15η αγωνιστική: Κουτσοί στραβοί στον άγιο Καζουλεήμονα...

Να ξεκινήσουμε αυτό το άρθρο ζητώντας μια συγγνώμη από τους αναγνώστες μας για την καθυστέρηση στη δημοσίευση καθώς η χαλαρότητα και το εορταστικό κλίμα επηρέασαν ακόμη και την πιο μάχιμη δημοσιογραφική ομάδα της ελληνικής αθλητικής δημοσιογραφίας. Είμαστε σίγουροι ότι δε μπορέσατε να απολαύσετε ούτε ένα μελομακάρονο, ούτε λίγη γαλοπούλα, ούτε ένα ποτήρι σαμπάνιας περιμένοντας να μάθετε όχι το αποτέλεσμα του αγώνα της αγαπημένης μας ομάδας, αλλά τη νέα διαστροφή του Μπάμπη (aka Γκαγκάτσης της Τετάρτης). Τι σαπάκια σκαρφίστηκε να ρίξει πάλι στο δρόμο των παικταράδων μας;

Μεγάλη η χάρη του

Πραγματικά έχουμε δει πολλά με τα ματάκια μας όλα αυτά τα χρόνια στα γήπεδα, αλλά αυτή την ξεφτίλα δεν την έχουμε ματαδεί. Άλλο ένα συνονθύλευμα ανθρώπων που θέλουν να λέγονται ομάδα, με κάποιο τραγικό όνομα τύπου Παλτουδέιρος ή κάποιο άλλο φτηνό λογοπαίγνιο που συναντάς στα χειρότερα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα. Κι αν νομίζετε ότι αυτό ήταν το χειρότερο, είστε βαθιά γελασμένοι. Γιατί; Γιατί τι μπορεί να είναι χειρότερο από ένα τσούρμο άσχετων στις 10 το βράδυ; Ένα τσούρμο άμπαλων που είναι ντυμένοι στην τρίχα με ισοθερμικά, μπλούζες διαφόρων ομάδων, ποδοσφαιρικές κάλτσες και φυσικά ποδοσφαιρικά με τάπες (τα οποία φυσικά στα πόδια τους είναι φονικά όπλα) λες και παίζουν στο Μπερναμπέου. Αλλά όχι, η κατρακύλα δε σταματά εδώ, για την ακρίβεια δεν έχει τελειωμό, γιατί εκεί που λες χειρότερα δε γίνεται, πιάνεις πάτο όταν στην πρώτη επαφή ο λιμοκοντόρος με το ψευτοκοτσιδάκι αρχίζει να κλαψουρίζει στο διαιτητή μπροστά στα έκπληκτα μάτια των Καζούληδων που δεν ξέρουν αν πρέπει να γελάσουν ή να κλάψουν…  

Το ματς:

Η ομάδα μας παρατάχτηκε με πειραματική σύνθεση καθώς οι τραυματισμοί χτύπησαν μια ακόμη φορά την πόρτα της ομάδας μας. Εντολοδόχος, Τσίρος, Μαλλιάς, Λατίνος και Πρόεδρος μπήκαν στο γήπεδο και αποφάσισαν να καλύψουν τη θέση του τερματοφύλακα με συνεχείς εναλλαγές κάτω από τα δοκάρια. Το ξεκίνημα ήταν σχετικά ισορροπημένο με εκατέρωθεν ευκαιρίες. Οι μεν Λιμοκοντόροι απειλούσαν κυρίως με μακρινά σουτ καθώς η άμυνα γρανίτης δεν άφηνε περιθώρια για να πλησιάσουν, ενώ τα παλικάρια μας σταμάτησαν ουκ ολίγες φορές πάνω σε έναν συμπαθητικό τερματοφύλακα. Έκπληξη αποτέλεσε το γεγονός ότι ο πιο χοντρός και πιο αντιποδοσφαιρικός παίκτης των αντιπάλων, αποδείχτηκε ότι είναι ο πιο καλός τους παίκτης, αν και ήθελε γερανό για να στρίψει. Κι ενώ η ομάδα μας ανέβαζε σιγά σιγά την απόδοση της, σε μια αντεπίθεση των αντιπάλων μας, ο Λιμοκοντόρος σούταρε, η μπάλα βρήκε στον Εντολοδόχο και ξεγέλασε τον τερματοφύλακα (για εκείνη τη φάση) Τσίρο με αποτέλεσμα να γίνει το 1-0 μέσα σε έξαλλα πανηγύρια με μπόλικα γαμωσταυρίδια από τους Λιμοκοντόρους λες και τους χρωστούσε ο Θεός αυτό το γκολ για το άθλιο ποδόσφαιρο που έπαιζαν.

Η ομάδα μας ανέβασε την απόδοσή της και κυνήγησε την ισοφάριση χάνοντας πολλές και σημαντικές ευκαιρίες, όμως η τύχη φαίνεται ότι δεν ήταν με το μέρος της, καθώς σε μια ακόμη «επίθεση» των Λιμοκοντόρων η μπάλα έπειτα από «σουτ» κόντραρε πάλι σε πόδια Καζούλη με αποτέλεσμα να περάσει πάνω από το Λατίνο που έκανε μπλονζόν για να μπλοκάρει τη μπάλα. 2-0 για τους Λιμοκοντόρους που έβλεπαν τη Θεά Τύχη να τους κλείνει το μάτι.

Με την κωλοφαρδία όμως δε μπορείς να κερδίσεις μια ομάδα που κάνει πρωταθλητισμό, χρειάζεται ψυχή, καρδιά, πάθος και ταλέντο, στοιχεία άγνωστα για μια ομάδα όπως οι Λιμοκοντόροι. Από το ξεκίνημα το γήπεδο άρχισε να γέρνει, οι Λιμοκοντόροι πάρκαραν το τριαξονικό μπροστά στο τέρμα, οι γιόμες πήραν φωτιά και ο τερματοφύλακας πιάστηκε από το συνεχές πάνω κάτω. Οι ευκαιρίες για τους Καζούληδες ήταν απανωτές, καθώς η μπάλα ήταν συνεχώς στα πόδια των παικτών μας που την άλλαζαν με μεγάλη ταχύτητα με τους αντίπαλους αμυντικούς (δηλαδή όλη την αντίπαλη ομάδα) να μη μπορούν να παρακολουθήσουν το ρυθμό. Το 2-1 δεν άργησε να έρθει με τον Τσίρο έπειτα από 1-2 (καλόρε) σε μικρό χώρο, ενώ μόλις λίγα λεπτά αργότερα ο Λατίνος με τον ίδιο ακριβώς τρόπο έγραψε το 2-2. Οι Λιμοκοντόροι αδυνατούσαν να αντιδράσουν κι επιδόθηκαν σε γιόμες για να φύγει η μπάλα και φτηνές βουτιές για να πάρουν κανά φαουλάκι και να κόψουν το ρυθμό. Η ομάδα μας πίεζε ασταμάτητα και έχασε κλασσικές ευκαιρίες για να φτάσει στην ισοφάριση, αλλά δυστυχώς τα τελειώματά της ήταν τουλάχιστον απογοητευτικά με αποτέλεσμα να κολλήσει στο 2-2 και να χάσει δυο ακόμη βαθμούς από μια, τουλάχιστον, υποδεέστερη ομάδα.

Ταμείο:

Μια ακόμη καλή εμφάνιση για την ομάδα μας η οποία κατάφερε να αντεπεξέλθει και στην έλλειψη τερματοφύλακα για ακόμη μια φορά χάρη στην εξαιρετική της άμυνα. Προδόθηκε από τα κακά τελειώματά της για ακόμη μια φορά, με αποτέλεσμα να στραβοπατήσει σε ένα εύκολο ματσάκι με μια ομάδα που θα παλέψει για την είσοδο της στα πλέυ-οφ.