24η αγωνιστική

   Καθυστερήσαμε πάλι με την ανταπόκριση και αυτή τη φορά δεν υπάρχει δικαιολογία... Φυσικά, τις επόμενες ώρες μετά τη λήξη του ματς σπάσανε τα τηλέφωνα από φίλες και φίλους της ομάδας που δεν είχαν καταφέρει να βρεθούν στο Μαρούσι και ρωτούσαν για την έκβαση του παιχνιδιού. Αλλά, απ’ ό,τι μάθαμε, τις επόμενες μέρες πολύς κόσμος έμπαινε στο μπλογκ και δεν έβρισκε ρεπορτάζ. Κάπως έτσι έχει πέσει η αναγνωσιμότητα μιας ιστοσελίδας που θέλει να είναι ενημερωμένη και ενήμερη.

   Παρά την καθυστέρηση, ωστόσο, ας γράψουμε δυο λόγια για το ματς της Τετάρτης 5 Μαρτίου του σωτήριου έτους 2014, για το αρχείο σας και τους φιλάθλους που βρίσκονται στο εξωτερικό. Και ας ξεκινήσουμε με τη σύνθεση της ομάδας, που λόγω των προβλημάτων των τελευταίων εβδομάδων (ασθένειες, τραυματισμοί, γεννήσεις, στρατεύσεις, θεραπείες αποτοξίνωσης) ήταν για άλλη μια φορά σπαζοκεφαλιά για τον Πρόεδρο που δεν μπορούσε να παρευρεθεί ο ίδιος, καθώς είχε σταλεί από τον ΟΗΕ στην Κριμαία σε μια ύστατη προσπάθεια κατευνασμού και συμφιλίωσης. Η πεντάδα που ανακοινώθηκε ήταν: Εντολοδόχος, Μπάρμαν, Τσίρος, Προφήτης, Μουσάτος. Όπως προσέξατε οι πιο έμπειροι περί τα αθλητικά, έλειπε ο τερματοφύλακας, ενώ για να συμπληρωθεί η ομάδα επιστρατεύτηκε ο πιστός Προφήτης και ο πάντα πρόθυμος Γενειοφόρος.

   Ο τελευταίος μάλιστα (να γράψουμε και κανένα κουτσομπολιό, γιατί ξέρω ότι σας έλειψε ο Παρακαζουλικός) έφτασε στο γήπεδο με εντυπωσιακή μαύρη ντεκαποτάμπλ κούρσα – φήμες λένε ότι ήταν το αντάλλαγμα για να φορέσει τα κυανοκίτρινα, κατά άλλους την αγόρασε με το μισθό από την πρωινή του δουλειά. Μαζί του έφερε και τον Τσίρο ο οποίος καμάρωνε σα γύφτικο σκεπάρνι (εννοείται ότι δεν είχε ξαναμπεί σε τέτοιο αμάξι). Συνήλθε δε μόνο όταν είδε να κατεβαίνει από το πούλμαν της ομάδας ο Μαλλιάς. Μάλιστα! Ο Μαλλιάς που είχαμε κάνει μαύρα μάτια να τον δούμε στο γήπεδο και ήταν κυριολεκτικά ο γκεστ σταρ της βραδιάς.

   Ελλείψει Φάντομ και Βενιαμίν, ξεκίνησε με αυτοθυσία στη θέση του γκολκίπερ, ενώ Εντολοδόχος, Προφήτης, Μπαρτέντερ και Κυανοπώγωνας συμπλήρωσαν την πεντάδα που παρατάχτηκε στο γήπεδο για την Καζού Εφ Σι (ο Τσίρος αδύνατον να βρεθεί – μετά από ώρα τον εντόπισαν στο πάρκιν, να χαζεύει την κούρσα του Μούσια). Ο οποίος Γενειοφόρος Μουσάτος Κυανοπώγων ήταν αυτός που άνοιξε το σκορ, ξεκλειδώνοντας με ωραία ατομική προσπάθεια την αντίπαλη άμυνα. 

   Α, ναι! Δεν είπαμε για τους αντιπάλους: επρόκειτο για μια νεαρή ομάδα που δεν είχε ξαναβρεθεί στο δρόμο της KFC στην περίοδο 2013-2014, αλλά ίσως κάποιοι τη θυμούνται από την προηγούμενη σεζόν. Το όνομα αυτής: A.C.D.C. Αδικαιολόγητος ντόρος προέκυψε γύρω από το όνομα αυτό: κάποιοι υποστήριζαν ότι ήταν σαφής αναφορά στην επιστημονική κόντρα Τέσλα-Έντισον και ότι η ομάδα πήρε το όνομά της από τα αγγλικά ακρωνύμια για το εναλλασσόμενο και το συνεχές ρεύμα (Alternative Current – Direct Current, δηλαδή ρεύμα με εναλλασσόμενη και σταθερή κατεύθυνση αντιστοίχως). Άλλοι έλεγαν ότι πίσω από τα αρχικά αυτά κρύβεται ένα σατανιστικό μήνυμα (Anti-Christ, Devil Child ή Anti-Christ, Death Christ ή After Christ, Devil Comes). Από τη μεριά μας, κάναμε κι εμείς μια μικρή έρευνα και καταλήξαμε ότι μάλλον το όνομα της αντίπαλης ομάδας είναι αναφορά σε κάποιο παλιό μουσικό συγκρότημα.

...επιστημονική κόντρα Τέσλα-Έντισον...

   Αφού, λοιπόν, ο Μουσάτος βρήκε το κλειδί της αντίπαλης άμυνας, το έδωσε στον Εντολοδόχο που πέρασε κι αυτός μια βόλτα από τα καρέ της A.C.D.C. Και χάρη στον Μαλλιά που είχε πάρει ζεστά το ρόλο τού τερματοφύλακα, η Καζού Εφ Σι πήγε στον πάγκο της για τη διακοπή προηγούμενη με 2-0. Σκορ που φυσικά δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση εγγύηση με τους Καζούληδες. Ουκ ολίγες φορές, μάλιστα, με τα περίφημα μπλακ άουτ του β’ ημιχρόνου, η μαγιονέζα κόβει στο τέλος. Όταν μάλιστα με την έναρξη του δεύτερου ημιχρόνου οι παλιοροκάδες μείωσαν σε 2-1, δεν σας κρύβω ότι πολλοί ήταν εκείνοι που θορυβήθηκαν δεόντως (τώρα που το ξανασκέφτομαι, μπορεί να μείωσαν και πριν τελειώσει το εικοσιπεντάλεπτο, δεν μπορώ να θυμηθώ και δεν θέλω να ενοχλώ τον Εντολοδόχο με τηλέφωνα).

   Ευτυχώς, σε αντίθεση με τα προηγούμενα παιχνίδια, εκείνη την Τετάρτη στην ομάδα υπήρχε και ο Μαλλιάς, που παρά τον πρόσφατο τραυματισμό του είχε έρθει ορεξάτος και πέρασε μέσα για να δοκιμάσει το πόδι του. Πρέπει να έμεινε ευχαριστημένος, αφού σημείωσε ένα πολύ ωραίο τέρμα περνώντας τους μισούς αντιπάλους, και δημιούργησε πολλές καλές φάσεις. Φυσικά, δεν ήταν ο μόνος που διακρίθηκε σε εκείνο το παιχνίδι: ο Εντολοδόχος διπλασίασε τα προσωπικά του τέρματα σκαρφαλώνοντας κι άλλο στον πίνακα τον σκόρερ, ο Μπαρτέντερ δεν έχασε την επαφή του με το μπακλαβαδωτό πετυχαίνοντας κι αυτός ένα ωραίο γκολ, ο Προφήτης απαλλαγμένος από τα αυστηρώς ανασταλτικά καθήκοντα επέδειξε και επιθετικές αρετές με περίτεχνες ενέργειες στην αντίπαλη περιοχή φτάνοντας πολλές φορές κοντά στο γκολ, και ο Γενειάδας ήταν εκεί που χρειαζόταν τη σωστή στιγμή. Όσο για τον Τσίρο είχε αποτρελαθεί και έτρεχε με τα καινούρια του παπούτσια πάνω κάτω στη γραμμή του πλαγίου μαρσάροντας.

   Και το σκορ; Τι σημασία έχει το σκορ; Αυτό που μετράει είναι να παίζουμε καλά και να ευχαριστιόμαστε τον αγώνα, όπως έγινε χάρη στους συμπαθητικούς αντιπάλους που έβαλαν κι αυτοί το λιθαράκι τους για ένα ματς-διαφήμιση του ποδοσφαίρου. Όχι, πλάκα κάνω, κερδίσαμε 6-2, αφού οι αντίπαλοι έβαλαν άλλα δύο γκολ, ένα στο δικό τους τέρμα και ένα στο δικό μας.

   Στο τρίτο ημίχρονο, η ομάδα (πλην Μουσάτου) πήγε να γιορτάσει τη νίκη της στην ψησταριά Άγραφα, στην οδό Ιπποκράτους 164. Έφαγαν χοιρινά καλαμάκια και τυλιχτά με κεμπάπ και με γύρο. Το γεύμα συνοδεύτηκε από μπύρα Φιξ. Η εξυπηρέτηση ήταν αρκετά καλή, αλλά το φαγητό δεν μας άφησε απόλυτα ικανοποιημένους: ο Μπαρτέντερ βρήκε τις πίτες του κάπως κρύες, ενώ ο, πάντα αυστηρός, Μαλλιάς βαθμολόγησε τα σουβλάκια με 5 στα 10. Επιφυλασσόμεθα για νέες γαστριμαργικές εξερευνήσεις στο μέλλον.

ΥΓ. Την επόμενη μέρα, ένας παίκτης της A.C.D.C. βρέθηκε στη Μαυρομιχάλη στα γραφεία της Καζού Εφ Σι, όπου δήλωσε σε φιλικό κύκλο: «Μας γαμήσανε χθες. Είναι πολύ καλοί...» Υπερβολές...