Καλή χρονιά!

   Ευχόμαστε καλή χρονιά, εξαιρετική φυσική κατάσταση και ευτυχία σε όλες τις αναγνώστριες (και τις τέσσερις) και όλους τους αναγνώστες (και τους τρεις) του μπλογκ.

   Ζητούμε συγγνώμη για την απουσία, αλλά κάτι η διακοπή του πρωταθλήματος (ακόμα περιμένουμε το ρεπορτάζ της 15ης αγωνιστικής), κάτι οι γιορτές, κάτι η προετοιμασία στα Τρία Πέντε Πηγάδια, δεν καταφέραμε να είμαστε πιστοί στο ραντεβού μας. Μη νομίσετε, όμως, ότι τεμπελιάσαμε τα Χριστούγεννα: μεταξύ άλλων αφιερώσαμε χρόνο σε επωφελή αναγνώσματα, όπως αυτό απ' όπου παραθέτουμε το παρακάτω ωραίο απόσπασμα:

[Ο Χόρχε Βαλντάνο, Αργεντίνος επιθετικός των δεκαετιών '70 και '80, είχε πει] Οι προπονητές αντιμετωπίζουν τα παιχνίδια σαν μία σειρά διαδοχικών απειλών, και αυτός ο φόβος επηρέαζε αρνητικά τις ιδέες τους. Κάθε φανταστική απειλή που προσπαθούν να εξουδετερώσουν τους οδηγεί σε αυταρχικές αποφάσεις που φθείρουν χαρακτηριστικά του ποδοσφαίρου, όπως η ευτυχία, η ελευθερία και η δημιουργικότητα. Στην καρδιά της σαγηνευτικής δύναμης του ποδοσφαίρου υπάρχουν κάποια θεμελιώδη συναισθήματα που παραμένουν αναλλοίωτα. Αυτό που νιώθει ένας φίλαθλος, όταν σκέφτεται το ποδόσφαιρο, είναι το ίδιο με αυτό που σκέφτεται ο Ρονάλντο παίρνοντας την μπάλα είναι το ίδιο με αυτό που σκεφτόταν ο Πελέ και με εκείνο που σκεφτόταν ο Ντι Στέφανο. Υπό αυτή την έννοια, δεν έχουν αλλάξει και πολλά, η έλξη παραμένει η ίδια.

(Τζόναθαν Γουίλσον, Αντιστρέφοντας την πυραμίδα, Η ιστορία του ποδοσφαίρου, των τακτικών & των συστημάτων του, εκδόσεις Polaris, 2011, σελ. 410-411)

Για ένα 2014 γεμάτο ευτυχία, ελευθερία και δημιουργικότητα λοιπόν!