίχρονο έκλεισε ο Πρόεδρος με αριστερό σουτ έπειτα από πάσα του Μαλλιά.

Οι Τσοντάκηδες επιχείρησαν να ανασυνταχτούνε στο ημίχρονο και μπήκανε με διάθεση να σκοράρουν ένα-δυο γρήγορα γκολ προσπαθώντας να αιφνιδιάσουν την ομάδα μας (που μπήκε λίγο πιο χαλαρή) και να ξαναμπούνε στο παιχνίδι. Μετά από ένα αρχικό 5λεπτο πίεσης, όπου και δεν απειληθήκαμε σημαντικά, ο Εντολοδόχος ήρθε με το τρίτο του προσωπικό γκολ, να βάλει τέλος στις όποιες ελπίδες μπορεί αν είχαν οι καημένοι οι Τσοντάκηδες και να καθησυχάσει και τον τελευταίο Καζουιστή. Το υπόλοιπο παιχνίδι ήταν διαδικαστικού χαρακτήρα με την ομάδα μας να σκοράρει 4 ακόμη γκολ με τους Εντολοδόχο, Μαλλιά, Πρόεδρο και Μπάρμαν και να έχει ευκαιρίες για άλλα τόσα, καθώς οι Τσαντάκηδες είχαν χάσει τα αυγά και τα πασχάλια. Τελικό σκορ 10-0 παρακαλώ σε μια αναπάντεχα εύκολη βραδιά για την ομάδα μας.  

Αλγεινή εντύπωση προκάλεσε η κακοποίηση ενός δύσμοιρου ξεφτιλοπούτανου από τους Τσοντάκηδες, μετά το τέλος του ματς, καθώς ξεσπούσαν για τον επικό διασυρμό τους με απανωτά σουτ στα πόδια της ηρωικής (αν μη τι άλλο) οπαδού τους. Δεν κερδίζεται έτσι παιδιά ο σεβασμός από τις γυναίκες.

Δηλώσεις:

Κάπτεν: "Πόσο Λάρτζ είμαι που λείπω πάντα με τους άμπαλους;"

Εντολοδόχος: "Απλά να πω ότι στο τέταρτο γκολ, δεν ήθελα να σκοράρω, ήθελα να πάρω τη μπάλα και να την ξαναδώσω στο Μπάρμαν. Ευχαριστώ," 

Μπάρμαν: "Και καλά..."