16η αγωνιστική: Ποκ, ποκ! Ποιος είναι;

   Στο πρώτο τους ματς μετά από διακοπή τριών εβδομάδων (και ενώ την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, το αποτέλεσμα του poll είναι μοιρασμένο ανάμεσα στο αν έφαγαν ένα σκασμό μελομακάρονα ή αν ακολούθησαν αυστηρή δίαιτα), οι Καζούληδες κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν κάποιους παλιούς γνώριμους. Δηλαδή τι παλιούς γνώριμους, σφαλιάρες θα παίζουν σε λίγο με τους Ποκ Πορν, με τους οποίους έπαιξαν ήδη δύο φορές στον πρώτο γύρο…

   Η σύνθεση, όπως και στο τελευταίο παιχνίδι πριν τα Χριστούγεννα, ήταν ανορθόδοξη: Εντολοδόχος, Μαλλιάς, Μπαρτέντερ, Πρόεδρος και Τσίρος. Με δεδομένη την απουσία του Φάντομ, ο Πρόεδρος έκανε τολμηρά πειράματα στο στήσιμο της ομάδας: έβαλε τον Τσίρο στο τέρμα, τον Μπαρτέντερ στην άμυνα και τους Εντολοδόχο και Μαλλιά επιτελικούς μέσους. Μικρό το ρίσκο θα πείτε, κόντρα σε μια ομάδα που οι Καζούληδες είχαν κερδίσει δύο φορές και μάλιστα τη δεύτερη με το εμφατικό 10-0, κάνοντας τον Μπαρτέντερ να χαρακτηρίσει πριν τη σέντρα το ματς ως «παιχνίδι-διαμαντόπιστα» (ΣτΣ: παιχνίδι όπως οι πίστες μπόνους στα ηλεκτρονικά, όπου ο παίκτης μαζεύει πόντους).

...«παιχνίδι-διαμαντόπιστα»...

   Η αλαζονεία, όμως, είναι ένα από τα εφτά θανάσιμα αμαρτήματα και με την Καζού Εφ Σι όλα είναι δυνατά. Γι’ αυτό και οι συμπαθείς παίκτες μπήκαν λίγο μαζεμένοι στο γήπεδο, απέναντι σε μια ομάδα με αρκετά νέα πρόσωπα (κατά ορισμένους η Ποκ Πορν ανανέωσε όλο της το ρόστερ μέσα στις γιορτές, κατά άλλους πήρε μερικά καινούρια παικτάκια – δύσκολο να αποφανθεί κάποιος μετά βεβαιότητος, έτσι που μοιάζουν μεταξύ τους όλοι αυτοί οι πιτσιρικάδες).

   Η επιφυλακτικότητα αποδείχτηκε δικαιολογημένη, αφού οι Καζουιστές εμφανίστηκαν μουδιασμένοι στα πρώτα λεπτά και μάλιστα απειλήθηκαν σε δυο-τρεις φάσεις από τους νεαρούς αντιπάλους τους. Ευτυχώς, στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος πήρε την κατάσταση στα χέρια του (για την ακρίβεια στα πόδια του) και, προτού το πράγμα στραβώσει, πραγματοποίησε μια εξαιρετική ατομική ενέργεια, περνώντας όποιον βρήκε μπροστά του και στέλνοντας την μπάλα στην αριστερή γωνία του τερματοφύλακα (ή τη δεξιά όπως βλέπουμε εμείς).

   Αλλά στο ποδόσφαιρο, ένα γκολ ίσον κανένα: με ένα γκολ καμία ομάδα δεν είναι εξασφαλισμένη, πόσο μάλλον η KFC. Πράγματι, λίγες φάσεις μετά σε αντεπίθεση των Ποκπορνάκηδων ο επιθετικός τους βρέθηκε απέναντι στον Τσίρο, που δεν έπειθε ιδιαιτέρως στο ρόλο του τερματοφύλακα με τα γυαλάκια του, και τον πλάσαρε εξευτελιστικά κάτω από τα πόδια, σημειώνοντας το 1-1, σκορ με το οποίο οι δύο ομάδες πήγαν στους πάγκους τους για το ημίχρονο.

...δεν έπειθε ιδιαιτέρως στο ρόλο του τερματοφύλακα με τα γυαλάκια του...

   Το δεύτερο μέρος ξεκίνησε με τον Εντολοδόχο κάτω από τα γκολπόστ και τους υπολοίπους σε ρόλο ποδοσφαιριστών. Ο Μπαρτέντερ μπόρεσε να ανέβει πιο ψηλά και να συνεισφέρει στην επιθετική λειτουργία έμπρακτα σημειώνοντας ένα ωραιότατο γκολ και δίνοντας ξανά το προβάδισμα στους κιτρινούληδες. Εξάλλου, μαζί με τον Πρόεδρο και χάρη στη δύναμη και φαντασία του Μαλλιά δημιούργησαν πολλές φάσεις, σφυροκοπώντας τον αντίπαλο γκολκίπερ από δεξιά κι από αριστερά. Έλα όμως που ο εν λόγω γκολκίπερ ήταν ανίκητος εκείνο το βράδυ.

   Και όπως λέει κι ένας άγραφος νόμος του ποδοσφαίρου που γνωρίζουν όλοι οι σπορτσκάστερς της ελληνικής τηλεόρασης, όποιος χάνει τις ευκαιρίες, τρώει το γκολ. Ο Μαλλιάς πέρασε στο τέρμα και η ομάδα έχασε σε ορμή, έκατσε και άρχισε να παρουσιάζει ανησυχητικά σημάδια. Μετά από μπαλαφάρα του Τσίρου που είχε χάσει τα αυγά και τα πασχάλια μοιράζοντας λάθος πάσες, οι Ποκπορνάκηδες ισοφάρισαν και έδωσαν στο ματς χαρακτήρα θρίλερ.

   Τα πράγματα δεν καλυτέρεψαν στη συνέχεια… Ασυνεννοησίες στην άμυνα, γκέλες και καραμπόλες έφεραν τρικυμία στα καρέ της Κέι Εφ Σι, φέρνοντας τον, συνηθισμένο ωστόσο στις καζουδιές, Ντεμέντορ στα πρόθυρα του εγκεφαλικού. Όταν μάλιστα τρίτωσε το κακό, με τους Ποκπορνάκηδες να σημειώνουν κι άλλο τέρμα, πολλοί πίστεψαν ότι η χρονιά θα ξεκίναγε με το αριστερό.

   Όχι όμως και ο Εντολοδόχος, Αυτός είχε διαφορετική γνώμη. Και φρόντισε να την κάνει γνωστή και στους υπόλοιπους. Αρχικά ισοφάρισε εκμεταλλευόμενος μια ωραία πάσα του Μαλλιά και στη συνέχεια, με ένα εξαιρετικό σουτ στο γάμμα, άφησε άγαλμα τον αντίπαλο τερματοφύλακα που μέχρι εκείνη τη στιγμή έπαιρνε άριστα.

   Λίγα λεπτά απέμεναν για τη λήξη, οι Καζουιστές προηγούνταν με 4-3, αλλά ο φόβος της καζουδιάς ήταν πάντα υπαρκτός. Προς αποφυγή δυσάρεστων απροόπτων, επέλεξαν να πιέσουν τους Ποκπορνάκηδες στο φινάλε και η επιλογή τους αποδείχτηκε σωστή, αφού οι αντίπαλοι βραχυκύκλωσαν και δεν κατάφεραν να κάνουν φάση της προκοπής. Μάλιστα, στην τελευταία φάση του αγώνα, ο Πρόεδρος, αφού τράβηξε πάνω του τον τερματοφύλακα και τον αμυντικό, έδωσε μια εξαιρετική ασίστ «πάρε-βάλε» στον Τσίρο, ο οποίος κατάφερε να μη χάσει το γκολ, διαμορφώνοντας το τελικό 5-3.

   Συμπερασματικά, οι Καζούληδες κατόρθωσαν να πάρουν άλλους τρεις βαθμούς, παρά τις απουσίες και την αποχή από τις αγωνιστικές τους υποχρεώσεις. Χωρίς να παίξουν σπουδαίο ποδόσφαιρο και παρά τα κακά διαλείμματα, έδειξαν χαρακτήρα και γύρισαν το παιχνίδι. Ανεβάζοντας την απόδοσή τους στις επόμενες αγωνιστικές, μπορούν να έχουν μια καλή πορεία στο απαιτητικό δεύτερο μισό του πρωταθλήματος για ένα καλό πλασάρισμα στα πλέι όφς. Για να δούμε…